راز طلایی صفحه 188

«إِن َاللهَ لا یَهْدِی مَنْ هُوَ کَاذِب کَفَّار».

«خدا آن کسی را که دروغ پرداز ناسپاس است هدایت نمی کند».

دروغ در عمل: موقعی است که در ظاهر، اعمالی از انسان سرزند که دلالت بر خوبی او کند ولی در باطن این طور نباشد. و خلاصه ظاهر و باطن او یکی نباشد

و در نتیجه صدق و راستی که همان یکی بودن ظاهر و باطن است ندارد.

دروغ در اخلاق: این است که کسی مدعی خوف از خدا و شکر و تسلیم یا تظاهر به خوب بودن کند، اما در باطن چنین نباشد.(1)

ب) دروغ و خیانت

پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله)فرمود:

«یُطبَعُ المُؤمِنُ عَلی کُلِّ خَصلَهٍ، وَ لا یُطبَعُ عَلَی الکَذِبِ وَ لا عَلَی الخِیانَهِ».(2)

«مؤمن هر خوئی می تواند داشته باشد (گناهی ممکن است به خاطر کمی تقوا از مؤمن سر بزند) ولی به دروغ و خیانت خوی نگیرد».

در احادیث ما به مسأله دروغ و خیانت اهمیّت زیادی داده شده است، از جمله در حدیثی از امام صادق(علیه السلام) که فرمود:

«إنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ لَم یَبعَث نَبِیّاً إلا بِصِدقِ الحَدیثِ وَ أداءِ الأمانَهِ إلَی البَرِّ وَ الفاجِرِ».

«خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرده مگر به راستگویی و برگرداندن امانت به نیکوکار و بدکار».(3)

شاید اشاره به این است که راستگویی و ادای امانت جزء قوانین همه انبیا بوده و شاید استثنا به خاطر این است که مؤمن تابع هر دینی باشد در آن دین دروغ و خیانت ممنوع است و یا اشاره به آیه ای است که می فرماید:

«إنَّما یَفتَرِی الکَذِبَ الَّذینَ لا یُؤمِنُونَ بِآیاتِ اللهِ».

1- . بهشتی، محمود، سلامتی تن و روان، نشر: پارسایان، چاپ 1379.
2- . حرانی، ابومحمد، تحف العقول، ص 92 و 93، حکمت 150.
3- . محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج 1، ص 211، ح 1499.