حج برنامه تکامل صفحه 156

آثار و علائمی از اندوخته‌های معنوی و مکتسبات روحی خود را که در موقف عرفات و مشعر به دست آورده‌ایم، در معرض دید همگان بگذاریم هم خود، محصول کار خود را آشکارا ببینیم و هم به دنیای انسان‌ها، نمونه‌ای از قدرت سازندگی مکتب تربیتی اسلام را ارائه کنیم؛ چرا که پرورش یافتگان در دامنعرفات و مشعرالحرام از نظر معرفت و شناسایی خدا و محبت به خدا، به آن‌جا رسیده‌اند که از تمام اشتغالات مادّی منقطع شده‌اند، و چشم از جمیع ماسوا پوشیده‌اند و تمام مال و منال و تعیّنات دنیایی را به صورت سنگریزه‌های بی‌ارزش، بر کف گرفته و آماده امتثال امر و اطاعت فرمان خدا هستند که به هر راه و به هر مصرف و تحت هر عنوانی که بفرماید، بی‌دریغ و بدون تعلّل وارد میدان عمل می‌شوند. حتی اگر ریختن خون و دادن جان خود و عزیزانشان نیز مطلوب معبود محبوبشان باشد، بی‌مضایقه حاضرند.

آری، منی قربانگاه است. آن‌جا باید سر دنیا در راه جلب رضای خدا، بریده شود.

آنجاست که باید تمام تشخّصات و تعیّنات دنیایی از مال و جاه و مقام و شهرت، حتی جان و فرزند، فدای حضرت معبود گردد.

آن‌جا باید مال دنیا به صورت سنگریزه‌های بی‌مقدار درآید و محض اطاعت فرمان خدا بر سر و مغز دشمنان خدا- که به صورت تخته‌سنگ‌ها و ستون‌های سنگی و گلی سر راه ایمان صف کشیده و تیشه به ریشه سعادت آنان می‌زنند- کوبیده شود.

سپس باید تمام شهوات و هوس‌های افراطی که دشمن سرسخت درونی انسان است، به صورت گوسفندی بر زمین خوابانده و رگ‌های گردنش بریده شود.

و بعد از آن، رذایل اخلاقی از کبر و نخوت و خودخواهی که همچون موهای سر انسان از مغز انسان می‌جوشد و باد طغیان به دماغ آدمی می‌افکند، تراشیده و در زمین منی دفن گردد.

وادی منی با مناسک، به معنای واقعی و صحیحش، صحنه امتحان و آزمایشگاه است؛ آزمایشگاهی که صاحبان عقل و درایت و غیرت، و ارباب حرّیت و شهامت و مردانگی را از دسته جاهل خودخواه و اسیر دام شهوات حیوانی جدا می‌سازد.

نمایشگاهی است که سرمایه‌های روحی بسیار ارزنده انسان‌های تکامل‌یافته را که