جوان و توبه صفحه 70

3- « وَعَدَ اللّهُ الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَهٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ.»(1)

خدا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند به آمرزش و پاداشی بزرگ وعده داده است.

4- « قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَی أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ. »(2)

بگو ای بندگان من که بر خویشتن زیاده روی روا داشته اید از رحمت خدا نومید مشوید در حقیقت خدا همه گناهان را می آمرزد که او خود آمرزنده مهربان است.

تعبیراتی که در این آیات آمده: مانند: بندگان من، ناامید نشوید، رحمت خدا، آمرزش همه گناهان، غفور و رحیم بودن خدا، همه حکایت از وسعت دامنه استغفار و قبولی توبه و گستردگی رحمت مطلق الهی می کند، به خصوص تعبیر به « عبادی »، ( بندگان من ). و نسبت بندگان، به رات اقدس الهی، بیانگر آن است که همه انسانها از خوب و بد، بندگان خدا هستند و خداوند به آنها، آن چنان مهربان است که همه آنها را بندگان خودش خوانده است. بنا بر این چشم انداز امید به آمرزش، بسیار وسیع و گشترده است.