نگهبانان قدرت صفحه 7

اما به دو واقعیت نمایان توجه کنید: 1) بخش عمدۀ دنیای معاصر تحت سلطۀ بنگاه های غول آسای چندملیتی است؛ 2) نظام رسانه ای که دنیا را گزارش می دهد خودش از بنگاه های غول آسا ساخته شده است. در واقع، نهادهای رسانه ای غالباً تحت مالکیت همان بنگاه های غول آسایی هستند که وظیفۀ پوشش شان را بر عهده دارند.

فرد باید چقدر بچه باشد که تشخیص ندهد این وضعیت مشکل دارد؟ اما تقریباً 100 درصد روزنامه نگاران حرفه ای، حداقل اگر به گفته های علنی آنها باور داشته باشیم، از این فهم محروم اند.

سکوت خودخواهانۀ رسانه ها دربارۀ واژۀ خودمتناقضِ «مطبوعات آزاد بنگاهی» نمی تواند نشان دهندۀ اجماع صادقانه و عاقلانه در یک جامعۀ آزاد باشد. بلکه نشانۀ یک فساد فراگیر رسانه ای، یک بیماری فرهنگی عمیق، است. این سکوت، عملاً و واقعاً، یک دروغ است.

در این کتاب، استدلال خواهیم کرد که رسانه های جمعی بنگاهی (نه فقط مطبوعات راست گرای توری (1)، بلکه همچنین رسانه های سخن پراکنی (2) بسیار معتبر لیبرال مانند بی بی سی و روزنامه هایی مانند گاردین، ابزرور (3) و ایندیپندنت (4)) یک نظام پروپاگاندا برای منافع نخبگان را تشکیل می دهند. ما نشان خواهیم داد که چگونه حتی بدیهی ترین واقعیت ها دربارۀ حیاتی ترین سوژه ها (مسؤولیت آمریکا-انگلستان در کشتار، جرم های گستردۀ بنگاه ها، تهدیدِ اصل وجود بشر) تحریف، پایمال، به حاشیه رانده و مغفول گذاشته شده اند. در آنچه پیشِ روست، خوانندگان با بحث و تحلیل های منطقی در جریان اصلی رسانه ها مواجه می شوند، و سپس ناگهان سکوتی بی دلیل رُخ می دهد. ما با بحث های بی پروا و مستدل مواجه خواهیم شد، و سپس نوعی بی منطقیِ غریب می بینیم.

برای خوانندگانی که چندین دهه تسلیم نسخه ای بوده اند که رسانه های بنگاهی از دنیا ارائه می دهند، ادعای فوق شاید سنگین یا حتی گزاف باشد. واکنش طبیعی، اصرار مخاطب بر این است که: «ببخشید، ولی ما گزارش ها و

1- Tory
2- منظور شبکه های رادیویی و تلویزیونی است. - مترجم
3- Observer
4- Independent