- سخن پیشین 1
- اشاره 5
- حکایت 2: فرمانده ی فداکار 6
- حکایت 3: عروس و تلاوتی لطیف! 8
- حکایت 5: نود و نه میش! 9
- حکایت 6: راهنمای شایستگان 10
- حکایت 7: استخاره ی ناب! 11
- حکایت 8: جهیزیه ای بی نظیر! 12
- حکایت 9: اذان تا اذان! 12
- حکایت 12: لا ولابخور! 13
- حکایت 11: دنیا و آخرت 13
- حکایت 10: سیه روی! 13
- حکایت 15: مطالعه ی قرآن! 14
- حکایت 14: تجسم آیات! 14
- حکایت 13: نفس مطمئنه 14
- حکایت 16: حرف بقال ها 15
- حکایت 19: مکالمه ی قرآنی فضه 17
- حکایت 18: قرآن و بی طهارتی! 17
- حکایت 20: آتش در خرمن! 19
- حکایت 21: یاد او! 19
- حکایت 22: خواهی نشوی رسوا ، عامل به سه آیت شو 20
- حکایت 24: معبودی لگدمال! 21
- حکایت 23: مساجد، از آن خدا است! 21
- اشاره 23
- حکایت 26: حدث زبانی! 24
- حکایت 27: شمشیر زبان! 24
- حکایت 30: حرّافی! 25
- حکایت 28: هنر به چشم عداوت! 25
- حکایت 29: نقصان مایه و شماتت همسایه! 25
- حکایت 34: همه ی حرفها حساب دارد 28
- حکایت 33: غمخوار امت! 28
- اشاره 29
- حکایت 36: طبق حرام! 30
- حکایت 39: غذای خلیفه! 31
- حکایت 38: حلوای ارسالی معاویه! 31
- حکایت 42: غذای حرام 32
- حکایت 41: شبهه ی احتکار 32
- حکایت 40: دوری از شبهات 32
- اشاره 33
- حکایت 44: نتیجه ی حکم به ناحق 34
- حکایت 46: افتخار بوسه 35
- حکایت 48: عدالت و تعدد زوجات 36
- حکایت 47: دود دل مظلومان! 36
- حکایت 50: حق تقدم 37
- حکایت 49: غایت ظلم 37
- حکایت 51: نتیجه ی عدالت! 37
- حکایت 52: سلطان دادگر 38
- حکایت 53: علت ظلم 39
- حکایت 54: خانه های ویران! 39
- حکایت 55: عاقبت دادرسی نکردن به مظلومان 40
- حکایت 57: شمه ای از ظلم منصور 41
- حکایت 56: جایگاه ظلم 41
- حکایت 58: تقسیم عادلانه! 42
- حکایت 59: مزه ی ظلم! 43
- حکایت 61: طاق مدائن 43
- حکایت 60: با عدالت بر دشمن پیروز شد 43
- حکایت 62: سلطان ملکشاه و پیرزن 44
- حکایت 64: مرد با انصاف 45
- حکایت 68: حکومت دین بر مردم یا خلافت علی ع 48
- حکایت 67: دهقانان ستمدیده 48
- حکایت 70: داستان حدیده ی محماه! 49
- اشاره 50
- حکایت 72: مات الدین! 51
- حکایت 73: قتل شصت تن از علویان بی گناه! 52
- حکایت 74: دینداری ابوجعفر حسینی 53
- حکایت 75: دینداری فرزانه ی دزفول 54
- حکایت 76: اسیر تخت شاهی 54
- حکایت 77: عقیل 55
- حکایت 78: دین فروشی سمره! 55
- حکایت 79: دنیا دوستی طلحه و زبیر 56
- حکایت 80: بنده یا آزاد! 57
- حکایت 81: این کتاب را برای نفع دنیوی نخوان! 57
- اشاره 58
- حکایت 83: با پرستوها 59
- حکایت 85: مرور کریمانه 60
- حکایت 86: خدایا! من او را بخشیدم 60
- حکایت 87: فساد و صلاح! 61
- حکایت 88: لگد به افتاده؟ 61
- حکایت 89: ابتدا به سلام 62
- حکایت 90: پارسا و دزد! 62
- حکایت 91: صفای باطن علوی 62
- حکایت 92: دزدی از باغ امام کاظم (علیه السلام) 63
- حکایت 93: اخلاق در جنگ 64
- حکایت 94: سکه های سیمین 64
- حکایت 95: لا فتی الا علی 64
- حکایت 97: ازدواج صوری 65
- حکایت 96: محافظان مردنما 65
- حکایت 98: حمایت از حیوانات 66
- حکایت 99: بی آبی 66
- حکایت 100: امام صادق ((علیه السلام))و عبدالله محض 68
- حکایت 101: کنیز زیبا 68
- حکایت 102: صید آهو 69
- حکایت 103: همکاری با کارگران 69
- حکایت 104: کنیز هراسان 69
- حکایت 105: بدهکاری مجازی و بزرگواری حقیقی! 70
- حکایت 107: خیار تلخ 71
- حکایت 108: مسیحی گستاخ 71
- اشاره 73
- حکایت 110: راز سر به مهر! 74
- حکایت 111: هزار تازیانه ی مرگبار! 74
- حکایت 112: سخن چین خون آلود 75
- حکایت 113: مانع نزول باران! 75
- حکایت 115: مزد سخن چین! 76
- حکایت 114: نتیجه ی فاش کردن راز! 76
- اشاره 77
- حکایت 117: جلوگیری از غیبت 78
- حکایت 118: عیب و غیب! 78
- حکایت 121: هدیه ی ویژه 79
- حکایت 120: گوشت برادر 79
- حکایت 122: خورش سگ های جهنم 80
- اشاره 81
- حکایت 125: ادب تلاوت 82
- حکایت 124: جواب بی ادبی معاویه 82
- حکایت 127: اعتراض بی جا! 83
- حکایت 126: ابراهیم ادهم و توانگر بی ادب! 83
- حکایت 129: من قرآن را تبرک کنم؟! 84
- حکایت 128: پسر بی ادب 84
- حکایت 130 : تعبیر مؤدبانه 85
- حکایت 131: آداب مجالس 85
- حکایت 132: بساط پادشاهان 86
- اشاره 87
- حکایت 133: نشانه ی حماقت؟ 88
- حکایت 134: قرائت قرآن با صدای خروس! 88
- حکایت 135 : پا به هوا! 89
- حکایت 136: پشم کاری! 89
- حکایت 137: نقشه ای برای شیطان! 90
- حکایت 139 : گله های گرگ و گوسفند! 90
- حکایت 138: قاطی پاتی! 90
- حکایت 141: حفظ جا! 91
- حکایت 142 : نیم قرن طهارت! 91
- حکایت 140: دار و ندار! 91
- حکایت 143: انگشتر احمق! 91
- حکایت 144: ابو عبد الرحمن الرحیم! 92
- حکایت 145: حماقت خلیفه! 92
- حکایت 146: لولو خور خوره! 92
- حکایت 148: مکتبدار بی کلاس! 93
- حکایت 149: حرف شین! 93
- حکایت 147: لذت یافتن! 93
- حکایت 150: مگس و عرصه ی سیمرغ! 94
- اشاره 95
- حکایت 152: انتظار داری کارت هم پیچ نخورد؟! 96
- حکایت 154: قطع رحم و مرگ 97
- حکایت 153: بیچاره مادر 97
- حکایت 157: علی بن اسماعیل 99
- اشاره 101
- حکایت 159: کشک بادنجان! 102
- حکایت 160: ترفند گدایان! 103
- حکایت 161: آب به آسیاب دشمن 104
- حکایت 164: کشف شرمگاه 107
- حکایت 163: سگ عیان و مرغ نهان! 107
- حکایت 165: مکر زرقاء 108
- حکایت 166: گوشه ای از حیله گری های عمرو عاص! 109
- حکایت 167: کتاب «حیل النساء»! 109
- اشاره 111
- حکایت 169: بوی دهان خلیفه! 112
- حکایت 170: بمیر تا برهی! 113
- حکایت 171: حسادت بر امام هدایت 114
- حکایت 172: عبد الله بن أبی 115
- حکایت 174: قدرت حسد! 116
- حکایت 173: نتیجه ی حسادت 116
- حکایت 175: حضرت عیسی ((علیه السلام))و مرد حسود 117
- حکایت 176 : حسدهای زنانه 118
- اشاره 119
- حکایت 179: هرگز «من» نگفت؟ 120
- حکایت 178: أخر تواضع! 120
- حکایت 181: جذامی ها 121
- حکایت 182: رئیس آفتابه ها! 122
- حکایت 183: شتری که مغرور شد! 122
- حکایت 185: پایین آمدن از منبر 123
- حکایت 184: ولید بن مغیره 123
- حکایت 186: امام کاظم ((علیه السلام))و مرد سیاه پوست 123
- حکایت 188: معامله ی پیامبر با کودکان! 124
- حکایت 187: عکس العمل در مقابل تمجید 124
- حکایت 191: فروتنی سلمان فارسی 125
- حکایت 190: ای کاش مسئله گو میشدی 125
- حکایت 192: خاطره ی شیخ 126
- حکایت 193: بلال حبشی 126
- حکایت 195: محمد بن مسلم 127
- حکایت 197: ثروتمند و فقیر! 127
- حکایت 196: عیسی ((علیه السلام))و شستن پای حواریون 127
- حکایت 198: سلیمان بن عبد الملک 128
- حکایت 199: خسرو پرویز 128
- حکایت 201: تواضع مقدس اردبیلی 129
- حکایت 200: واعظ متکبر 129
- حکایت 203: تواضع عمار دهنی 130
- حکایت 202: پدر سوخته! تو هم «إنا أنزلنا»؟! 130
- حکایت 205: تواضع از شرایط بعثت انبیا 131
- حکایت 204: متکبرتر از خدا! 131
- حکایت 207: تجدید تواضع 132
- حکایت 206: لباس علی (علیه السلام) 132
- حکایت 208: از شیطان بشنوید 133
- حکایت 209: سگ و غذای سلطان 134
- حکایت 210: نقش مگس 134
- حکایت 211: تنگدستی یا ثروت 135
- حکایت 213: سلطان محمود و ایاز 136
- حکایت 214: خیالات بزنطی! 137
- اشاره 139
- حکایت 217: عاقبت پیمان شکنی 140
- حکایت 216: سه دوست هم پیمان 140
- حکایت 218: پیامبر اکرم و ابوهیثم 141
- حکایت 219 : وفا! 141
- حکایت 220: حلف الفضول 145
- حکایت 221: انس بن نضر 145
- حکایت 222: برده ی مسلمان 146
- حکایت 223: شاپور و دختر خیانتکار! 146
- حکایت 224: وفاداری عرب بادیه نشین 147
- حکایت 225: ثابت و حجاج! 149
- حکایت 228: شرط زنده ماندن 152
- حکایت 230: پیمان با خدا 153
- حکایت 229: عاقبت ناسپاسی 153
- حکایت 231: وفای به عهد شرط بقای نعمت 154
- حکایت 232: وفای به نذر 154
- حکایت 233: غلام وفادار 155
- حکایت 234: وزیری در پوست گاو 157
- حکایت 235: دستور چنگیزخان مغول 158
- حکایت 237: آزار همسایه 160
- حکایت 238: این طور دل به دست آورید 160
- حکایت 239: پا بر صورت وزیر! 161
- اشاره 163
- حکایت 241: کشاف العیوب! 164
- حکایت 242: شکر نعمت 164
- حکایت 244: اعمال معیوب 165
- حکایت 243: عیب پوشی جوانمردانه 165
- اشاره 166
- حکایت 246: برای خدا! 167
- حکایت 248: دعای مخلص 168
- حکایت 250: کیمیای اخلاص! 169
- حکایت 249: اخلاص آیت الله بروجردی! 169
- حکایت 252: درخواست حضرت مونه 175
- حکایت 251: تلبیس ابلیس! 175
- حکایت 254: از علی أموز اخلاص عمل 176
- حکایت 253: بوریای رنگارنگ 176
- حکایت 256: ملا عبدالله شوشتری 177
- حکایت 255: کوشش سمعان 177
- حکایت 258 : دو لباس 178
- حکایت 257 : زراندود 178
- حکایت 260: اخلاص در موقعیت حساس 179
- حکایت 261: درخت ریا 180
- حکایت 263: نافه ی اخلاص 181
- حکایت 262: پاداش به قدر خلوص 181
- حکایت 264: خانه ی بهشتی 182
- حکایت 265 یک عمل خالص و هزاران عمل مخلوط 182
- حکایت 266: دوبین! 183
- حکایت 269: رگ های بدن 184
- حکایت 268: اجرتت را بگیر 184
- حکایت 270: شرک پنهان 185
- اشاره 186
- حکایت 273: بازاری و عابر 187
- حکایت 272: آزادی کنیز 187
- حکایت 275: تفاوت بین بنی هاشم و بنی امیه 188
- حکایت 274: زدن غلام 188
- حکایت 277: عفو قاتل 189
- حکایت 276: پیر طریقت و معنی آیت 189
- حکایت 278: آزادی خادم 190
- حکایت 279: پناهنده 190
- حکایت 280: فتح مکه 191
- حکایت 281: علت عفو پادشاهان 191
- حکایت 283: سبب بخشایش خداوند 192
- حکایت 282: امیر اسماعیل سامانی و گذشت او 192
- حکایت 284: مسخره ی دربار فرعون 193
- حکایت 285: آتش چه کسی را می سوزاند؟ 193
- حکایت 287 : گذشت کنید 194
- حکایت 288: همسایگی مردگان 195
- اشاره 196
- حکایت 290: حیای چشم 197
- حکایت 293: حیای امیر مؤمنان ع 198
- حکایت 291: زلیخا 198
- حکایت 292: و پیامبر و بنی قریظه 198
- حکایت 294: چه خواست چه شد! 199
- اشاره 200
- حکایت 297: گروی آفتابه! 201
- حکایت 296: چشم تنگ دنیا دوست! 201
- حکایت 298: نجس تر از نجاست! 202
- حکایت 299: مرگ با دانه ی انار 202
- حکایت 301: ذلیل شدن نفس 203
- حکایت 300: قناعت مور و حرص زنبور! 203
- حکایت 302: ذوالقرنین 204
- حکایت 303: اشعب بن جبیر مدنی 205
- حکایت 304 : غذای خود با سلطان 205
- حکایت 305: سیره ی قانعان 206
- حکایت 306 : بهلول و دزد حریص! 206
- حکایت 307: سیره ی امام صادق ع 207
- حکایت 308: خدا با هزاران وسیله روزی می رساند 207
- حکایت 310: حضرت عیسی ((علیه السلام))و مرد حریص 208
- حکایت 309: جدیت حریص 208
- حکایت 311: حرص در افزایش مال! 209
- حکایت 312: فریفته ی دنیا 210
- حکایت 313: تاجداران واقعی 211
- حکایت 314: بی نیازی ابوذر 212
- حکایت 315: نان حلال 212
- اشاره 214
- حکایت 317: صبر شگفت انگیز 215
- حکایت 318 : صبر جمیل سید المرسلین (صلی الله علیه و آله) ! 215
- حکایت 320: بانوی مطیع 216
- حکایت 322: ثمره ی صبر و زیان عجله! 217
- حکایت 323: چشمه و کوهسار 219
- حکایت 324: استقامت بلال 219
- حکایت 325: درس مادر داغدار! 220
- حکایت 326: حیات دین 220
- حکایت 327: لجام گسیخته! 221
- حکایت 329: گشایش بعد از صبر 221
- حکایت 328: رخسار سرخ 221
- حکایت 331: قتل در عروسی 222
- حکایت 330: صبر بر بیماری 222
- حکایت 332: مأموریت آمیخته با حلم 223
- حکایت 333: اذیت کبوترباز 225
- حکایت 334: مدارا با اعمال فرماندار 225
- حکایت 335: قیس منقری 226
- حکایت 336: امام حسن(علیه السلام)و مرد شامی 226
- حکایت 338: شرط جانشینی پیامبر 227
- حکایت 337: شیخ جعفر کاشف الغطاء 227
- حکایت 339: خشم علی برای خدا 228
- حکایت 341: رمز موفقیت 229
- حکایت 340: روح بلند! 229
- حکایت 342: شیر بی یال و کوپال! 230
- حکایت 343: صبر أم عقیل! 231
- حکایت 344: نامه ای از حضرت صادق (علیه السلام) 232
- حکایت 345: مقایسه ی دو زن شکیبا 233
- حکایت 346: استوار بودن در راه دین 234
- حکایت 347: در راه تعلیم قرآن! 235
- حکایت 348 شهادت حمزه و صبر پیامبر 236
- حکایت 349: پاداش برای مؤمنان 236
- حکایت 351: بهتر از شهادت 237
- حکایت 352: پاداش شکیبایی در مصیبت 237
- حکایت 353: استقامت در برابر بلا 238
- حکایت 354: مردان پایدار در میدان نبرد 239
- حکایت 355: شکیبایی معاذ بر فوت فرزند 240
- حکایت 356: انوشیروان و پیر خارکش 241
- حکایت 358: استقامت ابودجانه 242
- حکایت 357 : تحمل سختی ها 242
- حکایت 359: بهترین موقعیت 243
- حکایت 360: پایداری خانواده ای مسلمان 244
- حکایت 362: مسلمان باید پایدار باشد 245
- حکایت 361: ابو الحجاج و استاد عجیب! 245
- حکایت 364: تفاوت اساسی! 246
- حکایت 363: سگ باحیا 246
- حکایت 367: طالب وصل 247
- حکایت 366: هندوانه! 247
- حکایت 368: صبر حضرت ایوب (علیه السلام) 247
- حکایت 369: بردباری حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) 249
- حکایت 370: بردباری امام صادق (علیه السلام) 250
- حکایت 371: بحث صادقانه 250
- حکایت 373: بردباری حضرت زین العابدین ع 251
- حکایت 374 : خسران مسخره 251
- حکایت 375: بردباری امام باقر ع 252
- اشاره 254
- حکایت 377: توبه ی خواص! 255
- حکایت 378: آژیر خطر ابلیس 256
- حکایت 381: توبه ی انسان از نظر شیطان 257
- حکایت 380: شادی خداوند 257
- حکایت 383: توبه ی حقیقی 258
- حکایت 382: راهزن معروف توبه می کند 258
- حکایت 385: توبه ی پنهان یا آشکار 260
- حکایت 386: چگونه پشیمان شد و توبه کرد 261
- حکایت 387: در توبه تأخیر نکنید 262
- حکایت 389: توبه در لحظه ی حساس 263
- حکایت 388: توبه هنگام مرگ 263
- حکایت 390 : ناامید نشوید 264
- حکایت 391: مخترع دین و توبه 265
- حکایت 392: یا من له الدنیا و الآخره! 265
- اشاره 267
- حکایت 394: فوت نماز 268
- حکایت 395: مقدس اردبیلی و نماز شب 268
- حکایت 397: نماز سرباز 269
- حکایت 396: گناهان پاییزی! 269
- حکایت 398: رهروان سید الساجدین (علیه السلام) 270
- حکایت 399: عبادت دوستان علی (علیه السلام) 271
- حکایت 400: حضور قلب 271
- حکایت 402: نافله ی شب 272
- حکایت 401: محل اشیاء گمشده! 272
- حکایت 403: از این جوانان ارجمند بیاموزیم 273
- حکایت 404: عجیب ترین مهریه! 274
- حکایت 406: روزه و نماز بانویی ارجمند 275
- حکایت 405: نماز کلاغی 275
- حکایت 407 مالک اشتر در چه روزی روزه داشت 276
- حکایت 408: وقت را غنیمت شمرید 277
- حکایت 409: خواجه ربیع و عبادت 278
- اشاره 279
- حکایت 411: بالهای توکل 280
- حکایت 412: به غیر خدا اعتماد نکنید 281
- حکایت 413: پناهگاهی برای سختی ها 282
- حکایت 414: دل کندن از غیر خدا 283
- حکایت 415 حضرت موسی در دل سنگ چه دید؟ 284
- حکایت 416 : توکل کنید 285
- حکایت 417: هر کس توکل کند راه را گم نخواهد کرد 285
- حکایت 418: معنی رضا و تسلیم 286
- حکایت 419: با توکل زانوی شتر ببند! 286
- حکایت 420: مقام اهل رضا و تسلیم 287
- حکایت 421: هر کس تسلیم نباشد زیان می بیند 287
- حکایت 422: تسلیم بیشکایت 288
- اشاره 289
- حکایت 424: امانت داری شیخ ابوعثمان 290
- حکایت 425 : قبری پر از مار! 291
- حکایت 426: وزیر خیانتکار 291
- حکایت 428 : امین 292
- حکایت 427: برکت امانت داری 292
- حکایت 430: امانتدار تنگ دست 293
- حکایت 429: قطع دست 293
- حکایت 432: حل مشکل! 295
- حکایت 431: خیانت در زیارت 295
- حکایت 433: امانتداری أم سلمه 296
- حکایت 434: عطار خیانتکار 296
- حکایت 435: امانت ابن ملجم 297
- حکایت 437: رسوا شدن عمیر 298
- حکایت 438: بانوی باوفا و امانتدار 299
- اشاره 303
- حکایت 441: کیفر سوگند دروغ 304
- حکایت 442: معاویه و أحنف قیس 305
- حکایت 443: حجاج و مرد راستگو 305
- حکایت 444: کیمیا 306
- حکایت 445: ولید بن عقبه 306
- حکایت 448: گرسنگی و دروغ 307
- حکایت 447: چوپان دروغگو! 307
- حکایت 446: زیان دروغگویی 307
- حکایت 449: زینب کذابه 308
- حکایت 450: دروغ امیر حسین 309
- حکایت 451: شک کردی 309
- حکایت 452 و به خدا قسم دروغ می گویی 310
- حکایت 453: عاقبت دروغگو 310
- حکایت 455: دروغی به قیمت جان 311
- حکایت 454: دروغ مصلحت آمیز 311
- اشاره 313
- حکایت 457: افتخارات اکسیژن! 314
- حکایت 459: از علی ((علیه السلام))دفاع کرد! 315
- حکایت 461: طاووس یمانی! 316
- حکایت 460: صدای کفش چاپلوس! 316
- حکایت 462: مبلغ متملق! 317
- حکایت 464: مرد عاقل! 318
- حکایت 463: خوشگل تر از معاویه! 318
- حکایت 466: خوش رقصی! 319
- حکایت 467: پادشاهی خدا 319
- حکایت 465: شرفیابی بحر خزر 319
- حکایت 468: قبله ی عالم! 320
- حکایت 470: میل مبارک! 321
- حکایت 469: کاه و کوه! 321
- اشاره 322
- حکایت 472: تیزهوشی دخترک میزبان 323
- حکایت 473: پاداش مهمان دوستی 323
- حکایت 474: احترام مهمان 324
- حکایت 476: میزبان قرض میکند 325
- حکایت 477: مهمانی بدون تکلف 325
- حکایت 479: میهمان با میزبان؟ 326
- حکایت 480: بلندهمتی در باره ی مهمان 326
- حکایت 481: سه روز مهمانی 327
- که حکایت 482: خوردن مجازی 328
- حکایت 484: چگونه از مهمان پذیرایی کنیم 329
- حکایت 486: بادیه نشینان چه می کنند 330
- حکایت 487: مهمان خدا! 331
- اشاره 333
- حکایت 490: زن و شوهر عفیف 334
- حکایت 491: فرشته ی عفت! 335
- حکایت 492: شاگرد بزّاز 336
- حکایت 493: رو گرفتن از خروس! 337
- حکایت 494: آهوی بی چشم! 337
- حکایت 495: شمشیر و ازدواج 338
- حکایت 496: یوسف زیست 339
- حکایت 497: حمام منجاب! 339
- حکایت 498: عطر پاکدامنی 340
- حکایت 499: خیاط پاکدامن 341
- حکایت 500: سفیده ی تخم مرغ 342
- حکایت 502: چشم چرانی 343
- حکایت 501: جزای دفع تهمت 343
- اشاره 345
- حکایت 504: برتر از رسول! 346
- حکایت 505: مزایای خلق خوش 346
- حکایت 507: مأمون و بداخلاقی 348
- حکایت 508: رهبر باید خوش خوترین مردم باشد 349
- حکایت 509: هدایت از طریق عمل کردن 349
- اشاره 351
- حکایت 511: زلیخا و پیروی از هوای نفس 352
- حکایت 512: اژدهای نفس! 353
- حکایت 513: قدرت شهوت! 354
- حکایت 515: طبیعت و تربیت 355
- حکایت 514: گناه سوزی عابد! 355
- حکایت 516: عاقبت شهوترانی 356
- حکایت 518: یوسف ثانی 358
- حکایت 519: هوی پرستی به بت پرستی کشاند 358
- حکایت 520: نتیجه ی مخالفت با نفس 359
- حکایت 522: سودمند شدن کافر 360
- حکایت 521: بشر حافی 360
- حکایت 523: نیابت ولی عصر (عج) 361
- حکایت 524: غلام و خواسته ی نفس 361
- حکایت 525: قدرت یک زن آلوده 362
- حکایت 526: مبارزه ی ثروت و ایمان! 363
- حکایت 527: آتش سرد! 364
- حکایت 528 در آغوش نوعروس یا در آغوش جنگ 365
- حکایت 529 خودپسندی با لشکر اسلام چه کرد؟ 366
- حکایت 530: کبر، خسرو پرویز را هلاک کرد 368
- حکایت 532: خودپسندی چه بلایی است! 369
- اشاره 371
- حکایت 534: تمنای گوشت! 372
- حکایت 535: نصیحت زاهد! 372
- حکایت 536: بلند همتی 373
- حکایت 537 پناهندگی به پرچم بیگانگان؟! 375
- حکایت 538: پادشاهی بر خود! 375
- حکایت 539: عزت و ذلت 376
- حکایت 540: اوج عزت در اسارت 376
- حکایت 541: منت حاتم طایی! 377
- حکایت 542: محمد و ذوالریاستین 377
- حکایت 543: عزت نفس سید رضی 378
- حکایت 544: ذلت کوفیان 379
- حکایت 545: زیاد و پسرش 380
- حکایت 547: داستان عدالت 383
- حکایت 548 درسی که دین به ما می آموزد 383
- حکایت 550: بلند همتی میت 384
- حکایت 551 زنی شرافتمند و خوش عقیده 385
- حکایت 552: تقاضای کمک مالی 386
- اشاره 387
- حکایت 554: نمونه ای از حدود عمر 388
- حکایت 556: در آرزوی یک ماهی 389
- حکایت 557: آرزوی اهل دل 390
- حکایت 558: خانه ی دنیا از نظر امام علی (علیه السلام) 391
- حکایت 559: آرزوی یک روز سلطنت 392
- حکایت 560: آرزو برای ادامه ی زندگی 393
- حکایت 561: آرزوی دراز و صد تازیانه 394
- اشاره 395
- حکایت 563 : ابتدای حال برامکه 396
- حکایت 564: حکومت برامکه 397
- حکایت 565: آخرین یادبود برامکه 398
- حکایت 566: ریاست دنیا 399
- حکایت 567: کیفر دنیا دوستی 401
- حکایت 568: قیافه ی دوست داران دنیا 401
- حکایت 569: غادر! 402
- اشاره 403
- حکایت 571: شراب، عامل شکست 404
- حکایت 574 مخوان این سوره را ای استاد! 406
- حکایت 573: أم الخبائث 406
- حکایت 575: روسیاهی هنگام مرگ 407
- حکایت 576: انتقام خدا! 407
- حکایت 578 نتیجه ی همنشینی با شرابخواران 408
- حکایت 577 غروب کردن دولت صفوی 408
- حکایت 579: شراب، برامکه را نابود کرد 409
- حکایت 580: یزید بن عبد الملک و شراب 410
- حکایت 581: کلید هر جنایت 411
- حکایت 582: شراب خوار کم نظیر 412
- حکایت 583: کیفیت معاشرت با شرابخوار 412
- حکایت 584: این غلام چگونه توبه کرد 413
- اشاره 415
- حکایت 586: گرد کرد و نخورد! 417
- حکایت 589: بخل معاویه 418
- حکایت 588: مرد بخیل و درهم و دینار 418
- حکایت 590: سلسله مراتب! 419
- حکایت 591: بخیلی و بخشندگی 419
- حکایت 593 کدام یک بیشتر گذشت داشتند؟ 420
- حکایت 592: خواجه و غلام بخیل 420
- حکایت 594: مرد کوفی و کودکانش 420
- حکایت 596: جواب امام زمان عج 421
- حکایت 595: سخاوت و شجاعت 421
- حکایت 599: خدا سخاوت را دوست دارد 422
- حکایت 598: سخی تر از حاتم 422
- حکایت 597: بدون شرح! 422
- حکایت 602: صدر مجلس 423
- حکایت 600: کرم و عذرخواهی! 423
- حکایت 601: چوب و زر 423
- حکایت 604: کوچه ی عمومی 424
- حکایت 605: سیصد اشرفی 424
- حکایت 606: قیس بن سعد 425
- حکایت 607: گناه بخیل 426
- حکایت 608: بخل منصور دوانیقی 426
- حکایت 609: بخیل های عرب 427
- حکایت 611: فواید سر خروس 429
- حکایت 612: جوانمردان سخی 430
- حکایت 614 منصور دوانیقی در بخل شهرت دارد 432
- حکایت 613: ختم قرآن یا بذل قربان! 432
- حکایت 615: آزادی خروس! 432
- حکایت 616: خانه ای پر از سوزن! 433
- حکایت 617: بخیل نیکوکاری نمیکند 433
- حکایت 618: از سخاوتمندان مشهور 434
- حکایت 619: عاشق دلسوخته را به وصال رسانید 434
- حکایت 620: شما قضاوت کنید 435
- حکایت 622: سخاوت یک سرباز 436
- حکایت 621: کوزه ی بی نم 436
- حکایت 623: نمونه ای از جود معن 437
- حکایت 624: چرا سامری کشته نشد؟ 437
- حکایت 625: بخشش به دشمن! 438
- حکایت 626: شمه ای از جود حسین بن علی (علیه السلام) 438
- حکایت 627: نمونه ی از جود حضرت صادق (علیه السلام) 439
- حکایت 629: موسی بن جعفر ((علیه السلام))و عید نوروز 440
- حکایت 628: بخل هشام بن عبد الملک 440
- حکایت 630: چند نمونه از بخل منصور 441
- حکایت 632: بخل قارون 442
- حکایت 631: بهترین نوشابه! 442
- اشاره 445
- حکایت 635: کارمند بنی امیه 446
- حکایت 637: فرصتی برای نویسندگی 447
- حکایت 638: همنشینی با منصور 448
- حکایت 639: معاشرت با اهل ستم، ممنوع 448
- حکایت 640: ترس خروسی! 448
- حکایت 642: بیداری وزیر 449
- حکایت 641: درخواست کیفر 449
- حکایت 643: عمل خواجه نظام الملک 450
- حکایت 644: همکاری عادلانه با ستمگر! 451
- حکایت 645 شرایط اشتغال در دستگاه ستمگران 452
- حکایت 646: شغلی برای کمک به شیعیان 452
- حکایت 647: مردان خدمتگزار را بشناسید 453
- حکایت 648: علی بن یقطین و وزارت 453
- اشاره 455
- حکایت 650: زبان مردم! 456
- حکایت 651: دو نفر زندانی 456
- حکایت 652: فاصله ی حق و باطل! 456
- حکایت 653: دعای معکوس 457
- حکایت 654: حسن ظن به خدا 457
- حکایت 655: خوش گمانی اهل مکه 458
- اشاره 459
- حکایت 657: افطاری 460
- حکایت 658: غلام ایثارگر 460
- حکایت 659: قرعه ی مرگ! 461
- حکایت 660: لیله المبیت 461
- حکایت 661: ایثار حاتم طایی 462
- حکایت 663: علی و بیت المال 463
- حکایت 662: گوش به دعای مادر 463
- حکایت 664: تشنه و مشک پر آب 464
- حکایت 665: روز مادر 465
- اشاره 466
- حکایت 668: احترام متقابل 467
- حکایت 667: بوسه بر دست کارگر 467
- حکایت 669: پذیرایی از آستین! 468
- حکایت 670: کمتر و بهتر و برار! 469
- حکایت 673: هر چه میخواهد دل تنگت بگو 470
- حکایت 672: نفی نژادپرستی! 470
- حکایت 674: دوستی ناتمام! 471
- حکایت 675: کاهوهای نامرغوب! 471
- حکایت 677: کبوتر بازان! 472
- حکایت 676: شکایت از روزگار 472
- حکایت 678: سیره ی پیامبر 473
- حکایت 679: پیرمرد و کودکان 473
- حکایت 680: اسب لاغر و گاو پروار! 474
- حکایت 682: بدتر از خود را بیاور 475
- حکایت 681: نتیجه ی خوار شمردن 475
- اشاره 476
- حکایت 685: منافق کینه توز 477
- حکایت 684: میخکوب! 477
- حکایت 686: تبدیل کینه به دوستی 478
- اشاره 480
- حکایت 689: ریش پرست! 483
- حکایت 690 شاهزاده ای که می خواست داماد شود! 483
- حکایت 691: بلبل غافل و مور عاقل! 484
- اشاره 486
- حکایت 693: عاقبت وزارت! 487
- حکایت 694: آخرین لحظات زندگی ابوذر 488
- حکایت 696: عاقبت حجاج 491
- حکایت 697: شهید ثانی 492
- حکایت 698: فریاد سکوت 493
- حکایت 699: هنگام مرگ هارون الرشید 494
- حکایت 701: سرانجام نگاه هوس آلود 495
- حکایت 702: تو را تیشه دادند که هیزم، کنی! 495
- حکایت 703: عاقبت دزدی! 496
- حکایت 704: سرانجام یزید پلید 497
- حکایت 705: سرانجام ابن زیاد 498
- حکایت 707: پایان نکبت بار حکومت بنی امیه 499
- حکایت 709: استخاره ای برای نواب صفوی! 500
- حکایت 708: سلطان بی سلطنت 500
- حکایت 710: ملاقات خداوند با محاسن سفید 501
- اشاره 502
- حکایت 713: هر چه کنی به خود کنی 503
- حکایت 712: گربه ی مشتعل! 503
- حکایت 714: گواهی مرغان؛ 504
- حکایت 716: پیرمرد و مکافات 505
- حکایت 715: تا توانی درون کس مخراش 505
- حکایت 717: بذر انفاق! 506
- اشاره 507
- حکایت719: فرق گفتار باکردار 508
- حکایت 720: عمل کوچک و مزد بزرگ 508
- حکایت 721: پاداش هر عمل متناسب با نیت 509
- حکایت 722: آیا بهشت جزای عمل ما است؟ 509
- حکایت 723: غلامان عمید خراسانی 510
- حکایت 724: باید از گناه پاک شد 510
- حکایت 725: کبریت احمر! 511
- اشاره 512
- حکایت 727: نمونه ای از زیاده روی خلفا 513
- حکایت 728: اسراف از نوعی دیگر 514
- حکایت 729: اسراف حقیقی! 514
- حکایت 732: ارث دو عمو 515
- حکایت 731: دوستان نااهل 515
- حکایت 734: عبادت به اندازه ی ایمان 516
- حکایت 733: تنور شکم 516
- حکایت 735: اسراف نه، اقتصاد آری 517
- حکایت 736: چگونه زندگی کنیم 517
- حکایت 737: دستور میانه روی 518
- اشاره 519
- حکایت 740: داستان دیگری از علی ع 520
- حکایت 739: زهد مولای متقیان(علیه السلام) 520
- حکایت 741: اثر حلوای قرضی 521
- حکایت 742: حد و مرز زهد 521
- حکایت 743: صبر زاهد 522
- حکایت 744: به خاطر زهد اعتنایی نمیکنند 522
- حکایت 745: زاهد دغلباز 523
- اشاره 524
- حکایت 747: طمع بیجا! 525
- حکایت 748: قیافه ی مرگ! 525
- حکایت750: عدو شود سبب خیر 526
- حکایت 751: افتخار اسلام 527
- حکایت 752: مأموریت عقرب 528
- حکایت 753: خوردن سنگ، اکیدا ممنوع! 528
- حکایت 754: شب اول قبر 529
- حکایت 756: دست کریم 530
- حکایت 757: نتیجه ی قضاوت نیم شاهی 530
- حکایت 759: اصناف مردم! 532
- حکایت 758: مار و عقرب! 532
- حکایت 762: خرقه ی آتشین 534
- حکایت 761: مرگ در کنار گونی های اسکناس! 534
- حکایت 763: باغ وحش 535
- حکایت 764: نکته ای باریک تر از مو 535
- حکایت 767: کاخ سران! 536
- حکایت 766: چشم برزخی 536
- حکایت 765: به خانه ی اخروی! 536
- حکایت 769: در آرزوی دزدی! 537
- حکایت 768: عابد نادان! 537
- حکایت 770: نگران! 538
- حکایت 771: رضایت مادر 538
- حکایت 773: مراتب بندگان! 539
- حکایت 774: غذاهای تسبیحی! 539
- حکایت 777: قدر شناسی! 541
- حکایت 776: علت اصلی تأخیر 541
- حکایت 781: الطف لطیف! 542
- حکایت 779: خداترسی زن باغبان! 542
- حکایت 780: خداوند محتاج! 542
- حکایت 782: گواهی أم علاء 543
- حکایت 784: یا یهودی یا نصرانی؟! 544
- حکایت 783: یزیدیان و حسینیان! 544
- حکایت 785: حجاج و مرد عرب! 544
- حکایت 786: نیت پادشاه 545
- حکایت 787: شکر بی جا 545
- حکایت 789: از عطاری تا عرفان 546
- حکایت 791: از رنگرزی تا ولی شدن 546
- حکایت 790: از موسیقی به حکمت و عرفان 546
- حکایت 792: دانشجوی بزرگسال 547
- حکایت 794: صغیره و کبیره 548
- حکایت 793: دزد عقاید! 548
- حکایت 795: مسجد ترکها 548
- حکایت 798: یکان غالب و دهگان مغلوب! 549
- حکایت 797: آیه های آتش افزا! 549
- حکایت 796: سلب توفیق 549
- حکایت 799: آیه ای مناسب بر سنگ قبر 550
- حکایت 801: سکوت منفی! 550
- حکایت 800: مرغ تسبیح گوی و من خاموش! 550
- حکایت 803: حضرت موسی(علیه السلام)و پنج دشمن خطرناک 551
- حکایت 802: مسافر! 551
- حکایت 804: مرصاد! 552
- حکایت 805: وکیل اموال الهی 553
- حکایت 806: زرین تره کو بر خوان؟! 553
- حکایت 807: معاویه بن یزید 554
- حکایت 809: فلسفه ی آفرینش مگس! 557
- حکایت 810: مردان زن نما! 557
- حکایت 812: تر و خشک! 558
- حکایت 811: دنیای بی ارزش 558
- حکایت 813: سبکباری! 559
- حکایت 816: کسادی بازار عمل! 560
- حکایت 815: بهترین و بدترین 560
- حکایت 818: نفس مستعد 561
- حکایت 820: احتیاط شگفت آور 562
- حکایت 821: ام جعفر و حق الناس 562
- حکایت 819: گوشه ای از حساب و کتاب قیامت 562
- حکایت 823: اسم های بی مسمی! 564
- حکایت 822: نشکن، نمیگویم! 564
- حکایت 825: مسخ ارزشها 565
- حکایت 826: شیعیان شناسنامه ای 567
- حکایت 828: کبوتر مسجد! 568
- اشاره 571
- حکایت 832: مردهای میان مردگان! 572
- حکایت 831: مردی که اندرز خواست 572
- حکایت 833: تصویری از قیامت 573
- حکایت 834: یک قدم پیش تر! 573
- حکایت 835: غزالی و راهزنان 574
- حکایت 836: خریدار سخنان حکمت آمیز 575
- حکایت 838: رختخواب! 577
- حکایت 839: گدایی به نحو تذلل! 577
- حکایت 841: برای کسی بمیر که برایت تب کند! 578
- حکایت 840: روز شوم! 578
- حکایت 844: اندرز گنجشک 579
- حکایت 843: قیمت کشور هارون! 579
- حکایت 845: عرض تسلیت 580
- حکایت 846: ارزنده ترین اندرز! 580
- حکایت 848: این آیه را هرگز فراموش نکن 581
- حکایت 847: دو موعظه ی قرآنی 581
- حکایت 850: روز اذان را فراموش نکن! 582
- حکایت 851: عروس ایمان و زیور تقوا 582
- اشاره 588
- حکایت 853: نیکی کن و نیک اندیش! 589
- حکایت 855: جواب لطیف! 590
- حکایت 857: سلام علیکم! 591
- حکایت 856: همسفر حج 591
- حکایت 858: نهی از منکر! 592
- حکایت 859: بنی کلاب! 592
- حکایت 860: عزاداری با حالت عجیب 593
- حکایت 861: گریاندن چهل جوان 593
- حکایت 862: نفرین به فرزند 594
- حکایت 863:از عشق مجازی تا عشق حقیقی! 595
- حکایت 865: شاه و حکیم 596
- حکایت 866: بهترین اعمال 597
- حکایت 867: پس انداز حقیقی! 597
- حکایت 869: موقعیت مالک از نظر دشمن و دوست 599
- حکایت 868: علی(علیه السلام)شمشیرش را فروخت! 599
- حکایت 870: گریز از دام شیطان! 600
- حکایت 872: در خانه ی أم سلمه 601
- حکایت 871: وزنه برداران 601
- حکایت 873: یک سال روزه جریمهی یک بار عصبانیت! 602
- حکایت 874: دادرسی سلطان محمود غزنوی 602
- حکایت 875: فلسفه ی آزمایش های الهی 603
- حکایت 876: رجوع قبل از جان دادن 603
- حکایت 877 فرزند شیرخوار را فدای دین کرد 604
- حکایت 878: فراموش کردن شهادت فرزند 605
- حکایت 879: سفینه النجاه 606
- حکایت 880: رفتن نزد نامرد! 606
- حکایت 881: نذر شیطانی 606
- حکایت 883: سبب استغفار 607
- حکایت 882: دزد مستغفر 607
- حکایت 884: استغفار اویس قرنی 608
- حکایت 885: استغفار طلحه! 608
- حکایت 886: اسراف مسلمه بن عبد الملک 609
- حکایت 888: امام افسرده شد 610
- حکایت 887: ابن فهد حلی 610
- حکایت 889: پدر و دختر 610
- حکایت 890: تعصب بی مورد 611
- حکایت 891: آثار انفاق در فرزندان 611
- حکایت 892: مصافحه 612
- حکایت 893: پاکیزگی نفس 612
- حکایت 894: امیری بر نفس 613
- حکایت 895: جاذبه ی قرآن و تعصب 613
- حکایت 896: تعصب پدری! 614
- حکایت 897: فداکاری برای دوست 614
- حکایت 898: قزمان متعصب 614
- حکایت 899: همکاری اهل بصره! 615
- حکایت 901: دوستی با پیامبر صل 616
- حکایت 902: دوست، بهتر از برادر نسبی 616
- حکایت 903: هدیه ی دوست یوسف 617
- حکایت 904: رحم حضرت موسی(علیه السلام)! 617
- حکایت 905: پیامبر مهربان 618
- حکایت 906: سبکتگین 618
- حکایت 908: زهد مثبت 619
- حکایت 907: غم آب و نان 619
- حکایت 909: حب و بغض برای خدا 620
- حکایت 910: اثر وضعی 620
- حکایت 911: تقوای خواص 620
- حکایت 913: حدیث رضا و تسلیم 621
- حکایت 912: فرصت ندادن به وسوسه ی شیطان 621
- حکایت 915: صدقه به غیر مؤمنان 622
- حکایت 914: شیطان در سه حال 622
- حکایت 916: تربیت فرزند 623
- حکایت 917: صدقه و انفاق از مال حلال 624
- حکایت 919: حفظ اموال با صدقه 625
- حکایت 918: دفع بلای آسمانی 625
- حکایت 920: هفتاد سال عبادت 626
- حکایت 922: انفاق بی منت 627
- حکایت 921: صدقه برای رفع نحوست 627
- حکایت 923: گرفتاری یوسف ع 628
- حکایت 924: درخواست و حفظ آبرو 629
- حکایت 926: حفظ فرزندان با صدقه . 630
- حکایت 925: فراوانی روزی با صدقه 630
- حکایت 927: پینه های خدمت 631
- حکایت 928: شرط بهشت 631
- حکایت 931: مرکبی راهوار به برکت دعا 632
- حکایت 930: برادران تبسمی؛ 632
- حکایت 929: وسواس در وضو 632
- حکایت 932: چرا دعاها مستجاب نمی شود؟! 633
- حکایت 933: توسل در حوادث 633
- حکایت 934: با یک توسل نجات یافت 634
- حکایت 935: دعا کلید نجات 636
- حکایت 936: شرطی دیگر از شرایط استجابت دعا 637
- حکایت 937: قلب پاک 638
- حکایت 938: چگونه دعا کنیم؟ 638
- حکایت 939: همت بلند در دعا و توسل 639
- حکایت 940: عدی بن حاتم و معاویه 640
- حکایت 941: شرح زندگی میثم تمار 640
- حکایت 943: زید بن حارثه کیست؟ 643
- حکایت 945: سلمان از چه بیم داشت؟ 645
- حکایت 944: ایثار رادمردان 645
- حکایت 946: پیاده روی حضرت مجتبی 646
- حکایت 949: چگونه باید به خدا توجه داشت 647
- حکایت 948: امام مجتبی(علیه السلام)از چه می ترسید؟ 647
- حکایت 950: شبهای امام المتقین ع 648
- حکایت 951: باید خود را برای چنین روزی آماده کرد 649
- حکایت 952 کسی که ایمان دارد چنین ترسان است 650
- حکایت 953: رحمت خدا 650
- حکایت 954: چرا از منکر نهی نکردی؟ 651
- حکایت 955: روش نهی از منکر امام صادق ع 652
- حکایت 956: مدافع احکام الهی باید پاک باشد 653
- حکایت 957: ارزش تعلیم یک مسئله ی دینی 654
- حکایت 960: بیست هزار درهم یا یک باب علم 655
- حکایت 959: شکر نعمت! 655
- حکایت 961: تا «و لا الضالین» 656
- حکایت 962: دانشمند خوب و پادشاه نیکو 656
- حکایت 963: با داستان قبل مقایسه کنید 657
- حکایت 964: شاه عباس و دو عالم عامل 657
- حکایت 966: مزد نامعین! 658
- حکایت 965: مقام دانشمند واقعی 658
- حکایت 967: پسر خاتم و پیامبر خاتم 659
- حکایت 969: دشمنی با «ایام» 662
- حکایت 970: خوشا به حال شیعیان علی ع 663
- حکایت 971: با دشمنان مروت! 663
- حکایت 973: توجه ائمه (علیهم السلام) به دوستان 665
- حکایت 972: تقلید از علی ع 665
- حکایت 974: محاسبات غلط! 666
- حکایت 975: نعمت واقعی چیست؟ 666
- حکایت 976: برای مرگ دوستان چه می کنند؟ 667
- حکایت 978: بدهی 667
- حکایت 977: محبت خدا به بندگان 667
- حکایت 979: دوست واقعی 668
- حکایت 980: جوان یهودی 668
- حکایت 981: معالجه ی سه بیماری خطرناک 668
- حکایت 982: ظروف زرین 669
- حکایت 983: وقف علوی 669
- حکایت 985: کانون فضیلت 670
- حکایت 984: عبای مبارک 670
- حکایت 986: شب مردان خدا! 671
- حکایت 988: عذر زیبا! 672
- حکایت 987: بانوی ایرانی شجاع 672
- حکایت 989: مادر عالم پرور 673
- حکایت 990: وظایف زنان 674
- حکایت 992: جوان بلهوس 675
- حکایت 993: پادشاه واقع بین 676
- حکایت 994: خدایا! کجش کن! 677
- حکایت 995: سلطان و کوزه گر 678
- حکایت 998: سخت ترین عنصر 680
- حکایت 999: نقد و نسیه 680
- حکایت 997: روز نیازمندی 680
- حکایت 1000: همکاری با کارگران 681
- حکایت 1001: انتقام 681
است، با پایش به او زد و گفت: امیر را اجابت کن. وقتی حاضر شد، حجاج گفت : دستهایت را بشوی و با من غذا بخور. گفت: کسی که بهتر از تو است، مرا دعوت کرده و من هم قبول کرده ام! حجاج پرسید: چه کسی دعوت کرده است؟ گفت: خدای متعال من را به روزه دعوت کرده و من روزه گرفته ام. گفت: در این روز گرم؟ گفت: برای روزی که از این گرم تر است، روزه گرفته ام. حجاج گفت: امروز بخور، فردا میگیری. گفت: اگر ضمانت کنی که تا فردا بمانم می خورم. حجاج گفت: این در دست من نیست. گفت: پس چگونه از من می خواهی که نقد را با نسیه ای که به آن قادر نیستی، عوض کنم؟ حجاج گفت: این طعام، گوارا است. گفت: نه تو آن را گوارا کرده ای و نه خباز (نانوا) بلکه عافیت، آن را گوارا کرده است!(1)
حکایت 786: نیت پادشاه
روزی قباد پدر انوشیروان به شکار رفته بود. دنبال گوری (گورخر) بتافت و از لشکر جدا شد و تشنه شد. از دور خیمهای دید و به طرف آن رفت و گفت: مهمان نمی خواهید؟ پیرزنی جلو آمد و از او استقبال کرد و مقداری شیر و غذا نزد قباد نهاد. بعد از آن، ساعتی خوابید. وقتی از خواب بیدار شد، شب نزدیک شد و آن جا ماند. شب گاوها از صحرا آمدند و پیرزن به دخترک دوازده ساله خود گفت: گاو را بدوش و شیر آن را نزد مهمان بگذار.
دخترک شیر زیادی از گاوها دوشید و چون قباد این بدید، به ذهنش آمد که اینان از عدل ما در صحرا نشسته اند، خوب است قانونی بگذاریم که هفته ای یک بار برای سلطان شیر بیاورند، هیچ ضرری نمی بینند و خزانهی دولت هم زیاد می شود. قباد نیت کرد که وقتی به پایتخت رسید این کار را انجام دهد.
مادر هنگام سحر دختر را بیدار کرد که گاو را بدوشد. دختر برخاست و مشغول شد؛ اما دید گاوها شیر ندارند. گفت: مادر! سلطان نیت بدی کرده، برخیز و دعا کن.
پیرزن دعا کرد و قباد از پیرزن علت را جویا شد. پیرزن در جواب کم شیر دادن گاوها در سحر گفت: وقتی سلطان نیت بد کند، برکت و خیر از زمین می رود.
قباد گفت: درست گفتی، من نیتی کرده بودم؛ الآن از آن نیت گذشتم. پس دختر بلند شد و گاوها را دوشید و شیر بسیار از آنها به دست آمد.(2)
حکایت 787: شکر بی جا
سری سقطی استاد جنید بغدادی بود. او گفت: سی سال است از جملهی الحمد لله که بر زبانم جاری شد استغفار میکنم. گفتند: چگونه؟! گفت: شبی در بازار آتش سوزی رخ داد، بیرون آمدم تا ببینم به دکان من آتش رسیده است یا نه، گفتند: به دکان تو آتش نرسیده است. گفتم: الحمد لله!
ایک مرتبه متنبه شدم که گیرم دکان من آسیبی ندیده باشد، آیا نباید در اندیشه ی مسلمانان باشم؟!(3)
1- قصص العرب 383/2 : به نقل از: عیون الاخبار 366/2
2- یکصد موضوع، پانصد داستان 1/1 - 16: به نقل از : جوامع الحکایات /70.
3- یکصد موضوع، پانصد داستان 3/ 122.