راز طلایی صفحه 342

است که به آن عمل شود و الا صد بار اگر بهترین نسخه های شفابخش را بخوانیم، روی سر بگذاریم ولی به آن عمل نکنیم، نتیجه ای نخواهیم گرفت».(1)

امام علی (علیه السلام)در وصف قرآن می فرماید:

«خداوند، قرآن را مایۀ زدودن عطش دانشمندان و بهار دله ای فهمیدگان و شاهراه درستکاران قرار داد و دارویی که با وجود آن دیگر دردی باقی نمی ماند و با آن ظلمتی همراه نیست».(2)

«هجرت از گناه»

فضیل بن عیاض یکی از دزدان معروف بود، به طوری که مردم از دست او خواب راحت نداشتند. یک شب از دیوار خانه ای بالا می رود، روی دیوار می نشیند تا به قصد ورود در منزل پایین برود. اتفاقاً آنجا خانۀ مرد عابد و زاهدی بود که شب زنده داری می کرد، نماز شب می خواند، دعا می خواند. اما در این لحظه به قرآن خواندن مشغول بود. صدای حزین قرآن خواندش به گوش می رسید، ناگهان این آیه را تلاوت کرد: «الم یأن للذین آمنوا أن تَخشع قلوبهم لذکر الله»؛ آیا وقت آن نرسیده که مدعیان ایمان، قلبشان برای خدا نرم و آرام شود ؟ یعنی تا کی قساوت قلب، تا کِی تجرّی عصیان، تا کِی پشت به خدا کردن؟ آیا وقت رو برگرداندن از گناه و رو کردن به سوی خدا نرسیده است. فضیل بن عیاض همین که این آیه را روی دیوار شنید، انگار به خودِ او وحی شد، گویی مخاطب، شخص او است. از این روی همان جا گفت: «خدایا چرا، وقتش رسیده است و همین الآن موقع آن است. از دیوار پایین آمد و بعد از آن دزدی، شراب، قمار و هر چه را که به آن مبتلا بود کنار گذاشت. از همه هجرت کرد، از تمام آن آلودگی ها دوری گزید، تا حدی که برایش مقدور بود اموال مردم را به صاحبانش برگرداند، حقوق الهی را ادا کرد و کوتاهی های گذشته را جبران نمود. تا جایی که بعدها یکی از بزرگان گردید، نه فقط مرد با تقوایی شد بلکه مربّی و معلّمی