- سخن پیشین 1
- اشاره 5
- حکایت 2: فرمانده ی فداکار 6
- حکایت 3: عروس و تلاوتی لطیف! 8
- حکایت 5: نود و نه میش! 9
- حکایت 6: راهنمای شایستگان 10
- حکایت 7: استخاره ی ناب! 11
- حکایت 8: جهیزیه ای بی نظیر! 12
- حکایت 9: اذان تا اذان! 12
- حکایت 12: لا ولابخور! 13
- حکایت 10: سیه روی! 13
- حکایت 11: دنیا و آخرت 13
- حکایت 13: نفس مطمئنه 14
- حکایت 14: تجسم آیات! 14
- حکایت 15: مطالعه ی قرآن! 14
- حکایت 16: حرف بقال ها 15
- حکایت 19: مکالمه ی قرآنی فضه 17
- حکایت 18: قرآن و بی طهارتی! 17
- حکایت 20: آتش در خرمن! 19
- حکایت 21: یاد او! 19
- حکایت 22: خواهی نشوی رسوا ، عامل به سه آیت شو 20
- حکایت 23: مساجد، از آن خدا است! 21
- حکایت 24: معبودی لگدمال! 21
- اشاره 23
- حکایت 26: حدث زبانی! 24
- حکایت 27: شمشیر زبان! 24
- حکایت 30: حرّافی! 25
- حکایت 29: نقصان مایه و شماتت همسایه! 25
- حکایت 28: هنر به چشم عداوت! 25
- حکایت 33: غمخوار امت! 28
- حکایت 34: همه ی حرفها حساب دارد 28
- اشاره 29
- حکایت 36: طبق حرام! 30
- حکایت 39: غذای خلیفه! 31
- حکایت 38: حلوای ارسالی معاویه! 31
- حکایت 42: غذای حرام 32
- حکایت 40: دوری از شبهات 32
- حکایت 41: شبهه ی احتکار 32
- اشاره 33
- حکایت 44: نتیجه ی حکم به ناحق 34
- حکایت 46: افتخار بوسه 35
- حکایت 48: عدالت و تعدد زوجات 36
- حکایت 47: دود دل مظلومان! 36
- حکایت 50: حق تقدم 37
- حکایت 49: غایت ظلم 37
- حکایت 51: نتیجه ی عدالت! 37
- حکایت 52: سلطان دادگر 38
- حکایت 53: علت ظلم 39
- حکایت 54: خانه های ویران! 39
- حکایت 55: عاقبت دادرسی نکردن به مظلومان 40
- حکایت 57: شمه ای از ظلم منصور 41
- حکایت 56: جایگاه ظلم 41
- حکایت 58: تقسیم عادلانه! 42
- حکایت 59: مزه ی ظلم! 43
- حکایت 60: با عدالت بر دشمن پیروز شد 43
- حکایت 61: طاق مدائن 43
- حکایت 62: سلطان ملکشاه و پیرزن 44
- حکایت 64: مرد با انصاف 45
- حکایت 68: حکومت دین بر مردم یا خلافت علی ع 48
- حکایت 67: دهقانان ستمدیده 48
- حکایت 70: داستان حدیده ی محماه! 49
- اشاره 50
- حکایت 72: مات الدین! 51
- حکایت 73: قتل شصت تن از علویان بی گناه! 52
- حکایت 74: دینداری ابوجعفر حسینی 53
- حکایت 75: دینداری فرزانه ی دزفول 54
- حکایت 76: اسیر تخت شاهی 54
- حکایت 77: عقیل 55
- حکایت 78: دین فروشی سمره! 55
- حکایت 79: دنیا دوستی طلحه و زبیر 56
- حکایت 80: بنده یا آزاد! 57
- حکایت 81: این کتاب را برای نفع دنیوی نخوان! 57
- اشاره 58
- حکایت 83: با پرستوها 59
- حکایت 85: مرور کریمانه 60
- حکایت 86: خدایا! من او را بخشیدم 60
- حکایت 87: فساد و صلاح! 61
- حکایت 88: لگد به افتاده؟ 61
- حکایت 91: صفای باطن علوی 62
- حکایت 90: پارسا و دزد! 62
- حکایت 89: ابتدا به سلام 62
- حکایت 92: دزدی از باغ امام کاظم (علیه السلام) 63
- حکایت 94: سکه های سیمین 64
- حکایت 93: اخلاق در جنگ 64
- حکایت 95: لا فتی الا علی 64
- حکایت 97: ازدواج صوری 65
- حکایت 96: محافظان مردنما 65
- حکایت 98: حمایت از حیوانات 66
- حکایت 99: بی آبی 66
- حکایت 101: کنیز زیبا 68
- حکایت 100: امام صادق ((علیه السلام))و عبدالله محض 68
- حکایت 102: صید آهو 69
- حکایت 103: همکاری با کارگران 69
- حکایت 104: کنیز هراسان 69
- حکایت 105: بدهکاری مجازی و بزرگواری حقیقی! 70
- حکایت 107: خیار تلخ 71
- حکایت 108: مسیحی گستاخ 71
- اشاره 73
- حکایت 110: راز سر به مهر! 74
- حکایت 111: هزار تازیانه ی مرگبار! 74
- حکایت 112: سخن چین خون آلود 75
- حکایت 113: مانع نزول باران! 75
- حکایت 114: نتیجه ی فاش کردن راز! 76
- حکایت 115: مزد سخن چین! 76
- اشاره 77
- حکایت 118: عیب و غیب! 78
- حکایت 117: جلوگیری از غیبت 78
- حکایت 120: گوشت برادر 79
- حکایت 121: هدیه ی ویژه 79
- حکایت 122: خورش سگ های جهنم 80
- اشاره 81
- حکایت 125: ادب تلاوت 82
- حکایت 124: جواب بی ادبی معاویه 82
- حکایت 127: اعتراض بی جا! 83
- حکایت 126: ابراهیم ادهم و توانگر بی ادب! 83
- حکایت 129: من قرآن را تبرک کنم؟! 84
- حکایت 128: پسر بی ادب 84
- حکایت 131: آداب مجالس 85
- حکایت 130 : تعبیر مؤدبانه 85
- حکایت 132: بساط پادشاهان 86
- اشاره 87
- حکایت 133: نشانه ی حماقت؟ 88
- حکایت 134: قرائت قرآن با صدای خروس! 88
- حکایت 135 : پا به هوا! 89
- حکایت 136: پشم کاری! 89
- حکایت 137: نقشه ای برای شیطان! 90
- حکایت 139 : گله های گرگ و گوسفند! 90
- حکایت 138: قاطی پاتی! 90
- حکایت 141: حفظ جا! 91
- حکایت 142 : نیم قرن طهارت! 91
- حکایت 140: دار و ندار! 91
- حکایت 143: انگشتر احمق! 91
- حکایت 144: ابو عبد الرحمن الرحیم! 92
- حکایت 145: حماقت خلیفه! 92
- حکایت 146: لولو خور خوره! 92
- حکایت 149: حرف شین! 93
- حکایت 148: مکتبدار بی کلاس! 93
- حکایت 147: لذت یافتن! 93
- حکایت 150: مگس و عرصه ی سیمرغ! 94
- اشاره 95
- حکایت 152: انتظار داری کارت هم پیچ نخورد؟! 96
- حکایت 154: قطع رحم و مرگ 97
- حکایت 153: بیچاره مادر 97
- حکایت 157: علی بن اسماعیل 99
- اشاره 101
- حکایت 159: کشک بادنجان! 102
- حکایت 160: ترفند گدایان! 103
- حکایت 161: آب به آسیاب دشمن 104
- حکایت 163: سگ عیان و مرغ نهان! 107
- حکایت 164: کشف شرمگاه 107
- حکایت 165: مکر زرقاء 108
- حکایت 166: گوشه ای از حیله گری های عمرو عاص! 109
- حکایت 167: کتاب «حیل النساء»! 109
- اشاره 111
- حکایت 169: بوی دهان خلیفه! 112
- حکایت 170: بمیر تا برهی! 113
- حکایت 171: حسادت بر امام هدایت 114
- حکایت 172: عبد الله بن أبی 115
- حکایت 174: قدرت حسد! 116
- حکایت 173: نتیجه ی حسادت 116
- حکایت 175: حضرت عیسی ((علیه السلام))و مرد حسود 117
- حکایت 176 : حسدهای زنانه 118
- اشاره 119
- حکایت 178: أخر تواضع! 120
- حکایت 179: هرگز «من» نگفت؟ 120
- حکایت 181: جذامی ها 121
- حکایت 182: رئیس آفتابه ها! 122
- حکایت 183: شتری که مغرور شد! 122
- حکایت 184: ولید بن مغیره 123
- حکایت 185: پایین آمدن از منبر 123
- حکایت 186: امام کاظم ((علیه السلام))و مرد سیاه پوست 123
- حکایت 187: عکس العمل در مقابل تمجید 124
- حکایت 188: معامله ی پیامبر با کودکان! 124
- حکایت 191: فروتنی سلمان فارسی 125
- حکایت 190: ای کاش مسئله گو میشدی 125
- حکایت 192: خاطره ی شیخ 126
- حکایت 193: بلال حبشی 126
- حکایت 195: محمد بن مسلم 127
- حکایت 197: ثروتمند و فقیر! 127
- حکایت 196: عیسی ((علیه السلام))و شستن پای حواریون 127
- حکایت 199: خسرو پرویز 128
- حکایت 198: سلیمان بن عبد الملک 128
- حکایت 201: تواضع مقدس اردبیلی 129
- حکایت 200: واعظ متکبر 129
- حکایت 203: تواضع عمار دهنی 130
- حکایت 202: پدر سوخته! تو هم «إنا أنزلنا»؟! 130
- حکایت 204: متکبرتر از خدا! 131
- حکایت 205: تواضع از شرایط بعثت انبیا 131
- حکایت 207: تجدید تواضع 132
- حکایت 206: لباس علی (علیه السلام) 132
- حکایت 208: از شیطان بشنوید 133
- حکایت 210: نقش مگس 134
- حکایت 209: سگ و غذای سلطان 134
- حکایت 211: تنگدستی یا ثروت 135
- حکایت 213: سلطان محمود و ایاز 136
- حکایت 214: خیالات بزنطی! 137
- اشاره 139
- حکایت 217: عاقبت پیمان شکنی 140
- حکایت 216: سه دوست هم پیمان 140
- حکایت 218: پیامبر اکرم و ابوهیثم 141
- حکایت 219 : وفا! 141
- حکایت 221: انس بن نضر 145
- حکایت 220: حلف الفضول 145
- حکایت 222: برده ی مسلمان 146
- حکایت 223: شاپور و دختر خیانتکار! 146
- حکایت 224: وفاداری عرب بادیه نشین 147
- حکایت 225: ثابت و حجاج! 149
- حکایت 228: شرط زنده ماندن 152
- حکایت 230: پیمان با خدا 153
- حکایت 229: عاقبت ناسپاسی 153
- حکایت 231: وفای به عهد شرط بقای نعمت 154
- حکایت 232: وفای به نذر 154
- حکایت 233: غلام وفادار 155
- حکایت 234: وزیری در پوست گاو 157
- حکایت 235: دستور چنگیزخان مغول 158
- حکایت 238: این طور دل به دست آورید 160
- حکایت 237: آزار همسایه 160
- حکایت 239: پا بر صورت وزیر! 161
- اشاره 163
- حکایت 242: شکر نعمت 164
- حکایت 241: کشاف العیوب! 164
- حکایت 243: عیب پوشی جوانمردانه 165
- حکایت 244: اعمال معیوب 165
- اشاره 166
- حکایت 246: برای خدا! 167
- حکایت 248: دعای مخلص 168
- حکایت 250: کیمیای اخلاص! 169
- حکایت 249: اخلاص آیت الله بروجردی! 169
- حکایت 252: درخواست حضرت مونه 175
- حکایت 251: تلبیس ابلیس! 175
- حکایت 254: از علی أموز اخلاص عمل 176
- حکایت 253: بوریای رنگارنگ 176
- حکایت 255: کوشش سمعان 177
- حکایت 256: ملا عبدالله شوشتری 177
- حکایت 258 : دو لباس 178
- حکایت 257 : زراندود 178
- حکایت 260: اخلاص در موقعیت حساس 179
- حکایت 261: درخت ریا 180
- حکایت 262: پاداش به قدر خلوص 181
- حکایت 263: نافه ی اخلاص 181
- حکایت 265 یک عمل خالص و هزاران عمل مخلوط 182
- حکایت 264: خانه ی بهشتی 182
- حکایت 266: دوبین! 183
- حکایت 268: اجرتت را بگیر 184
- حکایت 269: رگ های بدن 184
- حکایت 270: شرک پنهان 185
- اشاره 186
- حکایت 272: آزادی کنیز 187
- حکایت 273: بازاری و عابر 187
- حکایت 274: زدن غلام 188
- حکایت 275: تفاوت بین بنی هاشم و بنی امیه 188
- حکایت 277: عفو قاتل 189
- حکایت 276: پیر طریقت و معنی آیت 189
- حکایت 278: آزادی خادم 190
- حکایت 279: پناهنده 190
- حکایت 280: فتح مکه 191
- حکایت 281: علت عفو پادشاهان 191
- حکایت 283: سبب بخشایش خداوند 192
- حکایت 282: امیر اسماعیل سامانی و گذشت او 192
- حکایت 284: مسخره ی دربار فرعون 193
- حکایت 285: آتش چه کسی را می سوزاند؟ 193
- حکایت 287 : گذشت کنید 194
- حکایت 288: همسایگی مردگان 195
- اشاره 196
- حکایت 290: حیای چشم 197
- حکایت 293: حیای امیر مؤمنان ع 198
- حکایت 291: زلیخا 198
- حکایت 292: و پیامبر و بنی قریظه 198
- حکایت 294: چه خواست چه شد! 199
- اشاره 200
- حکایت 297: گروی آفتابه! 201
- حکایت 296: چشم تنگ دنیا دوست! 201
- حکایت 298: نجس تر از نجاست! 202
- حکایت 299: مرگ با دانه ی انار 202
- حکایت 301: ذلیل شدن نفس 203
- حکایت 300: قناعت مور و حرص زنبور! 203
- حکایت 302: ذوالقرنین 204
- حکایت 303: اشعب بن جبیر مدنی 205
- حکایت 304 : غذای خود با سلطان 205
- حکایت 306 : بهلول و دزد حریص! 206
- حکایت 305: سیره ی قانعان 206
- حکایت 307: سیره ی امام صادق ع 207
- حکایت 308: خدا با هزاران وسیله روزی می رساند 207
- حکایت 310: حضرت عیسی ((علیه السلام))و مرد حریص 208
- حکایت 309: جدیت حریص 208
- حکایت 311: حرص در افزایش مال! 209
- حکایت 312: فریفته ی دنیا 210
- حکایت 313: تاجداران واقعی 211
- حکایت 315: نان حلال 212
- حکایت 314: بی نیازی ابوذر 212
- اشاره 214
- حکایت 318 : صبر جمیل سید المرسلین (صلی الله علیه و آله) ! 215
- حکایت 317: صبر شگفت انگیز 215
- حکایت 320: بانوی مطیع 216
- حکایت 322: ثمره ی صبر و زیان عجله! 217
- حکایت 323: چشمه و کوهسار 219
- حکایت 324: استقامت بلال 219
- حکایت 325: درس مادر داغدار! 220
- حکایت 326: حیات دین 220
- حکایت 327: لجام گسیخته! 221
- حکایت 328: رخسار سرخ 221
- حکایت 329: گشایش بعد از صبر 221
- حکایت 331: قتل در عروسی 222
- حکایت 330: صبر بر بیماری 222
- حکایت 332: مأموریت آمیخته با حلم 223
- حکایت 333: اذیت کبوترباز 225
- حکایت 334: مدارا با اعمال فرماندار 225
- حکایت 335: قیس منقری 226
- حکایت 336: امام حسن(علیه السلام)و مرد شامی 226
- حکایت 338: شرط جانشینی پیامبر 227
- حکایت 337: شیخ جعفر کاشف الغطاء 227
- حکایت 339: خشم علی برای خدا 228
- حکایت 340: روح بلند! 229
- حکایت 341: رمز موفقیت 229
- حکایت 342: شیر بی یال و کوپال! 230
- حکایت 343: صبر أم عقیل! 231
- حکایت 344: نامه ای از حضرت صادق (علیه السلام) 232
- حکایت 345: مقایسه ی دو زن شکیبا 233
- حکایت 346: استوار بودن در راه دین 234
- حکایت 347: در راه تعلیم قرآن! 235
- حکایت 349: پاداش برای مؤمنان 236
- حکایت 348 شهادت حمزه و صبر پیامبر 236
- حکایت 352: پاداش شکیبایی در مصیبت 237
- حکایت 351: بهتر از شهادت 237
- حکایت 353: استقامت در برابر بلا 238
- حکایت 354: مردان پایدار در میدان نبرد 239
- حکایت 355: شکیبایی معاذ بر فوت فرزند 240
- حکایت 356: انوشیروان و پیر خارکش 241
- حکایت 357 : تحمل سختی ها 242
- حکایت 358: استقامت ابودجانه 242
- حکایت 359: بهترین موقعیت 243
- حکایت 360: پایداری خانواده ای مسلمان 244
- حکایت 361: ابو الحجاج و استاد عجیب! 245
- حکایت 362: مسلمان باید پایدار باشد 245
- حکایت 364: تفاوت اساسی! 246
- حکایت 363: سگ باحیا 246
- حکایت 368: صبر حضرت ایوب (علیه السلام) 247
- حکایت 367: طالب وصل 247
- حکایت 366: هندوانه! 247
- حکایت 369: بردباری حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) 249
- حکایت 370: بردباری امام صادق (علیه السلام) 250
- حکایت 371: بحث صادقانه 250
- حکایت 373: بردباری حضرت زین العابدین ع 251
- حکایت 374 : خسران مسخره 251
- حکایت 375: بردباری امام باقر ع 252
- اشاره 254
- حکایت 377: توبه ی خواص! 255
- حکایت 378: آژیر خطر ابلیس 256
- حکایت 381: توبه ی انسان از نظر شیطان 257
- حکایت 380: شادی خداوند 257
- حکایت 383: توبه ی حقیقی 258
- حکایت 382: راهزن معروف توبه می کند 258
- حکایت 385: توبه ی پنهان یا آشکار 260
- حکایت 386: چگونه پشیمان شد و توبه کرد 261
- حکایت 387: در توبه تأخیر نکنید 262
- حکایت 389: توبه در لحظه ی حساس 263
- حکایت 388: توبه هنگام مرگ 263
- حکایت 390 : ناامید نشوید 264
- حکایت 391: مخترع دین و توبه 265
- حکایت 392: یا من له الدنیا و الآخره! 265
- اشاره 267
- حکایت 394: فوت نماز 268
- حکایت 395: مقدس اردبیلی و نماز شب 268
- حکایت 397: نماز سرباز 269
- حکایت 396: گناهان پاییزی! 269
- حکایت 398: رهروان سید الساجدین (علیه السلام) 270
- حکایت 399: عبادت دوستان علی (علیه السلام) 271
- حکایت 400: حضور قلب 271
- حکایت 402: نافله ی شب 272
- حکایت 401: محل اشیاء گمشده! 272
- حکایت 403: از این جوانان ارجمند بیاموزیم 273
- حکایت 404: عجیب ترین مهریه! 274
- حکایت 405: نماز کلاغی 275
- حکایت 406: روزه و نماز بانویی ارجمند 275
- حکایت 407 مالک اشتر در چه روزی روزه داشت 276
- حکایت 408: وقت را غنیمت شمرید 277
- حکایت 409: خواجه ربیع و عبادت 278
- اشاره 279
- حکایت 411: بالهای توکل 280
- حکایت 412: به غیر خدا اعتماد نکنید 281
- حکایت 413: پناهگاهی برای سختی ها 282
- حکایت 414: دل کندن از غیر خدا 283
- حکایت 415 حضرت موسی در دل سنگ چه دید؟ 284
- حکایت 416 : توکل کنید 285
- حکایت 417: هر کس توکل کند راه را گم نخواهد کرد 285
- حکایت 418: معنی رضا و تسلیم 286
- حکایت 419: با توکل زانوی شتر ببند! 286
- حکایت 420: مقام اهل رضا و تسلیم 287
- حکایت 421: هر کس تسلیم نباشد زیان می بیند 287
- حکایت 422: تسلیم بیشکایت 288
- اشاره 289
- حکایت 424: امانت داری شیخ ابوعثمان 290
- حکایت 425 : قبری پر از مار! 291
- حکایت 426: وزیر خیانتکار 291
- حکایت 427: برکت امانت داری 292
- حکایت 428 : امین 292
- حکایت 430: امانتدار تنگ دست 293
- حکایت 429: قطع دست 293
- حکایت 432: حل مشکل! 295
- حکایت 431: خیانت در زیارت 295
- حکایت 434: عطار خیانتکار 296
- حکایت 433: امانتداری أم سلمه 296
- حکایت 435: امانت ابن ملجم 297
- حکایت 437: رسوا شدن عمیر 298
- حکایت 438: بانوی باوفا و امانتدار 299
- اشاره 303
- حکایت 441: کیفر سوگند دروغ 304
- حکایت 442: معاویه و أحنف قیس 305
- حکایت 443: حجاج و مرد راستگو 305
- حکایت 445: ولید بن عقبه 306
- حکایت 444: کیمیا 306
- حکایت 447: چوپان دروغگو! 307
- حکایت 448: گرسنگی و دروغ 307
- حکایت 446: زیان دروغگویی 307
- حکایت 449: زینب کذابه 308
- حکایت 450: دروغ امیر حسین 309
- حکایت 451: شک کردی 309
- حکایت 453: عاقبت دروغگو 310
- حکایت 452 و به خدا قسم دروغ می گویی 310
- حکایت 455: دروغی به قیمت جان 311
- حکایت 454: دروغ مصلحت آمیز 311
- اشاره 313
- حکایت 457: افتخارات اکسیژن! 314
- حکایت 459: از علی ((علیه السلام))دفاع کرد! 315
- حکایت 461: طاووس یمانی! 316
- حکایت 460: صدای کفش چاپلوس! 316
- حکایت 462: مبلغ متملق! 317
- حکایت 464: مرد عاقل! 318
- حکایت 463: خوشگل تر از معاویه! 318
- حکایت 465: شرفیابی بحر خزر 319
- حکایت 466: خوش رقصی! 319
- حکایت 467: پادشاهی خدا 319
- حکایت 468: قبله ی عالم! 320
- حکایت 470: میل مبارک! 321
- حکایت 469: کاه و کوه! 321
- اشاره 322
- حکایت 472: تیزهوشی دخترک میزبان 323
- حکایت 473: پاداش مهمان دوستی 323
- حکایت 474: احترام مهمان 324
- حکایت 476: میزبان قرض میکند 325
- حکایت 477: مهمانی بدون تکلف 325
- حکایت 479: میهمان با میزبان؟ 326
- حکایت 480: بلندهمتی در باره ی مهمان 326
- حکایت 481: سه روز مهمانی 327
- که حکایت 482: خوردن مجازی 328
- حکایت 484: چگونه از مهمان پذیرایی کنیم 329
- حکایت 486: بادیه نشینان چه می کنند 330
- حکایت 487: مهمان خدا! 331
- اشاره 333
- حکایت 490: زن و شوهر عفیف 334
- حکایت 491: فرشته ی عفت! 335
- حکایت 492: شاگرد بزّاز 336
- حکایت 494: آهوی بی چشم! 337
- حکایت 493: رو گرفتن از خروس! 337
- حکایت 495: شمشیر و ازدواج 338
- حکایت 497: حمام منجاب! 339
- حکایت 496: یوسف زیست 339
- حکایت 498: عطر پاکدامنی 340
- حکایت 499: خیاط پاکدامن 341
- حکایت 500: سفیده ی تخم مرغ 342
- حکایت 502: چشم چرانی 343
- حکایت 501: جزای دفع تهمت 343
- اشاره 345
- حکایت 505: مزایای خلق خوش 346
- حکایت 504: برتر از رسول! 346
- حکایت 507: مأمون و بداخلاقی 348
- حکایت 508: رهبر باید خوش خوترین مردم باشد 349
- حکایت 509: هدایت از طریق عمل کردن 349
- اشاره 351
- حکایت 511: زلیخا و پیروی از هوای نفس 352
- حکایت 512: اژدهای نفس! 353
- حکایت 513: قدرت شهوت! 354
- حکایت 515: طبیعت و تربیت 355
- حکایت 514: گناه سوزی عابد! 355
- حکایت 516: عاقبت شهوترانی 356
- حکایت 518: یوسف ثانی 358
- حکایت 519: هوی پرستی به بت پرستی کشاند 358
- حکایت 520: نتیجه ی مخالفت با نفس 359
- حکایت 522: سودمند شدن کافر 360
- حکایت 521: بشر حافی 360
- حکایت 523: نیابت ولی عصر (عج) 361
- حکایت 524: غلام و خواسته ی نفس 361
- حکایت 525: قدرت یک زن آلوده 362
- حکایت 526: مبارزه ی ثروت و ایمان! 363
- حکایت 527: آتش سرد! 364
- حکایت 528 در آغوش نوعروس یا در آغوش جنگ 365
- حکایت 529 خودپسندی با لشکر اسلام چه کرد؟ 366
- حکایت 530: کبر، خسرو پرویز را هلاک کرد 368
- حکایت 532: خودپسندی چه بلایی است! 369
- اشاره 371
- حکایت 534: تمنای گوشت! 372
- حکایت 535: نصیحت زاهد! 372
- حکایت 536: بلند همتی 373
- حکایت 538: پادشاهی بر خود! 375
- حکایت 537 پناهندگی به پرچم بیگانگان؟! 375
- حکایت 540: اوج عزت در اسارت 376
- حکایت 539: عزت و ذلت 376
- حکایت 541: منت حاتم طایی! 377
- حکایت 542: محمد و ذوالریاستین 377
- حکایت 543: عزت نفس سید رضی 378
- حکایت 544: ذلت کوفیان 379
- حکایت 545: زیاد و پسرش 380
- حکایت 548 درسی که دین به ما می آموزد 383
- حکایت 547: داستان عدالت 383
- حکایت 550: بلند همتی میت 384
- حکایت 551 زنی شرافتمند و خوش عقیده 385
- حکایت 552: تقاضای کمک مالی 386
- اشاره 387
- حکایت 554: نمونه ای از حدود عمر 388
- حکایت 556: در آرزوی یک ماهی 389
- حکایت 557: آرزوی اهل دل 390
- حکایت 558: خانه ی دنیا از نظر امام علی (علیه السلام) 391
- حکایت 559: آرزوی یک روز سلطنت 392
- حکایت 560: آرزو برای ادامه ی زندگی 393
- حکایت 561: آرزوی دراز و صد تازیانه 394
- اشاره 395
- حکایت 563 : ابتدای حال برامکه 396
- حکایت 564: حکومت برامکه 397
- حکایت 565: آخرین یادبود برامکه 398
- حکایت 566: ریاست دنیا 399
- حکایت 568: قیافه ی دوست داران دنیا 401
- حکایت 567: کیفر دنیا دوستی 401
- حکایت 569: غادر! 402
- اشاره 403
- حکایت 571: شراب، عامل شکست 404
- حکایت 574 مخوان این سوره را ای استاد! 406
- حکایت 573: أم الخبائث 406
- حکایت 576: انتقام خدا! 407
- حکایت 575: روسیاهی هنگام مرگ 407
- حکایت 577 غروب کردن دولت صفوی 408
- حکایت 578 نتیجه ی همنشینی با شرابخواران 408
- حکایت 579: شراب، برامکه را نابود کرد 409
- حکایت 580: یزید بن عبد الملک و شراب 410
- حکایت 581: کلید هر جنایت 411
- حکایت 583: کیفیت معاشرت با شرابخوار 412
- حکایت 582: شراب خوار کم نظیر 412
- حکایت 584: این غلام چگونه توبه کرد 413
- اشاره 415
- حکایت 586: گرد کرد و نخورد! 417
- حکایت 589: بخل معاویه 418
- حکایت 588: مرد بخیل و درهم و دینار 418
- حکایت 590: سلسله مراتب! 419
- حکایت 591: بخیلی و بخشندگی 419
- حکایت 592: خواجه و غلام بخیل 420
- حکایت 594: مرد کوفی و کودکانش 420
- حکایت 593 کدام یک بیشتر گذشت داشتند؟ 420
- حکایت 595: سخاوت و شجاعت 421
- حکایت 596: جواب امام زمان عج 421
- حکایت 597: بدون شرح! 422
- حکایت 598: سخی تر از حاتم 422
- حکایت 599: خدا سخاوت را دوست دارد 422
- حکایت 602: صدر مجلس 423
- حکایت 600: کرم و عذرخواهی! 423
- حکایت 601: چوب و زر 423
- حکایت 605: سیصد اشرفی 424
- حکایت 604: کوچه ی عمومی 424
- حکایت 606: قیس بن سعد 425
- حکایت 607: گناه بخیل 426
- حکایت 608: بخل منصور دوانیقی 426
- حکایت 609: بخیل های عرب 427
- حکایت 611: فواید سر خروس 429
- حکایت 612: جوانمردان سخی 430
- حکایت 614 منصور دوانیقی در بخل شهرت دارد 432
- حکایت 615: آزادی خروس! 432
- حکایت 613: ختم قرآن یا بذل قربان! 432
- حکایت 616: خانه ای پر از سوزن! 433
- حکایت 617: بخیل نیکوکاری نمیکند 433
- حکایت 618: از سخاوتمندان مشهور 434
- حکایت 619: عاشق دلسوخته را به وصال رسانید 434
- حکایت 620: شما قضاوت کنید 435
- حکایت 622: سخاوت یک سرباز 436
- حکایت 621: کوزه ی بی نم 436
- حکایت 624: چرا سامری کشته نشد؟ 437
- حکایت 623: نمونه ای از جود معن 437
- حکایت 625: بخشش به دشمن! 438
- حکایت 626: شمه ای از جود حسین بن علی (علیه السلام) 438
- حکایت 627: نمونه ی از جود حضرت صادق (علیه السلام) 439
- حکایت 629: موسی بن جعفر ((علیه السلام))و عید نوروز 440
- حکایت 628: بخل هشام بن عبد الملک 440
- حکایت 630: چند نمونه از بخل منصور 441
- حکایت 631: بهترین نوشابه! 442
- حکایت 632: بخل قارون 442
- اشاره 445
- حکایت 635: کارمند بنی امیه 446
- حکایت 637: فرصتی برای نویسندگی 447
- حکایت 639: معاشرت با اهل ستم، ممنوع 448
- حکایت 638: همنشینی با منصور 448
- حکایت 640: ترس خروسی! 448
- حکایت 642: بیداری وزیر 449
- حکایت 641: درخواست کیفر 449
- حکایت 643: عمل خواجه نظام الملک 450
- حکایت 644: همکاری عادلانه با ستمگر! 451
- حکایت 645 شرایط اشتغال در دستگاه ستمگران 452
- حکایت 646: شغلی برای کمک به شیعیان 452
- حکایت 647: مردان خدمتگزار را بشناسید 453
- حکایت 648: علی بن یقطین و وزارت 453
- اشاره 455
- حکایت 651: دو نفر زندانی 456
- حکایت 652: فاصله ی حق و باطل! 456
- حکایت 650: زبان مردم! 456
- حکایت 653: دعای معکوس 457
- حکایت 654: حسن ظن به خدا 457
- حکایت 655: خوش گمانی اهل مکه 458
- اشاره 459
- حکایت 657: افطاری 460
- حکایت 658: غلام ایثارگر 460
- حکایت 660: لیله المبیت 461
- حکایت 659: قرعه ی مرگ! 461
- حکایت 661: ایثار حاتم طایی 462
- حکایت 662: گوش به دعای مادر 463
- حکایت 663: علی و بیت المال 463
- حکایت 664: تشنه و مشک پر آب 464
- حکایت 665: روز مادر 465
- اشاره 466
- حکایت 668: احترام متقابل 467
- حکایت 667: بوسه بر دست کارگر 467
- حکایت 669: پذیرایی از آستین! 468
- حکایت 670: کمتر و بهتر و برار! 469
- حکایت 673: هر چه میخواهد دل تنگت بگو 470
- حکایت 672: نفی نژادپرستی! 470
- حکایت 674: دوستی ناتمام! 471
- حکایت 675: کاهوهای نامرغوب! 471
- حکایت 676: شکایت از روزگار 472
- حکایت 677: کبوتر بازان! 472
- حکایت 679: پیرمرد و کودکان 473
- حکایت 678: سیره ی پیامبر 473
- حکایت 680: اسب لاغر و گاو پروار! 474
- حکایت 682: بدتر از خود را بیاور 475
- حکایت 681: نتیجه ی خوار شمردن 475
- اشاره 476
- حکایت 684: میخکوب! 477
- حکایت 685: منافق کینه توز 477
- حکایت 686: تبدیل کینه به دوستی 478
- اشاره 480
- حکایت 689: ریش پرست! 483
- حکایت 690 شاهزاده ای که می خواست داماد شود! 483
- حکایت 691: بلبل غافل و مور عاقل! 484
- اشاره 486
- حکایت 693: عاقبت وزارت! 487
- حکایت 694: آخرین لحظات زندگی ابوذر 488
- حکایت 696: عاقبت حجاج 491
- حکایت 697: شهید ثانی 492
- حکایت 698: فریاد سکوت 493
- حکایت 699: هنگام مرگ هارون الرشید 494
- حکایت 702: تو را تیشه دادند که هیزم، کنی! 495
- حکایت 701: سرانجام نگاه هوس آلود 495
- حکایت 703: عاقبت دزدی! 496
- حکایت 704: سرانجام یزید پلید 497
- حکایت 705: سرانجام ابن زیاد 498
- حکایت 707: پایان نکبت بار حکومت بنی امیه 499
- حکایت 708: سلطان بی سلطنت 500
- حکایت 709: استخاره ای برای نواب صفوی! 500
- حکایت 710: ملاقات خداوند با محاسن سفید 501
- اشاره 502
- حکایت 713: هر چه کنی به خود کنی 503
- حکایت 712: گربه ی مشتعل! 503
- حکایت 714: گواهی مرغان؛ 504
- حکایت 716: پیرمرد و مکافات 505
- حکایت 715: تا توانی درون کس مخراش 505
- حکایت 717: بذر انفاق! 506
- اشاره 507
- حکایت719: فرق گفتار باکردار 508
- حکایت 720: عمل کوچک و مزد بزرگ 508
- حکایت 722: آیا بهشت جزای عمل ما است؟ 509
- حکایت 721: پاداش هر عمل متناسب با نیت 509
- حکایت 724: باید از گناه پاک شد 510
- حکایت 723: غلامان عمید خراسانی 510
- حکایت 725: کبریت احمر! 511
- اشاره 512
- حکایت 727: نمونه ای از زیاده روی خلفا 513
- حکایت 729: اسراف حقیقی! 514
- حکایت 728: اسراف از نوعی دیگر 514
- حکایت 732: ارث دو عمو 515
- حکایت 731: دوستان نااهل 515
- حکایت 734: عبادت به اندازه ی ایمان 516
- حکایت 733: تنور شکم 516
- حکایت 735: اسراف نه، اقتصاد آری 517
- حکایت 736: چگونه زندگی کنیم 517
- حکایت 737: دستور میانه روی 518
- اشاره 519
- حکایت 740: داستان دیگری از علی ع 520
- حکایت 739: زهد مولای متقیان(علیه السلام) 520
- حکایت 742: حد و مرز زهد 521
- حکایت 741: اثر حلوای قرضی 521
- حکایت 743: صبر زاهد 522
- حکایت 744: به خاطر زهد اعتنایی نمیکنند 522
- حکایت 745: زاهد دغلباز 523
- اشاره 524
- حکایت 747: طمع بیجا! 525
- حکایت 748: قیافه ی مرگ! 525
- حکایت750: عدو شود سبب خیر 526
- حکایت 751: افتخار اسلام 527
- حکایت 752: مأموریت عقرب 528
- حکایت 753: خوردن سنگ، اکیدا ممنوع! 528
- حکایت 754: شب اول قبر 529
- حکایت 756: دست کریم 530
- حکایت 757: نتیجه ی قضاوت نیم شاهی 530
- حکایت 758: مار و عقرب! 532
- حکایت 759: اصناف مردم! 532
- حکایت 761: مرگ در کنار گونی های اسکناس! 534
- حکایت 762: خرقه ی آتشین 534
- حکایت 763: باغ وحش 535
- حکایت 764: نکته ای باریک تر از مو 535
- حکایت 767: کاخ سران! 536
- حکایت 766: چشم برزخی 536
- حکایت 765: به خانه ی اخروی! 536
- حکایت 769: در آرزوی دزدی! 537
- حکایت 768: عابد نادان! 537
- حکایت 770: نگران! 538
- حکایت 771: رضایت مادر 538
- حکایت 773: مراتب بندگان! 539
- حکایت 774: غذاهای تسبیحی! 539
- حکایت 777: قدر شناسی! 541
- حکایت 776: علت اصلی تأخیر 541
- حکایت 781: الطف لطیف! 542
- حکایت 779: خداترسی زن باغبان! 542
- حکایت 780: خداوند محتاج! 542
- حکایت 782: گواهی أم علاء 543
- حکایت 784: یا یهودی یا نصرانی؟! 544
- حکایت 785: حجاج و مرد عرب! 544
- حکایت 783: یزیدیان و حسینیان! 544
- حکایت 786: نیت پادشاه 545
- حکایت 787: شکر بی جا 545
- حکایت 789: از عطاری تا عرفان 546
- حکایت 791: از رنگرزی تا ولی شدن 546
- حکایت 790: از موسیقی به حکمت و عرفان 546
- حکایت 792: دانشجوی بزرگسال 547
- حکایت 794: صغیره و کبیره 548
- حکایت 793: دزد عقاید! 548
- حکایت 795: مسجد ترکها 548
- حکایت 797: آیه های آتش افزا! 549
- حکایت 798: یکان غالب و دهگان مغلوب! 549
- حکایت 796: سلب توفیق 549
- حکایت 800: مرغ تسبیح گوی و من خاموش! 550
- حکایت 801: سکوت منفی! 550
- حکایت 799: آیه ای مناسب بر سنگ قبر 550
- حکایت 803: حضرت موسی(علیه السلام)و پنج دشمن خطرناک 551
- حکایت 802: مسافر! 551
- حکایت 804: مرصاد! 552
- حکایت 806: زرین تره کو بر خوان؟! 553
- حکایت 805: وکیل اموال الهی 553
- حکایت 807: معاویه بن یزید 554
- حکایت 809: فلسفه ی آفرینش مگس! 557
- حکایت 810: مردان زن نما! 557
- حکایت 812: تر و خشک! 558
- حکایت 811: دنیای بی ارزش 558
- حکایت 813: سبکباری! 559
- حکایت 815: بهترین و بدترین 560
- حکایت 816: کسادی بازار عمل! 560
- حکایت 818: نفس مستعد 561
- حکایت 819: گوشه ای از حساب و کتاب قیامت 562
- حکایت 821: ام جعفر و حق الناس 562
- حکایت 820: احتیاط شگفت آور 562
- حکایت 823: اسم های بی مسمی! 564
- حکایت 822: نشکن، نمیگویم! 564
- حکایت 825: مسخ ارزشها 565
- حکایت 826: شیعیان شناسنامه ای 567
- حکایت 828: کبوتر مسجد! 568
- اشاره 571
- حکایت 831: مردی که اندرز خواست 572
- حکایت 832: مردهای میان مردگان! 572
- حکایت 834: یک قدم پیش تر! 573
- حکایت 833: تصویری از قیامت 573
- حکایت 835: غزالی و راهزنان 574
- حکایت 836: خریدار سخنان حکمت آمیز 575
- حکایت 839: گدایی به نحو تذلل! 577
- حکایت 838: رختخواب! 577
- حکایت 841: برای کسی بمیر که برایت تب کند! 578
- حکایت 840: روز شوم! 578
- حکایت 844: اندرز گنجشک 579
- حکایت 843: قیمت کشور هارون! 579
- حکایت 845: عرض تسلیت 580
- حکایت 846: ارزنده ترین اندرز! 580
- حکایت 847: دو موعظه ی قرآنی 581
- حکایت 848: این آیه را هرگز فراموش نکن 581
- حکایت 851: عروس ایمان و زیور تقوا 582
- حکایت 850: روز اذان را فراموش نکن! 582
- اشاره 588
- حکایت 853: نیکی کن و نیک اندیش! 589
- حکایت 855: جواب لطیف! 590
- حکایت 857: سلام علیکم! 591
- حکایت 856: همسفر حج 591
- حکایت 858: نهی از منکر! 592
- حکایت 859: بنی کلاب! 592
- حکایت 860: عزاداری با حالت عجیب 593
- حکایت 861: گریاندن چهل جوان 593
- حکایت 862: نفرین به فرزند 594
- حکایت 863:از عشق مجازی تا عشق حقیقی! 595
- حکایت 865: شاه و حکیم 596
- حکایت 866: بهترین اعمال 597
- حکایت 867: پس انداز حقیقی! 597
- حکایت 869: موقعیت مالک از نظر دشمن و دوست 599
- حکایت 868: علی(علیه السلام)شمشیرش را فروخت! 599
- حکایت 870: گریز از دام شیطان! 600
- حکایت 872: در خانه ی أم سلمه 601
- حکایت 871: وزنه برداران 601
- حکایت 874: دادرسی سلطان محمود غزنوی 602
- حکایت 873: یک سال روزه جریمهی یک بار عصبانیت! 602
- حکایت 876: رجوع قبل از جان دادن 603
- حکایت 875: فلسفه ی آزمایش های الهی 603
- حکایت 877 فرزند شیرخوار را فدای دین کرد 604
- حکایت 878: فراموش کردن شهادت فرزند 605
- حکایت 881: نذر شیطانی 606
- حکایت 879: سفینه النجاه 606
- حکایت 880: رفتن نزد نامرد! 606
- حکایت 883: سبب استغفار 607
- حکایت 882: دزد مستغفر 607
- حکایت 884: استغفار اویس قرنی 608
- حکایت 885: استغفار طلحه! 608
- حکایت 886: اسراف مسلمه بن عبد الملک 609
- حکایت 889: پدر و دختر 610
- حکایت 887: ابن فهد حلی 610
- حکایت 888: امام افسرده شد 610
- حکایت 891: آثار انفاق در فرزندان 611
- حکایت 890: تعصب بی مورد 611
- حکایت 892: مصافحه 612
- حکایت 893: پاکیزگی نفس 612
- حکایت 895: جاذبه ی قرآن و تعصب 613
- حکایت 894: امیری بر نفس 613
- حکایت 896: تعصب پدری! 614
- حکایت 897: فداکاری برای دوست 614
- حکایت 898: قزمان متعصب 614
- حکایت 899: همکاری اهل بصره! 615
- حکایت 901: دوستی با پیامبر صل 616
- حکایت 902: دوست، بهتر از برادر نسبی 616
- حکایت 903: هدیه ی دوست یوسف 617
- حکایت 904: رحم حضرت موسی(علیه السلام)! 617
- حکایت 905: پیامبر مهربان 618
- حکایت 906: سبکتگین 618
- حکایت 907: غم آب و نان 619
- حکایت 908: زهد مثبت 619
- حکایت 911: تقوای خواص 620
- حکایت 910: اثر وضعی 620
- حکایت 909: حب و بغض برای خدا 620
- حکایت 912: فرصت ندادن به وسوسه ی شیطان 621
- حکایت 913: حدیث رضا و تسلیم 621
- حکایت 914: شیطان در سه حال 622
- حکایت 915: صدقه به غیر مؤمنان 622
- حکایت 916: تربیت فرزند 623
- حکایت 917: صدقه و انفاق از مال حلال 624
- حکایت 918: دفع بلای آسمانی 625
- حکایت 919: حفظ اموال با صدقه 625
- حکایت 920: هفتاد سال عبادت 626
- حکایت 922: انفاق بی منت 627
- حکایت 921: صدقه برای رفع نحوست 627
- حکایت 923: گرفتاری یوسف ع 628
- حکایت 924: درخواست و حفظ آبرو 629
- حکایت 926: حفظ فرزندان با صدقه . 630
- حکایت 925: فراوانی روزی با صدقه 630
- حکایت 928: شرط بهشت 631
- حکایت 927: پینه های خدمت 631
- حکایت 929: وسواس در وضو 632
- حکایت 931: مرکبی راهوار به برکت دعا 632
- حکایت 930: برادران تبسمی؛ 632
- حکایت 932: چرا دعاها مستجاب نمی شود؟! 633
- حکایت 933: توسل در حوادث 633
- حکایت 934: با یک توسل نجات یافت 634
- حکایت 935: دعا کلید نجات 636
- حکایت 936: شرطی دیگر از شرایط استجابت دعا 637
- حکایت 938: چگونه دعا کنیم؟ 638
- حکایت 937: قلب پاک 638
- حکایت 939: همت بلند در دعا و توسل 639
- حکایت 940: عدی بن حاتم و معاویه 640
- حکایت 941: شرح زندگی میثم تمار 640
- حکایت 943: زید بن حارثه کیست؟ 643
- حکایت 945: سلمان از چه بیم داشت؟ 645
- حکایت 944: ایثار رادمردان 645
- حکایت 946: پیاده روی حضرت مجتبی 646
- حکایت 948: امام مجتبی(علیه السلام)از چه می ترسید؟ 647
- حکایت 949: چگونه باید به خدا توجه داشت 647
- حکایت 950: شبهای امام المتقین ع 648
- حکایت 951: باید خود را برای چنین روزی آماده کرد 649
- حکایت 952 کسی که ایمان دارد چنین ترسان است 650
- حکایت 953: رحمت خدا 650
- حکایت 954: چرا از منکر نهی نکردی؟ 651
- حکایت 955: روش نهی از منکر امام صادق ع 652
- حکایت 956: مدافع احکام الهی باید پاک باشد 653
- حکایت 957: ارزش تعلیم یک مسئله ی دینی 654
- حکایت 960: بیست هزار درهم یا یک باب علم 655
- حکایت 959: شکر نعمت! 655
- حکایت 962: دانشمند خوب و پادشاه نیکو 656
- حکایت 961: تا «و لا الضالین» 656
- حکایت 964: شاه عباس و دو عالم عامل 657
- حکایت 963: با داستان قبل مقایسه کنید 657
- حکایت 966: مزد نامعین! 658
- حکایت 965: مقام دانشمند واقعی 658
- حکایت 967: پسر خاتم و پیامبر خاتم 659
- حکایت 969: دشمنی با «ایام» 662
- حکایت 970: خوشا به حال شیعیان علی ع 663
- حکایت 971: با دشمنان مروت! 663
- حکایت 973: توجه ائمه (علیهم السلام) به دوستان 665
- حکایت 972: تقلید از علی ع 665
- حکایت 974: محاسبات غلط! 666
- حکایت 975: نعمت واقعی چیست؟ 666
- حکایت 976: برای مرگ دوستان چه می کنند؟ 667
- حکایت 978: بدهی 667
- حکایت 977: محبت خدا به بندگان 667
- حکایت 979: دوست واقعی 668
- حکایت 980: جوان یهودی 668
- حکایت 981: معالجه ی سه بیماری خطرناک 668
- حکایت 983: وقف علوی 669
- حکایت 982: ظروف زرین 669
- حکایت 984: عبای مبارک 670
- حکایت 985: کانون فضیلت 670
- حکایت 986: شب مردان خدا! 671
- حکایت 987: بانوی ایرانی شجاع 672
- حکایت 988: عذر زیبا! 672
- حکایت 989: مادر عالم پرور 673
- حکایت 990: وظایف زنان 674
- حکایت 992: جوان بلهوس 675
- حکایت 993: پادشاه واقع بین 676
- حکایت 994: خدایا! کجش کن! 677
- حکایت 995: سلطان و کوزه گر 678
- حکایت 998: سخت ترین عنصر 680
- حکایت 999: نقد و نسیه 680
- حکایت 997: روز نیازمندی 680
- حکایت 1000: همکاری با کارگران 681
- حکایت 1001: انتقام 681
ابلیس در راهش آمد و گفت: کجا میروی؟ گفت: می روم درخت را قطع کنم، گفت: هرگز نمی توانی و با عابد گلاویز شد و وی را بر زمین زد و گفت: بازگرد و گرنه سرت را از تن جدا میکنم.
عابد گفت: مرا رها کن تا بروم؛ اما بگو چرا آن دفعه من نیرومندتر بودم؟ ابلیس گفت: تو قصد داشتی درخت را برای خدا و با اخلاص قطع کنی؛ از این رو خدا تو را بر من مسلط ساخت؛ ولی این بار برای خود و دینار خشمگین شدی و من بر تو مسلط شدم.(1)
حکایت 262: پاداش به قدر خلوص
مردی می گوید: برای جهاد و جنگ با کفار از خانه خارج شدم، در راه به مردی برخوردم که توبره میفروخت. با خود گفتم: خوب است این توبره را بخرم، هم از آن استفاده کنم و هم به فلان محل که رسیدم میفروشم و سودی نیز خواهم برد.
شب در عالم خواب دیدم دو فرشته از آسمان فرود آمدند، یکی به دیگری گفت: اسامی مجاهدان را ثبت کن و شروع کرد به نوشتن، گفت: بنویس این مرد به تماشا آمده، دیگری را گفت بنویس برای تجارت آمده. یک نفر دیگر را نیز دستور داد که بنویسد از روی ریا و خودنمایی در جنگ حاضر شده، در این هنگام به من رسید، گفت: بنویس این مرد هم برای تجارت آمده. من التماس کردم و گفتم: به خدا قسم من سرمایه ای ندارم که تجارت کنم، تجدید نظری در تشخیص خود بدهید. گفت: مگر آن توبره را برای سود نخریدی؟!
گفتم: من تاجر نیستم، منظورم جهاد بود نه تجارت، شروع کردم به گریه. گفت: پس بنویس به عنوان جهاد آمده؛ اما بین راه توبره ای برای سود خریده، خداوند هر طور خواست درباره اش حکم خواهد کرد.(2)
حکایت 263: نافه ی اخلاص
شیخ عباس قمی در جلد اول سفینه البحار (در لفظ اخلاص) از کتاب مختصر الاحیاء شیخ شرف الدین بن مونس نقل می کند که ایشان در باب اخلاص نوشته است: هر کس عمل خود را از روی خلوص انجام دهد اگرچه توجه و منظوری هم نداشته باشد آثار و برکت اخلاص برای خودش و همچنین بازماندگانش تا قیامت پایدار خواهد ماند. از آن قبیل است آنچه گفته اند که وقتی خداوند آدم را به زمین فرستاد، دسته های مختلف حیوانات برای زیارت و عرض سلام نزد او می آمدند و آن حضرت برای هر دسته به مقداری که شایسته بودند دعا می کرد.
یک دسته از آهوها خدمت آدم ((علیه السلام))رسیدند، برای آنها دعا کرد و بر پشتشان دست کشید و نافه ی مشک بر اثر همین عمل در آن دسته به وجود آمد. وقتی در بیابان با سایر آهوان برخورد کردند از آنها سؤال کردند: از کجا این امتیاز را پیدا کردید که نافه ی مشک در شما به وجود آمد؟ گفتند: ما به دیدار برگزیده ی خدا حضرت آدما رفتیم، او برایمان دعا کرد و دست بر پشتمان کشید؛ از این رو دارای نافه ی مشک شدیم. آنها نیز به
1- پند تاریخ 201/5-202 ؛ به نقل از: المستطرف 2/ 154؛ احیاء العلوم 380
2- پند تاریخ 205/5-206 ؛ به نقل از: نزهه المجالس 4/1 .