راز طلایی صفحه 39

1- اقبال گرایی

عده ای شانس را عامل موفقیت و پیروزی عنوان کرده و کسانی را که در زندگی شکست را پذیرا شده اند، بد شانس می نامند. آنان سعی، کوشش و تلاش را رها نموده و راه های سعادت را نشناخته، و آنها را به کار نمی گیرند.

بخت و اقبال یکی از عوامل موهوم و خرافی نیک بختی است، بنابر این اعتقاد به شانس نمی تواند ما را به پیروزی رهنمون سازد. به جای کلمه شانس باید از کلمه «شناخت و کاربرد »استفاده نماییم. در گام نخست از راه های موفقیت و سعادت شناخت پیدا نموده و در گام بعدی با سعی وکوشش به آنها جامۀ عمل بپوشانیم. علامه محمد تقی جعفری می گوید:

«به همین دلیل است که باید قبول کرد که موضوع تصادف، بخت و شانس موقعی که با آگاهی به معنای آنها مطرح می شود، حتماً پای انسان نادانی به میان آمده است که نمی خواهد به جهل خود اعتراف نماید.»(1)

«بی گمان موفقیت جایزه ای است که باید ربود. عمل راهی است که منتهی به موفقیت می گردد. در پی آن بخت و اقبال وسایلی است که ممکن است در میان تاریکی ها کنار جاده پنهان باشد.»(2)

2_ اموال اجداد

عده ای از افراد جامعه که پدرشان مال و منالی داشته، تنها آن را راه گشا می دانند و بدین جهت، شناخت و روش های پیروزی و عمل به آن را رها کرده و بدان رغبتی نشان نمی دهند.

سامرست موآم می گوید:

«سعی کن به اعمال خودت افتخار کنی. افتخار به اموال و اجداد تو، مال خود آنها بوده است».(3)

1- . جعفری، محمد تقی، ترجمه و تفسیر نهج البلاغه، جلد چهارم، نشر: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ اول، ص 15 و 16.
2- . کاظمی، حکمت اله، نظری گذرا بر افکار اندیشمندان ایران و جهان، ص 69.
3- . شاملویی، حبیب اله، بزرگان چه گفته اند؟، ص 50.