راز طلایی صفحه 33

کسانی که از روی کبر و خود خواهی از بزرگی و شرافت خاندان خویش یاد می کنند؛ و به آن غرور کاذب دارند، در معرض آسیب های زیانبار ناشی از آن هستند که یکی از آنها بر باد رفتن عزت نفس و بزرگی آنان نزد مردم است. چرا که خودبینی انسان را نزد خدا و مردم خوار می نماید.

3- کردار

الف) حضرت رسول ( صلی الله علیه وآله)فرمود:

«ای علی: کسی که این سه چیز را نداشته باشد عملش کامل نیست:

1- دوری از معاصی خداوند.

2- اخلاقی که با مردم مدارا نماید.

3- بردباری که با ندانم کاری جاهل برخورد نماید.»(1)

ب) احمد بن نجم از امام رضا(علیه السلام)دربارۀ خود بزرگ بینی تباه کنندۀ کردار پرسید. امام رضا(علیه السلام)فرمود:

خود بزرگ بینی مراتبی دارد: از آن مراتب این است که زشت کرداری بنده را در نگاهش آراسته می کند، پس کردارش را نیکو پنداشته و بزرگ می شمارد و گمان می کند که کار نیکویی کرده است و مراقب این است که بنده به پروردگارش ایمان آورد، و آنگاه بر خدا منّت نهد در حالی که منّت نهادن از آن خداست.(2)

ج) پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله)فرمود:

ای ابن مسعود! هرگاه می خواهی عملی را انجام دهی پس از روی علم و عقل انجام بده و بر تو واجب است که از عمل به غیر از تدبیر و علم دوری نمایی زیرا که خداوند متعال فرمود؛ همچون پیرزنان نباشید که نخ ها را می ریسند ولی دوباره پنبه می کنند.(3)

1- . طبرسی، رضی الدین، مکارم الاخلاق، ص 892.
2- . حَّرانی، ابومحمد، تحف العقول، نشر: آل علی، سال 1386، ص 807.
3- . طبرسی، رضی الدین، مکارم الاخلاق، ص 892.