راز طلایی صفحه 240

بنده خدمتشان عرض کردم:

_ اگر می خواهید کتاب ها را مرتب کنید، افتخار می کنیم که به شما کمک کنیم. برای خدمت حاضریم، ایشان گفت:

_ نه آقا جان، خیلی ممنونم، این ها ترتیبش همین است که می بینید، در گذشته محل کار و مطالعه ام زیر زمین بود، ولی خانم گفتند که آن جا برای شما ضرر دارد و مریض می شوید، سپس کتاب های لازم را به اتاق منتقل کردند.

جلوی ما قدری میوه و گز بود، استاد گفت:

_ نمی دانم چرا کسی از این ها نمی خورد، چند روز است که این جا مانده، شما بخورید، سپس استاد رفت و پس از لحظاتی چایی آورد، من سینی را از دست او گرفتم یک چای هم برای خودش گذاشتم. او چند لحظه سرش را پایین انداخته بود و در حالت خاصی همراه با تفکّر ساکت بودند، سپس گفت:

_ علما و بزرگان گذشته چه موجوداتی چه بوده اند!! چقدر زحمت کشیده اند!! چقدر کارکرده اند، نمی دانم این ها پولاد بوده اند و از آهن و کوه هم سخت تر بوده اند!! واقعاً انسان متحیر می ماند. تعجب برانگیز است ! وقتی چایی را خورد... پس از چند لحظه ای گفت: اشکال ما همین است، هر چه را چشم دید می خواهیم انجام دهیم. الآن من چایی نمی خواستم، اما چشمم افتاد، از روی عادت، خوردم، برای همین ما کودنیم.

سپس گفت: امام صادق (علیه السلام)فرمود: «چیزی را که طبع مایل و نیازمند نیست نخورید که کودن بار می آیید».

در پایان گفت:

_ اصلاً این چایی چه اثری دارد که ما این قدر می خوریم. او بعد از درنگی کوتاه با لبخند شیرین خاصّی گفت: هذا الشای لایزید الّا بولاً؟

3) اصل کاربرد

گراییدن به عمل از ارزش ها به شمار می رود. بنابراین کسانی که از تکرار رذیلت ها مبرّا هستند و عادت های ممدوح را بر سر لوحه قرار داده اند، انسان های