زندگانی حضرت زهرا سلام الله علیها ترجمه ی جلد 43 بحارالأنوار صفحه 617

آنها قرار داد.

[روایت شماره] (46)

[الکافی ] عَلِیٌّ، عَنْ أَبِیهِ، عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ الْبَرْقِیِّ رَفَعَهُ قَالَ:

لَمَّا زَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم فَاطِمَهَ قَالُوا: بِالرِّفَاءِ وَ الْبَنِینَ،

قَالَ:

لا بَلْ عَلَی الْخَیْرِ وَ الْبَرَکَهِ.

إیضاح: قال [الجزریُّ ] فیه: نهی أن یقال للمتزوِّج بالرِّفاء و البنین الرِّفاء: الالتیام و الاتّفاق و البرکه و النّماء و إنّما نهی عنه کراهیه لأَنّه کان من عادتهم و لهذا سنَّ فیه غیره.

در کتاب کافی (457) با چند واسطه از ابی عبدالله برقی روایت کرد و او بدون ذکر اسماء روات دیگر گفته: چون رسول خدا صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم حضرت فاطمه سلام الله علیها را شوهر داد، (مردم به آنها) می گفتند:

«بِالرِّفَاءِ وَ الْبَنِین» به امید همدلی همسری و فرزندان بسیار و رسول خدا صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم فرمود:

نه [این چنین بگویید ] به امید خیر و برکت.