راز طلایی صفحه 316

بدهند» و هم از سخنان هدایت بنیان آن حضرت است که «بِالظُّلمِ تَزُولُ النِّعَم» یعنی: به سبب ظلم، نعمتها زایل می گردد، و به نکبت مبدّ ل می شود و به شومی آن، احوال ملک و مملکت زبون، و تخت و دولت سر نگون می گردد.

آری، بسا باشد که ستمکار ظالم، بیدادی بر بیچاره کند که در چاره جویی ا ش از هر جا بسته و دست امیدش از همه جا گسسته می شود. ناچار شکوه و داد خواهی به درگاه پادشاهی برد ساحت رحمتش گریزگاه بی پناهان، و غمخواری مرحمتش فریادرس دادخواهان است.

میر دیوان عدلش به دادخواهی گدای بی سروپایی خسرو تاجداری در دست اقتدار در زیر تیغ انتقام می نشاند. و سرهنگ سیاستش برای خاطر پریشانی، سلطان والا شأنی را پالهنگ(1) عجز در گردن افکنده و به پای دار مکافات می دواند. مظلومی از ضرب چوب ظالمی بر خود بپیچد که شحنه غضبش با وی در نپیچد و ستم کیشی، اشکی از دیده درویشی فرو نریزد، که سیلاب عقوبتش بنیان دولت وی از هم بریزد.

نخفته است مظلوم، زاهش بترس

نترسی که پاک اندرونی شبی

چراغی که بیوه زنی بر فروخت

پریشانی خاطر دادخواه

ستانندۀ دادِ آن کس، خداست

زدود دل صبحگاهش بترس

بر آرد زسوز جگر یا ربی

بسی دیده باشی که شهری بسوخت

براندازد از مملکت پادشاه

که نتواند از پادشه داد خواست

از حضرت امام صادق (علیه السلام) مروی است که «بترسید که از ظلم کردن، به درستی که دعای مظلوم به آسمان بالا می رود و به محل استجابت می رسد».

لا تظلمنّ اذا ما کنت مقتدرا فالظلم مقدرت تفضی إلی الندم تنام عیناک و المظلوم منتبه یدعو علیک و عین الله لم تنم

گویند یکی از پادشاهان باهوش که از تیر دعای خسته دلان بر حذر بودی، فرموده بود که این دو بیت بر بساط وی نقش کرده بودند که روز و شب در نظر