- مقدمه 1
- اشاره 4
- اول: «تربیت» 5
- مفهوم شناسی 5
- پیشینه 10
- مفهوم شناسی 12
- دوم: «جامعه پذیری» 12
- پیشینه 13
- پیشینه 14
- مفهوم شناسی 14
- سوم: «تربیت اجتماعی» 14
- اشاره 15
- دیدگاه ها 15
- دیدگاه جامعه گرا 15
- تربیت اجتماعی در اسلام 18
- مفهوم شناسی 22
- چهارم: «کودک» 22
- مفهوم شناسی 23
- پنجم: «ابعاد تربیت» 23
- کودک از دیدگاه قرآن 23
- پیشینه 24
- تقسیمات ابعاد تربیت 24
- الف) تنظیم روابط و مقررات اجتماعی 26
- اشاره 26
- تربیت اجتماعی در قرآن 26
- ب) تربیت خانوادگی 30
- ج) تربیت سیاسی 34
- د) تربیت اقتصادی 35
- ه -) تربیت قضایی 38
- و) تربیت نظامی 40
- ز) تربیت شغلی 43
- ط) تربیت اخلاقی 45
- جمع بندی 45
- اشاره 46
- مفهوم شناسی 47
- اشاره 47
- الف) مراحل تربیت 47
- پیشینه 47
- تقسیم بندی مراحل 50
- مرحله دوم: دوران ازدواج 53
- مرحله اول: دوره قبل از دنیا (عالم ذر) 53
- مرحله سوم: دوران جنینی 59
- مرحله چهارم: دوره کودکی اول (قبل از دبستان 0-7) 60
- مرحله ششم: دوران نوجوانی (21-14 سال) 70
- مرحله هفتم: دوره جوانی (21-34 سالگی) 74
- مرحله هشتم: دوره میانسالی (34-51 سالگی) 76
- مرحله نهم: دوره کهنسالی (51 سالگی تا آخر عمر) 77
- مرحله دهم: دوره بعد از دنیا (برزخ و قیامت) 80
- اشاره 81
- اشاره 81
- رشد اجتماعی در دوران کودکی 81
- نخستین علائم رشد اجتماعی 81
- ج) مراحل تربیت اجتماعی کودک 81
- ارتباط کودک با بزرگسالان 82
- ارتباط کودک با همسالان 83
- اشاره 84
- مظاهر رفتار اجتماعی کودک 84
- رفتارهای همکاری 84
- رفتارهای مبارزی 87
- اشاره 91
- مفهوم شناسی 92
- اشاره 92
- الف) عوامل تربیت 92
- تقسیمات عوامل تربیت 93
- پیشینه 97
- یک: عوامل درونی تربیت 98
- اشاره 98
- اشاره 103
- دو: عوامل بیرونی 103
- الف) عوامل مادی 103
- ب) عوامل فرامادی 110
- ج) عوامل تربیت اجتماعی کودک 112
- اشاره 112
- یک: عوامل مادی درونی 113
- رشد بدنی (نضج بدنی) 113
- 1. خانواده 118
- اشاره 118
- دو: عوامل مادی بیرونی 118
- محبت در خانواده 120
- یادگیری در خانواده 121
- موقعیت کودک در خانواده 123
- موقعیت خانواده در جامعه (موقعیت اجتماعی خانواده) 126
- اشاره 127
- ارتباط فرد با گروه در دوره کودکی (تغییرات رشدی در روابط همسالان) 128
- آموزش ها و یافته های کودک در گروه همسالان 130
- اسلام و همنشین 131
- 3. مدرسه 132
- اشاره 132
- معلم و مدرسه 133
- تعریف بازی 134
- 4. بازی 134
- اشاره 134
- صفات و ویژگی های بازی 135
- ارزش های بازی 135
- بازی کودک در اسلام 139
- 5. وسایل ارتباط جمعی 141
- 6. اجتماعات، نهادها و موسسات 146
- اشاره 148
- الف) موانع تربیت 149
- اشاره 149
- مفهوم شناسی 149
- تقسیمات موانع تربیت 150
- پیشینه 151
- اشاره 152
- ب) موانع تربیت در قرآن 152
- اول: موانع درونی 153
- دوم: موانع بیرونی 162
- اول: موانع مادی درونی 177
- بیماری و نقص های بدنی کودک 177
- موانع مادی درونی تربیت اجتماعی کودک در قرآن 178
- دوم: موانع مادی بیرونی 180
- 1. خانواده متزلزل 180
- 2. دوستان نامناسب 187
- 3. عدم اعتدال در حمایت عاطفی (بی مهری، محبت افراطی) 190
- 4. تأثیر منفی رسانه های گروهی بر کودک 193
- 5. فقر 194
- اشاره 196
- الف) روش های تربیت 197
- مفهوم شناسی 197
- اشاره 197
- تقسیمات روش های تربیت 199
- پیشینه 200
- ب) روش های تربیت در قرآن 201
- 1. روش الگویی 221
- د) روش های کاربردی تربیت اجتماعی کودک 221
- 2. روش تشویق 230
- مهم ترین روش های تنبیهی 231
- اشاره 231
- 3. روش تنبیه 231
- مصادیق تشویق در قرآن کریم 234
- مصادیق تنبیه در قرآن کریم 235
- مزایای روش تشویق 236
- معایب تشویق بی جا و بیش از حد 237
- مزایای روش تنبیه 238
- تنبیه بدنی در اسلام 238
- معایب تنبیه بی جا و بیش از حد 238
- 5. روش تعلیم 246
- 6. روش ادب ورزی 251
- اشاره 252
- آداب اجتماعی 252
- الف) آداب خوردن و آشامیدن 253
- ب) آداب سلام 256
- ج) آداب اجازه گرفتن برای ورود 259
- د) آداب مجالست و همنشینی 261
- ه -) آداب سخن گفتن 263
- ز) آداب تبریک و تهنیت 270
- ح) آداب عیادت بیمار 272
- ط) آداب تسلیت گفتن 275
- ی) آداب عطسه و خمیازه کشیدن 276
- ضمایم 280
البته، این در صورتی است که مجلس تنگ نباشد. اما اگر تنگ باشد، به هر نحوی که مناسب است می نشیند.
- در میان دو کس نشیند مگر به اذن آنها. در روایت است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«لایحلّ لرجل أن یفرّق بین اثنین الا باذنهما؛ حلال نیست که مردی میان دو نفر جدایی بیندازد مگر به اذن آنها».(1)
- کسی که وارد مجلس می شود باید در جایی بنشیند که انتهای مجلس است. جابر بن سمره می گوید: هرگاه وارد مجلس پیامبر می شدیم، در انتهای مجلس می نشستیم.
البته، در صورتی که تازه وارد دارای قدر و منزلت باشد، باید حاضران مجلس یا صاحب منزل او را در جای مناسبی قرار دهند. زیرا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «انزلوا الناس منازلهم؛ افراد را در جای خودشان قرار دهید. دیدیم که پیامبر خدا زعیم و بزرگ عبدالقیس را آورد و در کنار خود نشانید».
- نباید در مجلسی که عده ای نشسته اند، دو نفر با هم نجوا کنند. زیرا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«اذا کنتم ثلاثه فلایتناجی اثنان دون الثّالث من اجل انّ ذلک یحزنه؛ هرگاه سه نفر باشید، دو نفرتان نجوا نکنید که سومی ناراحت می شود».
علت این نهی این است که این گونه کارها موجب کینه و بدبینی می شود.
- هنگامی که کسی از جای خود برخیزد، بیرون برود و سپس بازگردد، به همان مکان سزاوارتر است. زیرا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«اذا قام احدکم من مجلس ثم رجع الیه فهو احقّ به؛ هرگاه یکی از شما از جای خود برخیزید و سپس به آنجا برگردد، سزاوارتر است».
- هنگامی که می خواهد از مجلسی خارج شود، باید از صاحب خانه اذن بگیرد و این، به دلیل حرمت خانه و حفظ شئونات و احترامات است.(2)
رعایت این قواعد در درجۀ اول بر مربیان لازم است و در درجۀ بعد باید آنها را به متربیان آموزش دهند تا آنها هم با گوش خود دستورات را بشنوند و هم با چشم خود نحوۀ
1- (1) همان.
2- (2) احمد بهشتی، اسلام و تربیت کودک، ص 285-284.