نگهبانان قدرت صفحه 43

مسؤولان ارشد این سازمان در آن درگیرند. به نظر من (که شاید اشتباه باشد)، فکر می کنم اکثر مردم از جنجال های حول تحریم ها اطلاع دارند و با توجه به فضای محدودی که داشتم، باید تصمیم می گرفتم از کدام اطلاعات استفاده کنم.

فکر نمی کنم هر مقالۀ خبری کوتاهی می تواند، یا باید، تاریخچۀ کاملی از تمام عناوین را در بر بگیرد. یعنی، اگر احساس می کنید مسئلۀ تحریم ها و دیدگاه هالیدی دربارۀ آنها به اندازۀ کافی پوشش داده نشده است، من سعی خواهم کرد پوشش بیشتری به آنها بدهم. مطمئنم دوباره سراغ این ماجرا خواهم رفت.

اگر می خواهید بدانید چرا بیش از 460 کلمه به این موضوع اختصاص نیافت در حالی که فضای بیشتری به مسائلی از قبیل ادعای خیانت دیوید بکهام (1) به همسرش اختصاص می یابد، باید سؤالتان را از مسؤولان رده بالاتر از من در روزنامه بپرسید.

آیا این کافی است؟ آیا نگاه «مدل پروپاگاندا»یِ شما به تمامی کسانی که در رسانه های بنگاهی کار می کنند را تقویت کردم؟ من در واقع سعی کردم برخی فشارها و محدودیت های واقعی دربارۀ طول مقاله و ضرب الاجل را توضیح بدهم، یعنی فشارهای کاری واقعی روی روزنامه نگارانی که غالباً جایی در هشدارهای رسانه ای شما ندارند. می دانم که شما به صورت گزینشی از بخش هایی از پاسخ من استفاده خواهید کرد اما امیدوارم هرگونه توضیح و تفسیر خود را در بستر درست حرف های من مطرح کنید.

اگر به چیز دیگری نیاز دارید دوباره با من تماس بگیرید. منتظر خواندن مطلب شما دربارۀ عراق هستم.

با آرزوی بهترین ها،

اندرو بانکومب