نفس: مجموعه سخنرانیهای حسین انصاریان صفحه 158

گفت: من به اندازۀ استعدادم مکلّف به خاموش کردن این آتش هستم، باید کمک کنم، اگر نکنم قیامت مسئول هستم. (1)می خواهم مرا هم جزء خاموش کنندگان به حساب آورند. نمایش که می توانم دربیاورم.

ما باید در خاموش کردن گناهان ادای اولیا را که دربیاوریم. حال اگر خودمان جزء اولیای خدا نشویم، ادای اولیا را که می توانیم دربیاوریم. شبی را بیدار بمانیم، دستی برای گره گشایی بالا بزنیم، کاری کنیم، نمازی که ظاهرش مؤدّبانه باشد، بخوانیم، کمکی که ظاهرش به درد خور باشد، به دین داشته باشیم.

با همین ادا خدا از ما راضی می شود. اگر هم گفت که چرا بالاتر نیامدی؟ می گوییم: راه برای بالاتر بود، اما ما تنبلی کردیم، ما را ببخش، کار بدی کردیم، اما در صف دشمنان تو نرفتیم. بالاخره خدا زبان را برای حرف زدن به ما داده و ما حرف هایمان با خدا مانده. ما از وقت مرگ به بعد هم خیلی با او حرف داریم، او هم با ما حرف های زیادی دارد. حال شاید بعضی از حرف هایش را در روز قیامت به ما بزند.

شخصی به به پیغمبر صلی الله علیه و آله گفت: شما گفتید شهداء بی حساب به بهشت می روند؟ فرمود: بله، صابران بی حساب به بهشت می روند. تنها همین دو طایفه بی حساب به بهشت می روند؟ فرمود: نه، گناه کاری که توبه کرده و با حفظ توبه مرده باشد، (2)در روز قیامت فقط به دلیل این که خجالت زده نشود، خدا می گوید پرونده اش را به او ندهید. وارد قیامت شد، او را وارد بهشت کنید تا شرمنده نشود.

«إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَ الْعَمَلُ الصّٰالِحُ یَرْفَعُهُ». (3)ابتدا باید به این خطّ نوری اتصال پیدا کرد که در اتصال به این نور، نفس در مملکت وجود کار خدا را در مملکت عالَم خواهد کرد:

«العُبودِیَّهُ جَوهَرَهٌ کُنهُها الرُّبوبِیَّهُ» (4). نه این که آدم خدا می شود، بلکه به مقامی می رسد که کار خدایی انجام می دهد. کار الهی انجام

1- (13)-در این باره رسول گرامی اسلام صلّی اللّه علیه و اله فرموده: الخصال:327/1،حدیث 18؛مستدرک الوسائل:122/16،باب 28،حدیث 19345؛«قورباغه را کسی نکشد!!برای آنکه چون آتش برای سوزاندن ابراهیم برافروخته شد همه حشرات زمین به خداوند شکایت نمودند و اجازه خواستند که آب بر آن آتش بریزند و خدای عز و جلّ به هیچ یک از آنان اجازه نفرمود مگر به قورباغه که در راه انجام این وظیفه دو سوم از پیکر او سوخت و یک سوم اش باقی ماند. [أمّا الضّفدع فإنّه لمّا أضرمت النّار علی إبراهیم علیه السّلام شکت هوامّ الأرض إلی اللّه عز و جلّ و استأذنته أن تصبّ علیها الماء فلم یأذن اللّه عز و جلّ لشیء منها إلاّ للضّفدع فاحترق منه الثّلثان و بقی منه الثّلث.]».
2- (14)-قریب به این روایت درباره توبه کننده از رسول گرامی اسلام صلّی اللّه علیه و اله نقل شده که فرمودند: مستدرک الوسائل:117/12،باب 83،حدیث 13672؛مکارم الأخلاق:462؛«قال رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله:یا أبا ذرّ إنّ العبد لیذنب الذّنب فیدخل بذنبه ذلک الجنّه قلت و کیف ذلک یا رسول اللّه قال یکون ذلک الذّنب نصب(عینیه تائبا)منه فارّا[إلی اللّه]حتّی یدخل الجنّه».
3- (15)-فاطر(35):10؛«حقایق پاک[چون عقاید و اندیشه های صحیح]به سوی او بالا می رود و عمل شایستۀ آن را بالا می برد.»
4- (16)-تفسیر الأصفی:1121/2،ذیل آیه 53 فصلت. برای استفاده بیشتر عین مطلب کتاب را در ذیل می آوریم: «(أو لم یکف بربک أنه علی کل شیء شهید):أو لم یکفک شهاده ربک علی کل شیء دلیلا علیه،و هذا للخواص الذین یستشهدون بالله علی الله،و لهذا خصه به فی الخطاب.ورد:(العبودیه جوهره کنهها الربوبیه،فما فقد من العبودیه وجد فی الربوبیه،و ما خفی عن الربوبیه أصیب فی العبودیه،قال الله تعالی:) سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی أنفسهم حتی یتبین لهم أنه الحق أو لم یکف بربک أنه علی کل شیء شهید (أی:موجود فی غیبتک و حضرتک)».