امام علی(علیه السلام) فرمود:
توبه پاک می گرداند دلها را و می شوید گناهان را.(1)
در حدیث قدسی آمده است:
اگر آنان از درگاه من روی برتافتند و به معصیت آلوده گشتند، می دانستند چقدر مشتاق آنان هستم( و از بازگشت و توبه آنان خوشنود می گردم) از شدت شوق و شعف، جان می سپردند.(2)
وقتی با خدا خلوت کردی و به دعا و مناجات مشغول شدی، گناهان و گذشته را به یاد آور و به زبان و دل اعتراف، اقرار کن و از خدا عفو و مغفرتش را طلب نما. امام باقر(علیه السلام) فرمود:
سوگند به خدا! نجات نمی یابد جز آنکه به گناه (در پیشگاه خدا) اقرار کند.(3)
9 . خواندن نماز های مستحبی و نافله، مخصوصاً نماز شب
امام صادق(علیه السلام) می فرماید:
نماز شب مؤمن، گناهان روز او را محو و نابود می سازد.(4)
1- . التوبه تطهر القلوب و تغسل الذنوب؛ تصنیف غررالحکم، ص 195.
2- . شیخ محمد بهاری همدانی، تذکره المتقین، ص 101.
3- . والله ما ینجو من الذنب الا من اقر به؛ همان، ج 4، ص 157.
4- . صلاه المؤمن بالیل تذهب بما عمل من ذنب بالنهار.