نفس: مجموعه سخنرانیهای حسین انصاریان صفحه 62

انجام دادی؟ برای چه کسی این عمل را انجام دادی؟ به چه نیّتی انجام دادی؟ محرّک تو در این عمل چه کسی بوده؟ و هدف تو از این عمل چه بود؟ حتی از به هم خوردن پلک ها و هدف هایی که مردم از به هم زدن پلک ها داشتند، سؤال می کنم، حالت نگاه کردن ها را هم که فقط خدا عالِم است:

«یَعْلَمُ خٰائِنَهَ الْأَعْیُنِ وَ مٰا تُخْفِی الصُّدُورُ» (1)

وقتی انسان نگاه می کند، هیچ کسی نمی تواند هدف نگاه انسان را بخواند. مردم چه می دانند که نگاه ما به چه حالی در برون ما بسته است؟ به حال الهی یا شیطانی است، برای خدا نگاه می کنیم یا برای شیطان، محرّک نگاه ما شهوت است یا نه؟ هدف از نگاه کردن ما کیست؟ «یَعْلَمُ خٰائِنَهَ الْأَعْیُنِ...» او می داند که آیا چشم در حال خیانت است یا نه، همه چیز را حساب می کند، نَفَس هایی را که مردم می کِشند حساب می کند که در چه حالی کشیده اند؟ برای چه کشیده اند؟ تنفّس می کردند که برای من سالم بمانند یا برای گناه من، برای چه نفس می کشیدند؟ «فَوَ رَبِّکَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ* عَمّٰا کٰانُوا یَعْمَلُونَ» سرباز وقتی در جبهه تیر می خورد تا کشته می شود، باید برای خدا باشد. به پیامبر صلی الله علیه و آله می گویند که یک نفر شهید شده، بیایید نماز بخوانیم تا دفنش کنیم. حضرت می فرمایند: من نماز می خوانم، اما او را شهید نمی دانم، چون به نیّت خدا در جبهه نبوده است: «یَعْلَمُ خٰائِنَهَ الْأَعْیُنِ وَ مٰا تُخْفِی الصُّدُورُ» دیگران چه می دانند که در دل ها چه می گذرد، تنها او می داند و این آیات، همه دلیل بر این است که هیچ چیزی در این عالم از خدا به بنده نزدیک تر نیست:

دوست نزدیک تر از من به من است این عجب تر که من از او دورم (2)

هم چنین در باب مسئولیت ما در قرآن مجید آمده است که با خواندن این آیه می فهمیم که واقعاً حساب ما حساب بسیار روشنی است.

«وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِینَ» (3)

1- (2)-غافر(40):19؛«[او]چشم هایی را که به خیانت[به نامحرمان]می نگرد و آنچه را سینه ها پنهان می دارند،می داند.»
2- (3)-سعدی شیرازی.
3- (4)-اعراف(7):6؛«و از شخص پیامبران[دربارۀ تبلیغ دین]به طور یقین پرسش خواهیم کرد.»