داستان های مبارزه با نفس صفحه 58

حکمت رشد می کند نه با تکبر؛ چنان که در زمین نرم گیاه می روید، نه در زمین سخت کوهستانی».(1)

عاقبت عجب

عاقبت عجب

یکی از پیشوایان معصوم(ع) فرمود: «دو مرد به مسجد رفتند. یکی عابد بود و یکی فاسق. از مسجد به در آمدند. آن فاسق مقام صدیق داشت و آن عاد، فاسق بود؛ و این برای آن است که عابد به مسجد می رود و به عبادت خود می نازد و همه اندیشه اش در این است و فاسق و بدکار دنبال پشیمانی از کار بد و توبه است و از خدای عزوجل درباره هرچه گناه کرده است، آمرزش می خواهد».(2)

عاقبت خودپسندی

عاقبت خودپسندی

«در خبری از رسول اکرم صلی الله علیه و آله آمده است: دو نفر وارد مسجد شدند و به نماز ایستادند. یکی با نماز خواندن از عذاب نجات پیدا کرد و بهشتی شد، دیگری با همان نماز سر از جهنم درآورد. زمانی که یاران حضرت راز مطلب را جویا شدند، حضرت در جوابشان فرمودند: یکی از آن دو وارد مسجد شد، با این ویژگی که به خود می بالید و می گفت: عجب نماز خوبی می خوانم و قرائت نمازش را به گونه ای خواند که توجه دیگران را جلب کند. نماز چنین فردی از آنجا که با ریا انجام شده است، سرانجامش جهنم خواهد بود، اما شخص فاسق وقتی وارد مسجد شد، با خجالت و سرافکندگی نماز می خواند و از اینکه نمازش قبول یا رد شود، حالتی بین خوف و رجا داشت. چنین شخصی ممکن است در نماز حالت توبه پیدا