تجربه شیرین ندامت صفحه 137

مهلت هفت ساعت برای این است که گناه در نامه عمل انسان ثبت نگردد . یعنی اگر قبل از هفت ساعت استغفار و توبه کند اصلاً گناهی در نامه عمل او نوشته نمی شود . ولی چنانچه توبه و عذرخواهی نکند ، گناه نوشته می شود و اگر بعد از هفت ساعت توبه کند و اصرار در طلب آمرزش از خدا نماید امید می رود که آنچه برایش نوشته شده است از نامه عملش پاک گردد . امام صادق (علیه السلام) در حدیثی می فرمایند :

مؤمن بعد از گذشت بیست سال به یاد گناهش افتاده و از آن استغفار می کند و خدا او را می بخشد . در حالی که کافر همان ساعتی که گناه می کند ، گناه خویش را از یاد می برد . (3)

از همین روست که امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، از استغفار به عنوان وسیله ای برای پاک کردن نامه عمل یاد می کنند :

تعجّب از کسی است که از آمرزش خداوند ناامید گشته است ، در حالی که با او وسیله پاک کننده است .

شخصی سؤال کرد : پاک کننده چیست ؟

امام (علیه السلام) فرمودند : استغفار . (4)

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) نیز به استغفار خاصّی اشاره کرده و می فرمایند :

هر کسی هر روز بعد از نماز عصر ، روزی

یک بار آن را تلاوت کند ، خداوند به دو ملک مأمور او دستور می دهد ، نامه عمل زشت او را ، هر چه هست پاره کنند . (5)

گفتنی است : هر چه استغفار انسان به گناهش نزدیکتر باشد ، سریع تر به آمرزش خداوند دست می یابد و چنانچه قبل از هفت ساعت استغفار و توبه کرده باشد ، از عقوبت های گناه در دنیا نیز در امان می ماند . در حالی که اگر هفت ساعت بر او گذشت و توبه و استغفاری نکرد ، گناه در نامه عملش ثبت می شود و چنانچه بعد از گذشت زمانی رو به توبه و استغفار آورد ، ممکن است بعد از دیدن بلاهایی در دنیا از قبیل فقر ، مرض ، قرض و ناراحتی هایی از این قبیل ، توبه اش پذیرفته و گناهش آمرزیده شود .