راز طلایی صفحه 310

در مواضع متکثّره در قرآن بر ظالمین لعن شدید وارد، و در اخبار متواتره ذمّ عظیم و تهدید بر آن ثابت است. و اگر هیچ تهدیدی بر آن نباشد همین آیه مبارکه از برای طایفه ظالمین کافی است(1) که پروردگار جبّار می فرماید:

«وَ لا تَحسَبَنَّ الله غافِلاً عَمّا یَعمَلُ الظّالِمِونَ اِنَّما یُؤخِّرُهُم لِیَومٍ تَشخَصُ فیهِ الاَبصارُ مُهطِعینَ مُقنِعی رُؤُسهم لایَرتَدُّ إلَیهِم طَرفهُم وَ اَفئِدَتُهُم هُواءٌ»

خلاصه معنی آن که «گمان مکن که پروردگار غافل است از کرده ظالمان و ستمکاران، نه چنین است و این مهلتی که به ایشان داده به جهت آن است که عذاب و سزای عمل ایشان را به روزی اندازد که در آن چشم ها به کاسه سر می جهد. و همه مردمان در آن روز شتابان خواهند بود. یعنی از حیرانی و سرگردانی آرام و سکون نخواهند داشت و به هر طرف خواهند دوید و چشم های ایشان باز خواهد ماند و قدرت نخواهد داشت که چشمهای خود را به هم گذارند و دل های ایشان از شدّت خوف و فزع، پریده خواهد بود و از عقل و هر چیزی خالی خواهد بود». و باز حق تعالی می فرماید:

«وَ سَیَعلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا ایَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ»

«زود باشد بدانند آنان که ظلم و ستم کردند که بعد از مرگ بازگشت ایشان به کدام مکان خواهد بود ».

آری بازگشت ظالم، البته به آتش سوزنده و مار و عقرب گزنده خواهد بود و ستم بر بندگان خدا، و چشم داشت آمرزش در روز قیامت نیست مگر از حمق و سفاهت.

مکن بد که بد بینی از یار نیک که ناید ز تخم بدی بار نیک

***

دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر کای نور چشم من بجز از کشته ندروی

از متمّم مکارم اخلاق و مبعوث بر کافّۀ آفاق مروی است که «پست ترین و ذلیل ترین خلق در نزد خدا کسی است که امر مسلمانان در دست او باشد و میان ایشان به راستی رفتار نکند». و در حدیثی دیگر از آن سرور مروی است که «ظلم