جوان و توبه صفحه 95

خودسازی

انسان ترکیبی است از جسم و روح. همان گونه که جسم آدمی بیمار می شود و نیاز به درمان دارد، روح او نیز بیمار می شود. بیماری روحی بسی خطرناک تر از بیماری جسم است. اگر انسان احساس درد کند به دنبال مداوای آن می رود و این پزشک نیست که باید سراغ بیمار برود و او را معالجه نماید. انبیاء(علیهم السلام) و اوصیاء اطبایی هستند که برای معالجه بیماری های روحی آمده اند. و انسان باید برای مداوای بیماری روحی خود نزد انبیاء(علیهم السلام)

و اوصیاء بروند و خود را مداوا کنند. کتاب های آسمانی، نسخه شِفاء بخش بیماری ها است. انسانی به سعادت خود علاقه مند است که همواره باید به فکر اصلاح و

خودسازی باشد، خود را وارسی کند و مراقب باشد مبادا ناخواسته بیماری روحی بر او غلبه نماید و در روح پاک او نفوذ کند. قرآن کریم می فرماید:

رستگار کسی است که نفس خویش را تزکیه و تربیت کند، و بدبخت کسی است که روح بیمار خود را رها کند.(1)

تمام اهداف انبیاء و اوصیاء: در«انسان سازی» خلاصه می شود و همه رهنمود های آنان در این جهت است. قرآن، کتابِ انسان سازی است. که در این مورد آیات از قرآن کریم را ذکر خواهیم کرد.