راز طلایی صفحه 55

همراه تو بیایم که تو پیامبر خدا و قومش را نفرین کنی؟

بلعم باعورا آن قدر حیوان را زد تا جان داد.

در این هنگام اسم اعظم از دست او رفت.(1)

2- سعد وقاص از سابقین در اسلام است که پیش از ابوبکر مسلمان شد و یکی از نامه نویسان پیامبر(صلی الله علیه وآله)بود، اما عاقبتش بد شد و با امام علی (علیه السلام)بیعت نکرد ولی پس از امام(علیه السلام) وقتی شنید که معاویه به سبّ و لعن علی(علیه السلام)می پردازد بر او وارد شد و گریست و در باب فضایل امیر المؤمنین (علیه السلام)سخن گفت و حدیث «مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلیٌّ مَولاه» و حدیث مباهله و حدیث منزلت را به رخ معاویه کشید.

معاویه او را از شام بیرون کرد و به فرماندار مدینه نوشت تا سعد وقاص را مسموم کند، او هم عمل کرد و سعد را مسموم کرد. سعد نه با حکومت حق کنار آمد و نه با حکومت باطل و به عاقبت بد و خسران مبتلا گردید.(2)

3- حسان، شاعر پیامبر9 هم متأسفانه با همۀ درخشش در آغاز زندگی ایمان قابل داشت ولی به عاقبت بد دچار شد.

او شعری که در غدیر سرود به جای کلمۀ مولا کلمه امام را آورد:

وَ قالَ لَهُ قُم یا علیُّ فَاِنَّنی رَضِیتُکَ مِن بَعدِی اماماً و هادیاً

«پیامبر(صلی الله علیه وآله)فرمود:

«یا علی برخیز که من تو را به عنوان امام و هادی مردم پس از خود برگزیدم».

او پس از رحلت پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله)به انحراف گرایید و در زمان خلافت علی(علیه السلام)عثمانی از آب در آمد و در خطّ مخالفت قرار گرفت؛ و از اینجا سرّ کیفیت دعای پیامبر(صلی الله علیه وآله)در حقّ او معلوم می گردد که فرمود:

«لا تَزالُ یا حسّانُ مُؤیَّداً بِروح القُدُسِ ما نَصَرتَنا بِلِسانِک»

«تا زمانی که با زبانت ما را یاری می کنی مورد تأیید می باشی»