راز طلایی صفحه 183

راستگویی و احادیث مکرر از ائمۀ هدی(علیهم السلام)نشان از معنویت این فضیلت

اخلاقی است.

حضرت علی (علیه السلام)فرمود:

«هنگامی که خدا بنده ای را دوست می دارد، امانت داری را در نظرش دوست داشتنی می سازد».(1)

از ژرفای سیره اولیاء

هنگامی که امام علی(علیه السلام)زمام امور حکومت را به دست گرفت در مسجد پیامبر(صلی الله علیه وآله)در حضور مردم، بالای منبر رفت، پس از حمد و ثنای الهی فرمود:

ای مردم! سوگند به خدا، من از بیت المال، درهمی را برای خود برنداشتم و درهمی از اموال شما را کم ننمودم، مطمئن باشید که تا یک نخلۀ خرما در مدینه داشته باشم، از بیت المال شما استفاده نمی کنم. وجدان خود را قاضی قرار دهید.

آیا مرا آن گونه می نگرید که شما را از حقّتان باز دارم؟ عقیل، برادر علی(علیه السلام)که در آن جا بود برخاست و گفت:

« سوگند به خدا تو مرا با یک غلام سیاه در مدینه، مساوی قرار دادی».

امام علی (علیه السلام)به او فرمود: «بنشین، آیا در این جا غیر از تو کسی نبود که حرف بزند، تو بر غلام سیاه هیچ گونه برتری نداری جز به سابقۀ نیک و یا به تقوا».(2)

8- موجب مغفرت

امانت داری موجب آمرزش و مغفرت شده، از این روی خداوند بزرگ می فرماید:

«اِنَّ الحَسَنات یُذهِبنَ السَیِئات»

«به درستی که خوبی ها و نیکی ها، گناهان را از بین می برد».

خداوند در قرآن کریم به طور مکرر سفارش به کاربرد این دو فضیلت