درآمدی بر نبوت و شخصیت پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم: علمی،اعتقادی،تاریخی،اخلاقی و تربیتی صفحه 59

جهاد و مبارزه در راه حق و سایر اخلاق حسنه می کشاند و بشریت را از زنجیر هوای نفس و اطاعت انواع بتها و طاغوتها رهایی می بخشد.(1)

متکلم بزرگ امامیه ابن میثم بحرانی رضوان الله علیه در تعریف پیامبر الهی می گوید:

«انه الانسان المأمور من السماء باصلاح احوال الناس فی معاشهم و معادهم العالم بکیفیّه ذالک المستغنی فی علومه و امره من السماء لا عن واسطه البشر المقترنه دعواه للنبّوّه بامرالخارقه للعاده».(2)

حاصل کلام ایشان این است که پیامبر خدا آن انسانی است که از عالم بالا برای اصلاح در امر زندگی مردم و معاش دنیایی آنان و نیز اصلاح آنان برای تأمین امر آخرت و زنده شدن در قیامت مأموریت یافته است. این مأموریت دارای دو ویژگی مهم است؛ اول این که او علم و آگاهی کافی دارد که چگونه در اصلاح دنیا و آخرت آنان بکوشد و این علم هم اکتسابی نیست، بلکه از راه ارتباط با خداوند است که بدون واسطه بشر دیگری از خداوند گرفته است. دوّم این که ادعای نبوت او با امور خارق عادتی همراه است که هیچ یک از انسانها نتوانند آن را بیاورند. به عبارت دیگر پیامبر خدا دارای معجزه ای است که دلیل بر صدق و راستی او در ادعای پیامبری است.

برهان کمال

برای اثبات وجود پیامبران ادله و براهین زیادی از عقل و نقل اقامه شده است که در کتابهای کلامی و فلسفی ذکر کرده اند یکی از دلائل که از قرآن و روایات استفاده می شود این است که غرض از خلقت و آفرینش رسیدن انسان به کمال