زندگانی حضرت زهرا سلام الله علیها ترجمه ی جلد 43 بحارالأنوار صفحه 435

و «انزع» کسی را گویند که موهای دو طرف پیشانی او ریخته باشد.

و «السَّکِنَه» محلّ قرار گرفتن سر، روی گردن را گویند.

و «مشاشار» مرحوم علّامه می فرماید:

من برای این کلمه (مشاشار) در کتب لغت معنایی نیافتم و شاید در اصل این گونه بوده «له مشاش کمشاش البعیر» و «مشاش» به سر استخوان ها که به یکدیگر متصّل می شوند گفته می شود و این فقره (مشاشار کمشاشیر البعیر) در بعضی نسخه ها نیامده و همین هم

صحیح تر باید باشد.

و امّا در آنجا که رسول اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم می فرماید:

«و فیها فِتر» فاء آن را مکسور باید خواند. «فِتر» مابین انگشت سبّابه و ابهام را گویند و در بعضی روایات با قاف آورده اند و قاف و تاء را مفتوح خوانده اند یعنی «قَتَر» و در بعضی روایات «قِنو» آمده، به معنی «عذق» و «عذق» به معنی شاخه ی خرما و مرد زیرک و معانی مختلفی شده ست.

و «التدلّل» به معنی دلالت شده، هدایت شده و «الآسن» به معنی متغیّر است.

سپس مرحوم علّامه رحمه الله علیه می فرماید:

و بقیّه ی لغات غامض این روایت را در کتاب «الفتن» - از کتاب های بحارالأنوار - و کتاب زندگانی حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام قبلاً توضیح داده ایم.