نگهبانان قدرت صفحه 79

بهتر از صدام: آمریکا-انگلستان «قطعاً مسؤول» هستند

در ماه می سال 2003 یعنی دو ماه پس از حمله، یونیسف گزارش داد که بیش از سیصد هزار کودک عراقی با مرگ ناشی از سوءتغذیۀ حاد مواجهند، که این رقم دو برابر آمار زمان صدام بود. قابل توجه اینکه درد و رنجی که کودکان عراقی در «یکی از سادیست ترین رژیم های زمین» (به تعبیر اندرو راونسلی (1) از ابزرور در مقاله ای با عنوان «صدای محشر اشتباه می کرد» (2)) می کشیدند، ظرف چند هفته توسط «ائتلاف» آمریکا-انگلستان دوبرابر شد. روزنامه نگاران غربی دربارۀ این فاجعه تقریباً هیچ حرفی برای زدن نداشتند.

یک هفته پس از سقوط بغداد در 9 آوریل، صلیب سرخ گزارش داد که در اثر غارت و خشونت، 32 بیمارستان از 35 بیمارستان بغداد تعطیل شدند، اما این فاجعۀ غم بار توسط رسانه ها [به صورت گذرا] گزارش شد و به سرعت [هم] رها شد.

ما که نمی توانستیم رُخدادهای بعدی را از جریان اصلی روزنامه نگاری بفهمیم، به سراغ اینترنت رفتیم. ما توانستیم پاسخ هایی برای سؤالاتمان در وب گاه ReliefWeb پیدا کنیم. مورتن راستراپ (3)، رییس گروه «پزشکان بدون مرز» (4) در عراق، در 2 می 2003 گزارش داد که بغداد «هنوز فاقد یک بیمارستان کاملاً فعال است.» (5) در نتیجه، افراد مبتلا به بیماری های مزمن از قبیل دیابت، بیماری های قلبی و کلیوی و صرع نمی توانستند داروهای خود را پیدا کنند. در العماره، بصره، کربلا، ناصریه و برخی نقاط دیگر، بیماری های مرگ آور از قبیل سل و سالک (بیماری که از طریق پشه منتقل می شود) «بواسطۀ فقدان دارو معالجه نمی شدند.» حکم قاطع راستراپ در رسانه های آن روز که هنوز قیافۀ پیروزی می گرفتند، جایی نداشت: «نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا آن قدر کارزار نظامی را کانون توجه خود قرار داده بود که توجه به عملکرد نظام بهداشت و سلامت پس از جنگ جزو اولویت هایش نبود. این یک اشتباه بزرگ بزرگ بود. آنها قطعاً مسؤول هستند.»

1-
2- ابزرور، 13 آوریل 2003.
3- Morten Rostrup
4- Médicins Sand Frontièrs (Doctors Without Borders)
5- «پزشکان بدون مرز ایالات متحده را مقصر از کار افتادن بیمارستان های عراق می داند»، 2 می 2003: www.reliefweb.int