تجربه شیرین ندامت صفحه 63

کسی که از گناهی توبه کند ، مثل کسی است که گناهی بر او نوشته نشده است ; و کسی که گناهی را ادامه می دهد و در عین حال نسبت به آن استغفار می کند مثل کسی است که ( خدای خودش را ) مسخره می کند .

بی جهت نیست که در برخی روایات که حاوی دستور بعضی از نسخه های استغفار

هستند این نکته یادآوری شده است ، که گفتن این استغفار در صورتی مؤثر است که گوینده نسبت به گذشته خود پشیمان شده و در دل ، حالت نفرتی نسبت به گناهش پیدا کند .

امام صادق (علیه السلام) در سخن حکمت بار خویش چنین می فرمایند :

ما مِنْ مُؤْمِن یُقارِفُ فی یَوْمِهِ و لَیْلَتِه أَرْبَعینَ کَبیرَه فیقُولُ و هُوَ نادِمٌ : « أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الحَیُّ الْقَیُّومُ ، بدیعُ السَّمواتِ و الأَرْضِ ، ذُوالجَلالِ و الإِکْرامِ ، و أَسْأَلُهُ أَنْ یُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّد و آلِ مُحَمَّد وَ أَنْ یَتُوبَ عَلَیَّ » إِلاّ غَفَرَها اللهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ ، و لا خَیْرَ فیمَنْ یُقارِفُ فی کُلِّ یَوْم أَکْثَرَ مِنْ أَرْبَعینَ کَبیره . (2)

هر مؤمنی که در شب و روزش چهل گناه کبیره انجام دهد و با حالت ندامت و پشیمانی ( و نفرت از گناه خویش ) بگوید :

« أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذی . . . از خدا طلب آمرزش می کنم ، خدائی که معبودی جز او نیست ، زنده ای ازلی و ابدی و سرپرستی بی مانند است ، پدید آورنده آسمان و زمین ، صاحب جلال و عظمت و مهمان نوازی بخشنده است ، از او در خواست می کنم که بر محمّد و آل محمّد (علیهم السلام) درود فرستد و توبه مرا بپذیرد » ;

خداوند او را می بخشد و کسی که در روز ، بیش از چهل گناه کبیره انجام دهد ، خیری در او نیست .

1 مستدرک سفینه البحار ، ج 7 ، ص 601 .

2 المحجه البیضاء ، ج 7 ، ص