قرآن و تربیت اجتماعی کودک صفحه 186

از نظر اسلام، وظیفه کسانی که بایتیم سرو کار دارند آن است که به تعلیم و تربیت او اهمیت دهند و کمبودهای مادی و روحی اش را رفع کنند و نگذارند که غم جانکاه بی پدری یا بی مادری، او را پریشان و افسرده کند.

قرآن کریم می فرماید:(وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْیَتامی قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَیْرٌ وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُکُمْ) ؛(1) «و از تو درباره یتیمان می پرسند، بگو:» اصلاحِ [کار] برایشان بهتر است. و اگر با آنان همزیستی کنید، پس برادران (دینی) شما هستند.»

و نیز می فرماید:(فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلا تَقْهَرْ) ؛(2) «و اما یتیم را پس (خوارش مساز و بر او) چیرگی مَورز».

و نیز می فرماید:(أَ رَأَیْتَ الَّذِی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ، فَذلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ) ؛(3) «آیا دیدی کسی را که (روز) جزا را دروغ می انگارد؟! پس آن کسی است که یتیم را به سختی می راند».

و نیز می فرماید:(إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ أَمْوالَ الْیَتامی ظُلْماً إِنَّما یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ ناراً) ؛(4) «در حقیقت کسانی که اموال یتیمان را به ستم می خورند، جز این نیست که آتشی در درونشان می خورند.»

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

«عِشْرُونَ خَصْلَهً فِی الْمُؤْمِنِ فَإِنْ لَمْ تَکُنْ فِیهِ لَمْ یَکْمُلْ إِیمَانُهُ إِنَّ مِنْ أَخْلَاقِ الْمُؤْمِنِین یَا عَلِیُّ الْحَاضِرُونَ الصَّلَاهَ وَ الْمُسَارِعُونَ إِلَی الزَّکَاهِ وَ الْمُطْعِمُونَ الْمِسْکِینَ الْمَاسِحُونَ رَأْسَ الْیَتِیم...؛ بیست خصلت است که اگر در مومن نباشد، ایمانش کامل نیست، یا علی، از اخلاق مومنان اینست که در نماز حاضر می شوند و در دادن زکات سرعت می گیرند و مستمندان را اطعام می کنند و دست محبت بر یتیم می کشند...».(5)

1- (1) بقره/ 220.
2- (2) ضحی/ 9.
3- (3) ماعون/ 2.
4- (4) نساء/ 10.
5- (5) . الکافی، ج 2، ص 232.