تجربه شیرین ندامت صفحه 56

محبوبیّت شدید استغفار در نزد خداوند و آثار پر باری که به دنبال دارد و برکات فراوانی که در زندگی دوستانِ امیرالمؤمنین (علیه السلام)به وجود می آورد ، باعث می شود که شیطان تمام نیروهایش را بسیج کند تا کَسی بر آن توفیق نیابد . و از همین روست که پس از آن که بندگان خدا را به سوی گناه سوق داد و به انحراف کشانید ، همه سعی و کوشش او بر این است که حالت توبه و پشیمانی و عذرخواهی و استغفار را از یاد آنان برده و از پیمودن راه سعادت و آشتی با خدا و دوستی با امام زمان (علیه السلام)بازشان دارد .

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند :

زمانی که این آیه نازل شد :

( وَ الَّذینَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَهً اَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ ) . (1)

« کسانی که وقتی عمل زشتی را انجام دهند یا به نفس خود با انجام گناهی ظلم کنند ، به یاد خدا افتاده و برای گناهانشان از خدا آمرزش می طلبند » .

شیطان بالای کوهی در مکّه به نام « ثور » رفت و با بلندترین صدای خود

یارانش را صدا زد . همگی نزدش جمع شده و گفتند : ای سرور ما ، برای چه کاری ما را نزد خود فرا خواندی ؟

شیطان گفت : این آیه نازل شده ، چه کسی مأموریت جلوگیری از آن را به عهده می گیرد ؟

یکی از شیاطین گفت : من آن را می پذیرم و برای جلوگیری از آن چنین و چنان می کنم .

شیطان گفت : تو توانایی این کار را نداری .