راز طلایی صفحه 258

«عبرت گیرنده از دنیا، زندگیش در آن همانند زندگی کسی است که دنیا را در خواب می بیند و آن را لمس نمی کند، او به سبب زشت دیدن رفتار فریب خوردگان دنیا، محبت آن چه را که حسابرسی و کیفر دارد، از دل و جان خود می زداید».(1)

*** حکایت ***

روزگاری در کنار رود نیل هنگام باستان شناسی صندوق بزرگی را پیدا کردند.

وقتی در صندوق را باز کردند جسد مومیایی شده ای را دیدند که در اطرافش چند خروار جواهر قرار داشت. وقتی تحقیق کردند، فهمیدند یکی از ملکه های مصر بوده که بعد از مرگش جسدش را مومیایی کرده اند.

در این صندوق همراه جواهرات، لوحی را نیز پیدا کردند که روی آن نوشته شده بود: «این وصیت نامه من است، پس از مرگم هر کس جنازه ام را می بیند، بداند که در زمان سلطنت من در مملکتم، قحطی شد و کار به آنجا رسید که، من که ملکۀ مصر بودم، حاضر شدم تمام این جواهرات را بدهم و یک عدد نان در عوض آن ها بگیرم، اما میسّر نشد تا این که از گرسنگی به بسترِ مرگ افتادم. این را همه باید بخوانند تا عبرت بگیرند و بفهمند که تا وقتی خداوند نخواهد، هیچ چیز نمی تواند انسان را بی نیاز کند، اگر خداوند نخواهد، حتی اگر تمام وسایل و زمینه ها را فراهم کنی هیچ کاری را نمی توانی از پیش ببری ! «اذا أراد شیئا أن یقول له کن فیکون».

5) عدم اتلاف وقت

پس از ساعتی پژوهش، دور اندیشی و آگاهی از دزدان فرصت ها، از تلف کردن عمر در گذشته پند گرفته و بر این جمله طلایی پافشاری نمایند که هرگز فرصت ها را تلف نکرده و زمان را مدیریت نمایند.