نگهبانان قدرت صفحه 39

را داغان می کردند و سپس به آغوش پول یا بی توجهی خود برمی گشتند.» (1) تام و دیسی (دونالد رامسفلد (2) و ارتش ایالات متحده) واقعاً در عراق همۀ چیزها و موجودات (که در این مورد می شود: انسان ها) را نابود کردند و البته انسان های قهوه ای پوست را. پایان بخشیدن به دوازده سال تحریم (که جان یک میلیون بیگناه را گرفت) با داغان کردن کشور مخروبه و بی دفاعِ برجامانده، آن هم برای دومین بار [حمله] طی دوازده سال و با بر جا گذاشتن صد هزار قربانی؛ چه بی مبالاتی بیش از این قابل تصور است؟

چامسکی واقعیت عملکرد روزنامه نگاری را با دقت جمع بندی می کند:

وقتی می خواهید کسی را به صحبت دربارۀ این پرسش وادارید، آنها نمی توانند بفهمند پرسش شما چیست. آنها نمی توانند بفهمند باید معیاری که برای دیگران اِعمال می کنیم را بر خودمان نیز اِعمال کنیم. این غیرقابل درک است. هیچ اصل اخلاقی ابتدایی تر از این وجود ندارد. کافی است [حرف های] فیلسوف محبوب جورج بوش [یعنی عیسی] را بخوانید. در انجیل تعریف معروفی از دورویی آمده است: دورو کسی است که نمی پذیرد معیارهایی که بر دیگران اِعمال می کند را بر خودش اِعمال کند. با این شاخص، کل بحث و نظرها دربارۀ به اصطلاح «جنگ علیه تروریسم»، تقریباً بی هیچ استثنایی، دورویی محض است. آیا کسی می تواند این را بفهمد؟ نه، آنها این را درک نمی کنند. (3)

راجر التون (دبیر آبزرور) و کهنه سرباز 83 ساله

راجر التون (4) (دبیر آبزرور) و کهنه سرباز 83 ساله

در 15 مارس 2002، یکی از خوانندگان دریچۀ رسانه رونوشت ایمیلی را برای ما ارسال کرد که به راجر التون (دبیر ابزرور) فرستاده بود. این خواننده گفت که یک کهنه سرباز 83 سالۀ جنگ جهانی دوم است (او می خواست که نامش مخفی بماند)، افسری که هفت سال در لشگر چهارده زرهی خدمت کرده بود. از نظر ما، او یک فرد

1- «آمریکا تحت مراقبت»، گاردین، 17 آوریل 2003.
2- Donald Rumsfeld
3- «قدرت و وحشت»، انتشارات Seven Stories Press، 2003، ص. 29.
4- Roger Elton