قرآن و تربیت اجتماعی کودک صفحه 190

می کند و دوست ناشایسته به هلاکت می افکند. بنگر که با چه کسی همراهی و رفاقت می کنی».(1)

مربیان اگر به این دستورالعمل ها عمل کنند، می توانند فرزندان خود را با اخلاق کریمه بار بیاورند و آنه را از خطر حفظ کنند.

3. عدم اعتدال در حمایت عاطفی (بی مهری، محبت افراطی)

همان گونه که در فصل گذشته در باب «محبت در خانواده» گفته شد، یکی از احتیاجات اساسی روانی کودک، برخورداری از محبت دیگران، مخصوصاً والدین است. و حمایت عاطفی طی مراحل رشد کودک، در شکل گیری شخصیت اجتماعی کودک مؤثر است.

با این حال افراط و تفریط در این حوزه عادتی فراگیر است. و هر دو رشد شخصیت کودک را مختل می کند و آسیب رسان است.

اول) بی مهری و بی توجهی به کودک

کودکی که طعم محبت پدر و مادر را نچشیده باشد، لذت نوازش و عاطفه مادری و یا پدری را احساس نکرده باشد، حلاوت لبخند و خنده مهربانانه والدین خود را هرگز ندیده باشد و... یقیناً کودک روانی متعال نخواهد داشت و این کمبود محبت به صورت های گوناگون، در عکس العمل های کودک، ظاهر می گردد.

گاهی بچه های مطرود یا محروم از محبت والدین:

1 - دچار بیماری های «روان تنی» می شوند یعنی بیماری های که آثار بدنی دارد ولی منشأ روانی، مانند، برخی آلرژی ها، تب یونجه و....

2 - پرخاشگری، بدبینی به دیگران و آنها را دشمن فرض کردن و همیشه به آنان اعتراض کردن؛

3 - در انجام کارهای بد، احساس تقصیر نمی کنند؛

4 - تسلیم در برابر رفتار زننده والدین یا دیگران برای جلب محبت آنان؛

5 - خیالبافی و در خود فرو رفتن، از برخورد با عالم واقع خودداری می کنند و تسلیم تخیلات می شوند؛