- فصل 1: رسانه های جمعی: بی طرف، صادق، جامعه ستیز 6
- بی خیال، لاف نزن! - «مطبوعات آزادِ بنگاهی» 6
- اشاره 6
- منسوخ شدن «مسؤولیت اجتماعی» 8
- دربارۀ برادر بزرگ و آنتی بیب: مدل پروپاگاندا 11
- ظهور و ترقی راحت روزنامه نگاری حرفه ای 18
- یادداشتی دربارۀ ساختار این کتاب 22
- اشاره 23
- فصل 2: عراق: تحریم های کشتار جمعی 23
- دروغ بزرگ و بد بلر: دفاع اخلاقی از جنگ 23
- پایانِ مؤثر: قتل عام آمریکا-انگلستان در عراق 25
- همدستی رسانه ها در جنایت: جبهۀ مشترک پیلجر و حزب بعث 31
- دفن و پنهان سازی اثرات تحریم ها 33
- راجر التون (دبیر آبزرور) و کهنه سرباز 83 ساله 39
- سه ایمیل قابل توجه از طرف نیک کوهن 44
- برای من راهی برای انجام این کار بیابید 48
- اشاره 48
- فصل 3: خلع سلاح عراق: دفن بازرسی های تسلیحاتی 98-1991 48
- «اساساً خلع سلاح شده» تا سال 1998 49
- یکی به میخ و یکی به نعل: هنر وارونه سازی واقعیت 55
- بدون پاسخ خاص: دریچۀ رسانه و جورج انتویستل (دبیر بخش Newsnight شبکۀ بی بی سی) 61
- تهدید جدی و جاری؟ لجن های کشتار جمعی 65
- اشاره 70
- فصل 4: عراق: تیراندازی برای جنگ و دفن مردگان 70
- پیامِ آمریکا 70
- وضعیت اجرای عملیات 73
- یک مرد بزرگ تر و یک نخست وزیر قوی تر: سقوط بغداد 76
- بهتر از صدام: آمریکا-انگلستان «قطعاً مسؤول» هستند 79
- گلولۀ عمل نکردۀ لازم: گزارش لنست 84
- داده های ما بالا پایین شدند 86
- اسکلت خانه: سؤالی ساده از سوی چند آماتور 92
- درود بر عراق دموکراتیک: یک کمدی تراژیک 96
- دموکراسی متولدشده و سقط شده: افسانۀ دو انتخابات 100
- «او دموکراسی می خواهد»: دریچۀ رسانه و پیتر بارون (دبیر برنامۀ Newsnight شبکۀ بی بی سی) 107
- نرمال سازی امر باورناپذیر 111
- فصل 5: افغانستان: بگذارید علف بخورند 111
- در شهر کورها، شیر یک چشم خبر به حساب می آید 116
- قتل به عنوان اولین اقدام 120
- بهتر است بمبارانش کنید 123
- خارج از دید: دریچۀ رسانه و ریچارد سمبروک (مدیر اخبار بی بی سی) 130
- فصل 6: کوزوو: بمب های واقعی، قتل عام تخیلی 135
- عراق و کوزوو: ماجراهای متناظر اما ممنوعه 135
- برق بلگراد می رود: رسانه ها صف می کشند 137
- مداخلۀ محض: «نسل کشی» کوزوو 139
- زیر سؤال بردن [ماجرای] راچاک 144
- زیان آور و ضدروزنامه نگاری: دریچۀ رسانه و اندرو مار (دبیر بی بی سی) 149
- صلیبیون اخلاقیِ بی دندان 155
- فصل 7: تیمور شرقی: محدودیت های عملی بشردوستی صلیبی 155
- هیچ کس اهمیتی نمی دهد: «تهنیت» غرب 158
- قلمرو فقرزده: محاسبات سیاست عمل گرایانه 162
- اشاره 165
- فصل 8: هاییتی: منطق پنهان استثمار 165
- فتح بهشت: منطق استثمار 166
- شگفتی بزرگ هاییتی: آریستید 170
- سکوت رسانه ای دربارۀ «بازی دوگانۀ» واشنگتن 175
- سرنگونی آریستید: انتخابات جنجالی 177
- اشاره 187
- آیا آقای پائول ولفوویتز واقعی با احترام خواهد ایستاد؟ 187
- فصل 9: جوهر بت پرستی: ریگان، «محافظه کار شاد»، و کلینتون چابی بابا 187
- ریگان: یک ریاست جمهوری فوق العاده موفق 190
- کشتن کافی نیست 196
- نیکاراگوئه: تهدید یک الگوی خوب 201
- میراث ریگان در آمریکای مرکزی 205
- کلینتون: طنزهای تلخ 209
- ساده سازی دیمبلبی 214
- فصل 10: تغییرات اقلیمی: نهایت خیانت رسانه ای 217
- سیارۀ سکونت ناپذیر؟ 217
- اشاره 217
- هزینۀ بالای دفع الوقت 219
- فاجعۀ اقلیمی جهانی: نباید غرولند کرد! 221
- شستن همۀ ظرف های کثیف در ظرفشویی: شستشوی سبز در رسانه های لیبرال 223
- «من هم نه!»: سوخت فسیلی، پیش برندۀ گاردین 227
- «انجمن سیارۀ مرده»: راز صندوق پستی گاردین 234
- نمایش دبیر صفحۀ خوانندگان گاردین به عنوان شاه ماهی لیبرال 238
- مشکل ما چیست؟ 239
- فصل 11: رسانه های منضبط: هم رنگی حرفه ای با قدرت 241
- چگونه بچه ها را با تیر می زند؟ 241
- پدیدۀ «فوران» 244
- تربیت بزدلان 249
- اصلاً؛ این سیستم جواب می دهد! 254
- ایجاد تغییر: چرا ما می توانیم بر رسانه ها اثر بگذاریم؟ 258
- فصل 12: به سوی رسانه های غم خوار 263
- غرب بهترین است: چگونه غم خواری رسانه ها، به «بیرون» پرتو می افکند؟ 263
- اشاره 263
- «خوب، شما چه می کردید؟» - ضربۀ ماهرانۀ دبیر گاردین 266
- نت نشین ها در راهند! 269
- به سوی رسانه های جمعی غم خوار 273
- صادق، غم خوار، غیربنگاهی 277
- رسانه فقط یک مسئلۀ در کنار سایر مسائل نیست 280
- فیلترهای واقعیت 283
- فصل 13: نارضایتی کامل بشری 283
- زندگی، آزادی و شادی: نسخه های بنگاهی 289
- منفعت شخصی روشن فکرانه: ویژگی های عجیب مهربانی 291
- به سوی نارضایتی کامل بشری 298
- فهرست منابع و مآخذ 301
- کتاب ها 301
- سرمقاله ها 305
- مقالات سازمان ها 306
- مقالات روزنامه ها 308
جورج انتویستل: قطعاً، بله. ما اکیوس و افرادی شبیه او را دعوت کرده ایم.
دیوید ادواردز: ولی چرا ریتر نه؟
جورج انتویستل: پاسخ خاصی برای این سؤال ندارم... منظورم این است که، بعضی وقت ها به افراد تلفن می زنیم و آنها در دسترس نیستند. بعضی وقت ها هم هستند.
دیوید ادواردز: خوب، می دانم که او خیلی مشتاق است. او همیشه حرف می زند. او به عراق رفته است و...
جورج انتویستل: پاسخ خاصی ندارم... دستوری علیه استفاده از او نداریم. فقط تا آنجا که می دانم او در برنامۀ ما نبوده است.
دیوید ادواردز: ادعای دیگر این است که...
جورج انتویستل: دیوید، میشود اینجا یک سؤال از شما بپرسم؟
دیوید ادواردز: بله.
جورج انتویستل: نظر تو چیست؟
دیوید ادواردز: چی؟ ببخشید، یعنی نظرم دربارۀ اینکه چرا دعوتش نکرده اید...؟
جورج انتویستل: نه، منظورم این است که همۀ این سؤالات در یک جهت خاص هستند. آیا فکر می کنی Newsnight به عنوان یک سازمان هوادار حکومت عمل می کند؟
دیوید ادواردز: احساس من این است که شما سعی می کنید از شرم سار کردن حکومت پرهیز کنید [انتویستل می خندد] یعنی وقتی مصاحبه شوندگان و... را انتخاب می کنید. مصاحبه شوندگان معمولاً