راز طلایی صفحه 187

می برد و بین آنها ایجاد دشمنی می کند، و در دل ها درخت کینه می نشاند.(1)

میسر از امام صادق(علیه السلام)نقل کرده که فرمود: برای انسان (مسلمان) شایسته نیست که با فاجر و نیز احمق و دروغگو دوستی کند.(2)

شخصیت دروغگو

اشاره

اکنون به بررسی شخصیت دروغگو می پردازیم. برای این کار دو نمود و اصل را مورد بررسی قرار می دهیم:

الف) انواع دروغ

دروغ از گناهان کبیره است و نه تنها در قرآن و شرع مقدس مذمت شده و عذاب قطعی دارد، بلکه زشتی اش در عقل و منطق روشن است. علاوه بر این، با دروغ در روابط اجتماعی، اعتماد سلب می شود و در بی اعتمادی، نتایج و مشکلات فراوانی در روابط اجتماعی پدید می آید.

دروغ در گفتار: همان سخن دروغ است و در قرآن کریم اشاراتی در این باره داریم؛ چون سورۀ نور، آیۀ هفتم که باری تعالی می فرماید:

«أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَیْهِ إِنْ کانَ مِنَ الْکاذِبینَ »

«لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ گویان باشد».

و در سورۀ حج، آیه سی ام می فرماید:

«وَاجْتَنِبُو اقَوْلَ الزُّور»

«از گفتار باطل اجتناب ورزید».

غیر از حرمت دروغ بحث در این است که جرأت بر دروغ در ابتدای کار موجب انحراف نفس از واقعیت و غفلت از حق و پوشانیدن آن می شود و مداومت بر این کار موجب حصول ملکۀ کذب می شود که از زشت ترین و خبیث ترین ملکات است خداوند در سورۀ زمر، آیه سوم، می فرماید: