- فصل 1: رسانه های جمعی: بی طرف، صادق، جامعه ستیز 6
- بی خیال، لاف نزن! - «مطبوعات آزادِ بنگاهی» 6
- اشاره 6
- منسوخ شدن «مسؤولیت اجتماعی» 8
- دربارۀ برادر بزرگ و آنتی بیب: مدل پروپاگاندا 11
- ظهور و ترقی راحت روزنامه نگاری حرفه ای 18
- یادداشتی دربارۀ ساختار این کتاب 22
- اشاره 23
- دروغ بزرگ و بد بلر: دفاع اخلاقی از جنگ 23
- فصل 2: عراق: تحریم های کشتار جمعی 23
- پایانِ مؤثر: قتل عام آمریکا-انگلستان در عراق 25
- همدستی رسانه ها در جنایت: جبهۀ مشترک پیلجر و حزب بعث 31
- دفن و پنهان سازی اثرات تحریم ها 33
- راجر التون (دبیر آبزرور) و کهنه سرباز 83 ساله 39
- سه ایمیل قابل توجه از طرف نیک کوهن 44
- فصل 3: خلع سلاح عراق: دفن بازرسی های تسلیحاتی 98-1991 48
- برای من راهی برای انجام این کار بیابید 48
- اشاره 48
- «اساساً خلع سلاح شده» تا سال 1998 49
- یکی به میخ و یکی به نعل: هنر وارونه سازی واقعیت 55
- بدون پاسخ خاص: دریچۀ رسانه و جورج انتویستل (دبیر بخش Newsnight شبکۀ بی بی سی) 61
- تهدید جدی و جاری؟ لجن های کشتار جمعی 65
- پیامِ آمریکا 70
- اشاره 70
- فصل 4: عراق: تیراندازی برای جنگ و دفن مردگان 70
- وضعیت اجرای عملیات 73
- یک مرد بزرگ تر و یک نخست وزیر قوی تر: سقوط بغداد 76
- بهتر از صدام: آمریکا-انگلستان «قطعاً مسؤول» هستند 79
- گلولۀ عمل نکردۀ لازم: گزارش لنست 84
- داده های ما بالا پایین شدند 86
- اسکلت خانه: سؤالی ساده از سوی چند آماتور 92
- درود بر عراق دموکراتیک: یک کمدی تراژیک 96
- دموکراسی متولدشده و سقط شده: افسانۀ دو انتخابات 100
- «او دموکراسی می خواهد»: دریچۀ رسانه و پیتر بارون (دبیر برنامۀ Newsnight شبکۀ بی بی سی) 107
- فصل 5: افغانستان: بگذارید علف بخورند 111
- نرمال سازی امر باورناپذیر 111
- در شهر کورها، شیر یک چشم خبر به حساب می آید 116
- قتل به عنوان اولین اقدام 120
- بهتر است بمبارانش کنید 123
- خارج از دید: دریچۀ رسانه و ریچارد سمبروک (مدیر اخبار بی بی سی) 130
- فصل 6: کوزوو: بمب های واقعی، قتل عام تخیلی 135
- عراق و کوزوو: ماجراهای متناظر اما ممنوعه 135
- برق بلگراد می رود: رسانه ها صف می کشند 137
- مداخلۀ محض: «نسل کشی» کوزوو 139
- زیر سؤال بردن [ماجرای] راچاک 144
- زیان آور و ضدروزنامه نگاری: دریچۀ رسانه و اندرو مار (دبیر بی بی سی) 149
- صلیبیون اخلاقیِ بی دندان 155
- فصل 7: تیمور شرقی: محدودیت های عملی بشردوستی صلیبی 155
- هیچ کس اهمیتی نمی دهد: «تهنیت» غرب 158
- قلمرو فقرزده: محاسبات سیاست عمل گرایانه 162
- اشاره 165
- فصل 8: هاییتی: منطق پنهان استثمار 165
- فتح بهشت: منطق استثمار 166
- شگفتی بزرگ هاییتی: آریستید 170
- سکوت رسانه ای دربارۀ «بازی دوگانۀ» واشنگتن 175
- سرنگونی آریستید: انتخابات جنجالی 177
- اشاره 187
- فصل 9: جوهر بت پرستی: ریگان، «محافظه کار شاد»، و کلینتون چابی بابا 187
- آیا آقای پائول ولفوویتز واقعی با احترام خواهد ایستاد؟ 187
- ریگان: یک ریاست جمهوری فوق العاده موفق 190
- کشتن کافی نیست 196
- نیکاراگوئه: تهدید یک الگوی خوب 201
- میراث ریگان در آمریکای مرکزی 205
- کلینتون: طنزهای تلخ 209
- ساده سازی دیمبلبی 214
- فصل 10: تغییرات اقلیمی: نهایت خیانت رسانه ای 217
- سیارۀ سکونت ناپذیر؟ 217
- اشاره 217
- هزینۀ بالای دفع الوقت 219
- فاجعۀ اقلیمی جهانی: نباید غرولند کرد! 221
- شستن همۀ ظرف های کثیف در ظرفشویی: شستشوی سبز در رسانه های لیبرال 223
- «من هم نه!»: سوخت فسیلی، پیش برندۀ گاردین 227
- «انجمن سیارۀ مرده»: راز صندوق پستی گاردین 234
- نمایش دبیر صفحۀ خوانندگان گاردین به عنوان شاه ماهی لیبرال 238
- مشکل ما چیست؟ 239
- فصل 11: رسانه های منضبط: هم رنگی حرفه ای با قدرت 241
- چگونه بچه ها را با تیر می زند؟ 241
- پدیدۀ «فوران» 244
- تربیت بزدلان 249
- اصلاً؛ این سیستم جواب می دهد! 254
- ایجاد تغییر: چرا ما می توانیم بر رسانه ها اثر بگذاریم؟ 258
- فصل 12: به سوی رسانه های غم خوار 263
- غرب بهترین است: چگونه غم خواری رسانه ها، به «بیرون» پرتو می افکند؟ 263
- اشاره 263
- «خوب، شما چه می کردید؟» - ضربۀ ماهرانۀ دبیر گاردین 266
- نت نشین ها در راهند! 269
- به سوی رسانه های جمعی غم خوار 273
- صادق، غم خوار، غیربنگاهی 277
- رسانه فقط یک مسئلۀ در کنار سایر مسائل نیست 280
- فیلترهای واقعیت 283
- فصل 13: نارضایتی کامل بشری 283
- زندگی، آزادی و شادی: نسخه های بنگاهی 289
- منفعت شخصی روشن فکرانه: ویژگی های عجیب مهربانی 291
- به سوی نارضایتی کامل بشری 298
- فهرست منابع و مآخذ 301
- کتاب ها 301
- سرمقاله ها 305
- مقالات سازمان ها 306
- مقالات روزنامه ها 308
برنامۀ نفت در برابر غذا برنامۀ خوبی است و باید ادامه پیدا کند. از زمان تأسیس دولت عراق، این بهترین اتفاقی است که برای عراق افتاده است: نه فقط برای مناطق کردنشین بلکه برای کل عراق، چون هیچ وقت چنین چیز خوبی برای ما (همۀ عراقی ها، نه فقط کردها) رُخ نداده است. (1)
روزنامه نگاران، با پشتیبانی این موج پروپاگاندا، توانستند مسؤولیت غرب در جنایات وسیع علیه بشریت را نادیده بگیرند. در مستند جان سیمپسون (2) با نام «صدام: هشدارِ تاریخ» (3) که در نوامبر 2002 از بی بی سی پخش شد (4)، کل تحلیل سیمپسون از مسؤولیت غرب در قتل عام عراق بواسطۀ تحریم ها به 16 کلمه در یک جمله محدود شد. بنا به دلایلی که فقط برنامۀ پانورامای (5) شبکۀ بی بی سی می داند، از فعل ماضی استفاده شده بود: «آنها [تحریم ها] به واقع تنبیهی وحشیانه بودند، چون عمدتاً به مردم عادی کشور آسیب زدند.» پانوراما فقط همین قدر حرف دربارۀ قتل عام یک میلیون شهروند توسط حکومت ما داشت. اگر حکومت ما 2 میلیون، یا 3 میلیون، یا 5 میلیون نفر را کشته بود، بی بی سی چقدر بیشتر حرف می زد؟ آیا آن چند میلیون اضافه را هم با چند کلمۀ دیگر، یا احتمالاً یک یا دو جملۀ دیگر، پوشش می دادند؟ آیا فاجعه می توانست آن قدر بزرگ باشد که بی بی سی توجه خود را از دشمنان رسمی مثل صدام برگرداند و به سمت حکومت خودمان متوجه کند؟ سیمپسون با اضافه کردن این جملات دربارۀ تحریم ها، حتی همان 16 کلمۀ متن انگلیسی را هم رقیق تر کرد: «صدام می خواست مطمئن شود که مردم عراق بیش از آنچه باید، رنج بکشند.»
تیموتی گارتون اَش (6) در مقاله ای در گاردین نوشت: «آمریکا هیچ گاه شیطان بزرگ نبوده است. بعضی وقت ها هم [مصداق داستان] گَتسبی بزرگ (7) بوده است: آنها، تام (8) و دیزی (9)، افرادی بی توجه بودند، همۀ چیزها و موجودات
1- «مادر همۀ طنزها»، شبکۀ BBC2، 23 ژوئن 2002.
2- John Simpson
3- Saddam: A Warning from History
4- شبکۀ BBC1، 3 نوامبر 2002.
5- Panorama
6- Timothy Garton Ash
7- Great Gatsby: در این رمان اسکات فیتزجرالد، «گتسبی بزرگ» مرد ثروتمند و خوش گذرانی است که هر هفته مهمانی های بزرگ و پرخرج در خانۀ اربابی اش برگزار می کند او مخفیانه عاشق «دیزی» (همسر تام) است و این مهمانی ها را برای آن به راه می اندازد که بلکه دیزی در آنها شرکت کرده و از عشق دیرینۀ گتسبی خبردار شود. این دو نهایتاً با هم رابطه برقرار می کنند. ماجرا در نهایت با کشته شدن گتسبی بزرگ به دست یک فرد دیگر اما با هدایت تام خاتمه می یابد. تام و دیزی هم عازم نقطه ای نامعلوم می شوند. - مترجم
8- Tom
9- Daisy