تجربه شیرین ندامت صفحه 13

قَبْلَ یَوْمِ الْقِیامَهِ اَوْ مُعَذِّبُوها عَذاباً شَدیداً کانَ ذلِکَ فِی الْکِتابِ مَسْطُوراً ) . (2)

هیچ شهر و آبادی نیست مگر آن که آن را پیش از روز قیامت هلاک می کنیم یا ( اگر اهل آن نافرمانی و سرپیچی کنند ) آن ها را به عذاب سختی گرفتار خواهیم ساخت ، این در کتاب الهی ( لوح محفوظ ) ثبت است .

بی شک ، انکار حق و حقیقت ، و ارتکاب گناه و معصیت از سوی بعضی از بندگان آن چنان اوج می گیرد که خداوندی را که رحمتش عام و همه چیز و همه کس را فرا گرفته ، به غضب می آورد و نزول عذابش را بر آن ها حتمی می گرداند . در حالی که آن کریم مهربان راه فرار از عذاب خویش را برای بندگانش بیان فرموده و به دو عامل مهم برای نجات از عذاب خویش اشاره کرده است :

( ما یَفْعَلُ اللهُ بِعَذابِکُمْ اِنْ شَکَرْتُم وَ آمَنْتُمْ ) . (3)

خداوند چه کار به عذاب شما دارد ، اگر نعمت های او را شکر گویید و به او و فرستادگانش ایمان آورید .

امّا این بشر طغیان گر با همه دعوت ها و پیام های مهرآگین و دلنشین خدای سبحان ، گاهی آن چنان خیره سری می کند و مهلت خداوند به قدری او را دریده و بی حیا می سازد که پیاپی گناه می کند و زمانی هم که گرفتار بلا و عذاب خداوند می شود ، به جای توبه و بازگشت به سوی خالق مهربان ، برای رهایی خویش از بلاهای خانمان سوز متوسّل به امور مادی

می گردد .

به عنوان نمونه : زمانی که عصیان و نافرمانی گروهی باعث قحطی و خشک سالی می شود ، به جای آن که مردم آن دیار به سوی خدا بازگشته ، توبه کرده و نماز استسقاء بخوانند و از خدا طلب باران کنند; دست به سوی کفّار دراز می کنند تا برایشان باران مصنوعی بسازند و کشتزارهای آن ها را سیراب کنند ، و خسارت های وارده را به این صورت جبران نمایند . غافل از آن که خداوند قهار در کمینگاه است و نظاره گر کارهای بندگانش می باشد و نیک می بیند که بنده گنهکار او برای رهایی از عذاب خدای خویش چه می کند .

پر واضح است : اگر این کار ، خدا را به غضب آورد ممکن است او هم در مقام مکر و حیله بر آید و نقشه های آنان را نقش بر آب سازد . آری ! زمانی که خداوند ببیند بندگانش برای مبارزه با عقوبت او به سوی اموری دست یازیده اند که جز کفران و ناسپاسی معنای دیگری ندارد ، او نیز عذابش را سخت تر می کند و تمام زحمات بندگان خیره سرش را با همه مخارج و هزینه های سنگینی که برایشان داشته است ، هدر داده و بادهای مأمور خویش را سراغ ابرهای مصنوعی آنان می فرستد تا باران آن ها را در مناطق دیگری فرو ریزند و دماغ آنان را به خاک بمالند ، شاید سر عقل آمده و به سوی احکام نورانی اسلام و مکتب پربار اهل بیت (علیهم السلام)بازگردند .

اگر چه ، گاهی هم آنها را آزاد