زندگانی حضرت زهرا سلام الله علیها ترجمه ی جلد 43 بحارالأنوار صفحه 196

و جوهری گوید:

«مشاش» سر استخوان هایی را گویند که بسیار نرم است، به طوری که می توان آنها را جَوید و از همین باب است حدیثی که در مورد عمّار فرموده اند که می فرماید:

«مُلِئَ عَمَّارٌ إِیمَاناً إِلَی مُشَاشِه» (201) یعنی ایمان تا سر استخوان های عمّار نفوذ نموده بود.

[روایت شماره] (45)

[المناقب لابن شهرآشوب ] عَلِیُّ بْنُ مَعْمَرٍ قَالَ:

خَرَجَتْ أُمُّ أَیْمَنَ إِلَی مَکَّهَ لَمَّا تُوُفِّیَتْ فَاطِمَهُ سلام الله علیها وَ قَالَتْ:

لا أَرَی الْمَدِینَهَ بَعْدَهَا، فَأَصَابَهَا عَطَشٌ شَدِیدٌ فِی الْجُحْفَهِ حَتَّی خَافَتْ عَلَی نَفْسِهَا،

قَالَ:

فَکَسَرَتْ عَیْنَیْهَا نَحْوَ السَّمَاءِ ثُمَّ قَالَتْ:

یَا رَبِّ أتُعْطِشُنِی وَ أَنَا خَادِمَهُ بِنْتِ نَبِیِّکَ؟