راز طلایی صفحه 333

جهانیان داده و با پیام گلگون خویش مظهر مبارزه با ستمگران جهان باشند و ابر مردان شاهد مظلومی باشند که یاور مظلومان و خصم جبّاران جهان لقب گرفته اند.

به عبارت ساده؛

انسان از حالت سکون به حرکت در آمده و از بشریت تغییر نموده و با شدن به خویشتن خویش باز گشته تا اینکه انسان شده است، به دلیل اینکه رکود، نخوت، زندگی حیوانی و مثلث پوچی، خوردن، خوابیدن و کارکردن، در او راهی نداشته و از شناخت و بهره برداری صحیح از سرمایه های حیات غافل نمانده و سیر صعودی طی نموده است، و بنابر حکم وجدان نه تنها برای اعانت ظالمین رغبتی از خود نشان نداده بلکه حس خصومتی دو چندان نسبت به آنان داشته است، او به خوبی می دانسته که اگر ستمگران دنیا اعانت نمی گردیدند، مظلومیتی نیز وجود نداشت. از این روی بر آن شدیم دیدگاه پیشوایان دین را در مورد این اصل بیان نماییم:

الف) بدترین اخلاق حکمرانان

آنان که قدرت را در دست دارند ولی هدف روشنی ندارند و لذّت های زود گذر دنیا آنان را به خودبینی کشانیده بنابر این از فضیلت های انسانی و ارزش های اخلاقی دور مانده اند.

از این رو امام حسین(علیه السلام)به زشتی های اخلاق آنان اشاره می کند و می فرماید:

«بدترین صفت فرمانروایان، ترس از دشمنان، سنگدلی به ناتوانان و از پا افتادگان و تنگ چشمی و بُخل در وقت بخشش و احسان است».(1)

ب) پرهیز از درمان

آنان که به زور و قدرت فخر می فروشند، تنها خود و منافع خود را می نگرند و کاری به ارزش ها و فداکاری های دیگران ندارند، دوست دارند از آنان تعریف