راز طلایی صفحه 268

خویش و اندیشه ای بارور در راه اهداف گوناگون به حرکت خویش تداوم می بخشند. بنابراین آنان باید نمودها و اصولی را به کار گیرند که عبارت است از:

1_ ارتباط قلبی

راز عدم تزلزل از نظرگاه مذهبی ایمان به خدا و ارتباط قلبی با اوست. امام سجاد (علیه السلام) فرمود:

« خدایا! آری دل مرا، همدمی جان مرا، و بی نیازی و بسندگی مرا به خودت قرار ده، و به نیکان خلق خود.»(1)

پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمود:

«آنکه خدا انیس اوست تنها نمی ماند و به وحشت نمی افتد».(2)

هنگامی که آدمی، به خویش رجوع نموده و کردار خود را محاسبه نماید اگر احساس نماید که زندگی و کارهایش بیهوده و بی فایده است، دچار نوعی پوچی می شود. در این هنگام تزلزلی در خویش احساس می کند زیرا ورای مثلث پوچی را نمی شناسد؛ سه ضلع این مثلث را خوردن، خوابیدن و کار کردن تشکیل می دهد. بنابراین این سؤال برایش مطرح می شود که چرا زندگی می کنیم؟!! چه هنگام، زندگی و کارهایم هدفمند است ؟

آری!! «آن هنگام که انسان به خود نظر کند و ببیند که چیزی ندارد و در پوچی ( من مجازی)، زندگی می کند نتیجۀ طبیعی اش تزلزل است.

اما هر وقت در جهت حق باشد و به غنّی حمید رسد، احساس غنا و کمال می کند و در حقیقت به ضد پوچی و تزلزل می رسد که آرامش و اطمینان است.

دل بستن به غیر خدا (شهوات و قیاس ها )، از همان اول، از جنس تزلزل است، زیرا نگهداری اش تزلزل دارد و از دست دادنش نیز تزلزل دارد و همین است که در قرآن کریم می فرماید:

«أَنتُمُ الفُقَراءِ إلی الله وَ اللهُ هوَ الغَنیُّ الحَمید»