تجربه شیرین ندامت صفحه 74

برایتان از خدا ، طلب آمرزش کند ، سرهایشان را ( از روی انکار و تمسخر ) چرخانده و روی می گردانند ، و آن ها را می بینی که راه سعادت را

بر خود و دیگران بسته و تکبّر میورزند . برای آن ها تفاوت نمی کند که برایشان استغفار کنی یا استغفار نکنی ; خدا آنان را نمی بخشد .

از این تعبیر خداوند : ( سَواءٌ عَلَیْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ یَغْفِرَاللهُ لَهُمْ ) استفاده می شود که نفاق و دو رویی ، آن چنان انسان را از میدان مغفرت و رحمت خداوند دور می سازد که اگر پیامبر رحمت (صلی الله علیه وآله وسلم)نیز برای او استغفار و درخواست آمرزش کند ، خدا نمی پذیرد .

گویا مهمترین شرط سایه افکندن ابر رحمت خداوند بر سر گنهکار قبل از توبه و استغفار ، هماهنگ گشتن ظاهر و باطن او با یکدیگر و رسوخ ایمان ، در دل و جانش و شستن افکار ، از نفاق و دو رویی و پاک ساختن اعمال ، از حیله و دغل بازی است .

وجود حالت نفاق در انسان گنهکار ، آن قدر او را از آمرزش خداوندِ غفور دور می سازد که خداوند در سوره توبه با لحن تندتری این معنا را به پیامبرش (صلی الله علیه وآله وسلم) هشدار می دهد :

( إِسْتَغْفِر لَهُمْ اَوْلا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعینَ مَرَّهً فَلَنْ یَغْفِرَاللهُ لَهُمْ ) . (3)

چه برای آنان استغفار کنی و چه استغفار نکنی ( به حال آن ها فرقی نمی کند بلکه ) اگر هفتاد مرتبه هم برای آنان از خدا آمرزش طلبی ، قطعاً خدا ایشان را نخواهد آمرزید .

و سپس با صراحت علّت آن را بیان می کند :

( ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللهِ وَ رَسُولِه وَاللهُ لایَهْدِی

الْقَوْمَ الفاسِقینَ ) . (4)