راز طلایی صفحه 129

«لا یَشغَلُهُ شَأنٌ عَن شَأنٍ»

و اهل بیتی که مَظهر و مُظهر این صفت پروردگار هستند و هیچ موقع توجه به کاری آنها را غافل از یاد و ذکر خدا نمی کند و به طور حتم می توانند این حالت را به انسان عطا و یا در او تقویت و حفظ کنند. اگر کسی مایل است که از حالت غفلت بیرون بیاید، و به کمک پروردگار و اهل بیت:غافل نشود _ و در

عین غفلت خطا و اشتباهی انجام دهد _ لازمه اش این است که سعی کند اکثر اوقات خویش را با یاد خدای متعال و معصومین:سپری کند، و این امر باعث می شود تا هر گاه انسان بخواهد سهو یا خطایی انجام دهد، خود پروردگار مستقیماً او را مانع گردد و نگذارد که اشتباه کند.(1)

3) کاهلان

دسته سوّم کسانی هستند که عالم و ذاکر هستند؛ هم می دانند و هم به وظیفه خویش آگاهی دارند اما کاهلند و تنبل، تنبلی همان سستی در اراده و ضعف در تصمیم گیری است.

می گوید حالش را ندارم، دلم گرفته و روحم خسته است.

در آخر دعای ابوحمزه ثمالی به خدا پناه می بریم از چنین روحیه ای:

«اَللّهُمَ اِنّی اَعُوذُ بِکَ مِنَ الکَسَلِ وَ الفَشَلِ»(2)

و این حالت کسالت حالت بدی است، و در واقع روحیه منافقینی است که تظاهر به عبادت و دعا می کنند و چون قلباً مایل نیستند با حالت کسالت به نماز و عبادت می ایستند:

قرآن کریم می فرماید:

«وَ اِذا قامُوا اِلَی الصَّلاهِ قامُوا کُسالی یُراؤُنَ النّاسَ»(3)

و بالاخره کسی که تنبلی می کند حتی اگر عالم هم باشد، به نتیجه نمی رسد و

1- . همان منبع.
2- . همچنین آیات: آل عمران / 152 و 122 انفال / 43 و 46.
3- . سوره نساء آیه 142 و نظیر آن آیه 54 سوره توبه است: «وَ لا یَأتُونَ الصَّلاهَ اِلّا وَ هُم کُسالی وَ لا یُنْفِقُونَ وَ هُم کارِهُونَ».