راز طلایی صفحه 350

4) خشوع

اشاره

خداوند عزّوجّل در قرآن کریم می فرماید:

«آیا برای کسانی که ایمان آورده اند، زمان آن نرسیده است که دل هایشان برای یاد خدا و آنچه از حق نازل شده است خاشع شود و چون کسانی نباشد که پیش از این به آنها کتاب (آسمانی) داده شده

و روزگار درازی بر آنها گذشت و پس دل هایشان سخت شد و بسیاری از آنان فاسقانند»؟(1)

« در راه سفر به خراسان، شب ها در بسترش بسیار قرآن می خواند و هرگاه به آیه ای که در آن از بهشت یا آتش یاد شده بود می رسید، می گریست و بهشت را از خدا مسألت می کرد و از آتش به او پناه می برد.»(2)

«یاد جهنم به وسیله قرآن»

حنظلۀ غسیل الملائکه در شب زفاف از پیامبر(صلی الله علیه وآله)اجازه گرفت که در مدینه بماند و صبح زود خود را از میدان اُحُد برای جنگ با دشمن برساند. پیامبر(صلی الله علیه وآله) به او اجازه داد. حنظله، صبح زود خود را به سپاه اسلام رساند و با دشمن جنگید تا به شهادت رسید. بعد از او از همسرش جمیله فرزندی به دنیا آمد که نام او را «عبدالله » گذاشتند. جمیله مادر عبدالله، فرزند خود را همچون پدرش با ایمان و سلحشور، پرورش داد، تا جایی که سرانجام عبدالله سربازی دلاور برای اسلام گردید و در جریان حملۀ وحشیانۀ یزید به مدینه (در حادثه حرّه) پرچمدار گروهی اندک از مخالفان یزید شد و در جنگ با یزیدیان به شهادت رسید.

دربارۀ آثار ایمان عبدالله حکایت می کنند که شخصی مشغول قرائت قرآن بود تا به این آیه رسید:

«لَهُم مِن جَهَنَّمَ مِهادُ وَ مِن فَوقِهِم غَواشٍ وَ کَذالِکَ نَجزی الظّالمین»(3)

1- . سوره حدید، آیه 16.
2- . محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج 10، ص 4831، ح 16540.
3- . سوره اعراف، آیه 41.