ادب چهره خرد (بیانات حضرت آیت اللّه سید محمد رضا مدرسی طباطبایی یزدی دامت افاضاته) صفحه 22

عَلیَ اللهِ فَلْیَتَوَکَّلِ ِ الْمُؤْمِنُونO؛34 (1)

نجوا (درگوشی) تنها از سوی شیطان است، می خواهد با آن مؤمنان غمگین شوند ولی نمی تواند هیچ گونه ضرری به آن ها برساند جز به اذن پروردگار؛ پس مؤمنان تنها بر خدا توکّل کنند.

ادب حضور در میان دوستان، مردم و مسجد

اسلام برای این که بین مردم، پیوند باشد و محبّتْ همه جا را فرا بگیرد، برای سراسرِ زندگانی و برخوردها و رفتارهای ما ادب قرار داده است. بعضی ادب ها منصوص است و برخی از آداب، عرفی است؛ یعنی انسان خودش می تواند بر اساس شرایط و مقضیات زمان و حکمِ عقل و شرع، آدابی را ابداع کند؛ البتّه نه به گونه ای که مبتلا به بدعت در شرع شود.

اوّلین ادب این است که وقتی وارد اجتماع می شوی بین برادران، خواهران و دوستانت طوری حضور یابی که مناسب باشد. در روایتی درباره ی رسول اکرم - صلی الله علیه و آله و سلم - چنین نقل شده است:

أنَّهُ - صلی الله علیه و آله و سلم - کَانَ یَنظُرُ فِی المِرآهِ و یُرَجِّلُ جُمَّتَهُ و یَمتَشِطُ؛

(پیامبر - صلی الله علیه و آله و سلم - ) در آینه نگاه می کرد و موهای