نفس: مجموعه سخنرانیهای حسین انصاریان صفحه 165

انسان است، اگر انسان از قسمتی از آن دم ها قبلاً مطّلع و آگاه باشد که این دم به او زده می شود و این دم و دمیدن و نفخه حتماً متوجه او خواهد شد و هیچ انسانی از این نفخه ها استثنا نیست، این دم را با علم به دم و نفخه غنیمت خواهد شمرد و از فرصت دمیدن دم الهیّه و پدیدار شدن نفخۀ رحمانیّه سرمایه های هنگفت ابدی و جاوید کسب خواهد کرد.

آن چه سرمایه در اختیار انبیا بوده با خودشان به عالم برزخ بردند و از برزخ هم به قیامت می برند. آن چه سرمایه در اختیار اولیا و ائمّه بوده، در اختیار عاشقان و عارفان بوده و با خودشان به برزخ بردند، از برزخ هم به قیامت منتقل می کنند و انتقال این سرمایه ها به قیامت همان هشت بهشت پروردگار بزرگ عالَم است که محصول به غنیمت شمردن این نفخه هاست، البته قسمتی از نفخه ها نفخه هایی نیست که انسان آنها را غنیمت بشمارد، چون در چهارچوب مجبور بودن انسان به انسان می رسد و آن زمان زمانی نیست که انسان بتواند آن دم الهیّه و آن نفخۀ رحمانیّه را غنیمت بشمارد. (1)

نفخۀ خلقت

یک نفخه از نفخه های الهیّه ای که دمیده می شود عبارت است از نفخۀ ارادۀ او، فعل او، عنایت او، لطف او، توجه او و رحمانیّت او در دنیا، انسان از نیستی با آن دم الهیّه و با آن کُنِ تکوینی است که به وجود می آید:

«إِنَّمٰا أَمْرُهُ إِذٰا أَرٰادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ» (2)

«أَ وَ لاٰ یَذْکُرُ الْإِنْسٰانُ أَنّٰا خَلَقْنٰاهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ یَکُ شَیْئاً» (3)

و این دم و نفخۀ اول او را تا صورت گرفتن بدرقه می کند، از هستی بهره مند می کند، زمانش هم از بیرون آمدن از نیستی شروع می شود تا وقتی که در رحم مادر

1- (2)-در آیه 5 سوره حج این نفخه ها آمده: یٰا أَیُّهَا النّٰاسُ إِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنّٰا خَلَقْنٰاکُمْ مِنْ تُرٰابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَهٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَهٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَهٍ مُخَلَّقَهٍ وَ غَیْرِ مُخَلَّقَهٍ لِنُبَیِّنَ لَکُمْ وَ نُقِرُّ فِی الْأَرْحٰامِ مٰا نَشٰاءُ إِلیٰ أَجَلٍ مُسَمًّی ثُمَّ نُخْرِجُکُمْ طِفْلاً ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّکُمْ وَ مِنْکُمْ مَنْ یُتَوَفّٰی وَ مِنْکُمْ مَنْ یُرَدُّ إِلیٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِکَیْلاٰ یَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَیْئاً وَ تَرَی الْأَرْضَ هٰامِدَهً فَإِذٰا أَنْزَلْنٰا عَلَیْهَا الْمٰاءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ ای مردم!اگر دربارۀ برانگیخته شدن[پس از مرگ]در تردید هستید،پس[به این واقعیت توجه کنید که]ما شما را از خاک آفریدیم،سپس از نطفه،سپس از علقه،سپس از پاره گوشتی با آفرینشی کامل یا غیر کامل آفریدیم تا برای شما روشن کنیم[که ما به برانگیختن مردگان تواناییم]؛و آنچه را می خواهیم تا مدتی معین در رحم ها مستقر می کنیم؛آن گاه شما را به صورت کودک[از رحم مادر]بیرون می آوریم تا آنکه به قدرت فکری و نیرومندی جسمی خود برسید.و برخی از شما[پیش از فرتوتی]قبض روح می شود،و برخی از شما را به پست ترین دورۀ عمر[که ایام پیری است]برمی گردانند تا در نتیجه از دانشی که داشتند چیزی ندانند.و[از نشانه های دیگر قدرت ما اینکه]زمین را[در زمستان]خشک و افسرده می بینی،پس چون آب[باران]را بر آن نازل می کنیم،می جنبد و برمی آید و از هر نوع گیاه تر و تازه و بهجت انگیزی می رویاند.
2- (3)-یس(36):82؛«شأن او این است که چون پدیدآمدن چیزی را اراده کند،فقط به آن می گوید:باش.پس بی درنگ موجود می شود.»
3- (4)-مریم(19):67؛«آیا انسان به یاد نمی آورد[و توجه ندارد]که ما او را پیش از این درحالی که چیزی نبود،آفریدیم.»