راز طلایی صفحه 194

عشق به غیر حق تعالی خیانت به حق است و حبّ به غیر ذات مقدّس و خاصّان او که حبّ اوست، خیانت است. در مشرب عرفان، و ولایت اهل بیت عصمت و طهارت و دوستی خاندان رسالت و عرفان مقام مقدس آنها امانت حقّ است چنانچه در احادیث شریفۀ کثیره امانت را در آیه تفسیر فرموده اند به ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام)و چنانچه غصب ولایت و سلطنت آن حضرت خیانت به امانت است، ترک تبعیّت آن بزرگوار از مراتب خیانت است، و در احادیث شریفه وارد است که:

«شیعه کسی است که تبعیت کامل کند و الّا مجرّد دعوی تشیّع بدون تبعیّت، تشیّع نخواهد بود».

بسیاری از خیالات از قبیل اشتهای کاذب است. به مجردّ آنکه در قلب خود دوستی از حضرت امیر (علیه السلام)و اولاد طاهرینش دیدیم مغرور به این دوستی می شویم و گمان می کنیم با ترک تبعیّت این دوستی محفوظ می ماند. چه اطمینان است که اگر انسان مراقبت نکرد و آثار دوستی را ترک کرد این دوستی باقی بماند؟ ممکن است در آن فشارهای سکرات که از برای غیر مؤمنین و مخلصین می باشد انسان از دهشت و وحشت، علی بن ابی طالب (علیه السلام)را فراموش کند.

در حدیث است که «یک طایفه از اهل معصیت در جهنم معذّبند و اسم رسول اکرم(صلی الله علیه وآله)را فراموش کنند تا بعد از آنکه مدت عذاب سر آید و از قذارات گناه تطهیر و تخلیص شوند، اسم مبارک آن حضرت به یادشان آید یا به آنها القاء شود. پس فریاد آنها به وا محمّدا بلند شود و مورد رحمت واقع شوند».(1)

ب) امانات سیاسی

دولت های عادل که برخاسته از تودۀ مردم هستند در سیاست های مشروع خویش مردم جامعه را امانات الهی می دانند و همیشه تلاش می کنند موجبات آسایش و آسودگی خاطر آنان را فراهم نمایند.