راز طلایی صفحه 175

بهتر شود و از سویی باعث رفاه خود و جامعه می گردند. کار، تلاش و کوشش باعث می شود سیستم های عصبی انسان تقویت شود و بسیاری از بیماری ها را در بدن کاهش دهد.

استفن لیکوک می گوید:

«من هوا خواه جدی سعادتم و مشاهده می کنم هر چه بیشتر کار می کنم سعادتمند می شوم».

در جوامع بشری امروزی با آنکه کار می کنند از نظر اقتصادی باز هم عقب مانده اند و آن طور که باید و شاید وسایل راحتی شان مهیا نمی شود. وای به حال

کسانی که بیکار هستند و تن به کار نمی دهند.

جان ویل می گوید:

«هیچ انسانی بدون رنج و زحمت به جایی نرسیده است».(1)

ب) افراد پرکار و بیکار

افراد هر جامعه ای به دو گروه متفاوت تقسیم می شوند. گروه اول افرادی پرکار هستند که سبقت را از همه گرفته و حتی در کارهایشان به افراط کاری دست می زنند، و اما گروه دوم افرادی هستند که بیکاری را پیشۀ خود کرده و تن به هیچ کاری نمی دهند و توقع دارند که دیگران به آنان کمک و یاری برسانند. درست است که بیکاری جامعۀ ما را فرا گرفته اما دامن زدن و کار نکردن و تن پروری کار درستی نیست.

تئودروان دلی می گوید:

«کسی که از سرعت پیشرفت زندگی کنونی می ترسد از میان افراط در کار و بیکاری یکی را برگزیند».

شاید شما از جمله افرادی باشید که در مورد هر کاری که هنوز پیش نیامده است ترس دارید. مثل امتحان گواهینامه یا حتی روبرو شدن با رئیس اداره ها.(2)