قرآن و تربیت اجتماعی کودک صفحه 273

عیادتش کند و وقتی دعوتش کرد، اجابتش نماید و وقتی بمیرد، بر جنازه اش حاضر شود و وقتی عطسه کند، او را دعای خیر نماید».(1)

عیادت بیمار آدابی دارد که در اینجا آنها را بر می شماریم:

1 - بهتر است که عیادت بیمار در اول بیماری باشد. اما مفهوم بعضی از روایات این است که پس از گذشتن سه روز از بیماری باشد. شاید مناسبت ها مختلف باشد، یعنی اگر بیماری شدید است، بهتر است که عیادت در آغاز بیماری باشد و اگر شدید نیست، بهتر است که بعد از گذشتن سه روز باشد.

2 - مدت عیادت باید متناسب با بیماری باشد. اگر بیماری شدید است و بیمار نیاز شدید به مراقبت دارد، بهتر است که مدت عیادت کوتاه باشد و اگر بیماری شدید نیست و بیمار نیاز به حضور دوستان و خویشاوندان دارد و با آنها مأنوس شود، بهتر است که مدت عیادت طولانی باشد.

بهتر است که عیادت بیمار یک روز در میان باشد. زیرا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:

«زُر غبّا تزدد حبّا؛ یک روز در میان دیدار کن تا محبت را زیاد کنی».

3 - هنگامی که عیادت کننده بر بیمار وارد شود، باید او را دعا کند. زیرا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم هرگاه به عیادت بیمار می رفت با دست راست او را مسح می کرد و می گفت:

«اللّهم ربّ النّاس اذهن البأس اشف انت الشّافی لاشفاء الا شفائک شفاء لایغادر سقما؛ خدایا، ای پروردگار مردم، بیماری را ببر. شفا بده که تو شفابخشی و شفایی جز شفای تو نیست. آن هم شفایی که بیماری به دنبال ندارد».

و فرمود:

«من عاد مریضا لم یحضره اجله فقال عنده سبع مرّات: اسأل الله العظیم ربّ العرش العظیم ان یشفیک الا عافاه الله من هذا المرض؛ هر کس مریضی را عیادت کند که مرگش نرسیده است بگوید: از خدا، پروردگار عرش عظیم، مسئلت می کنم که تو را شفا دهد؛ خداوند او را شفا می دهد».

4 - به بیمار بگوید که دست بر محل درد بگذارد و دعاهای رسیده را بخواند. یکی از اصحاب پیش پیامبر خدا از بیماری شکایت کرد. پیامبر به او فرمود که دست بر جای درد