حقیقت نوری اهل البیت علیهم السلام صفحه 37

همان طور که هر تری به عین تری ختم می شود، هر انسانیتی به عین الانسان که همان اهل البیت علیهم السلام باشند، ختم می شود و این است معنی سخن حضرت که در مورد اهل البیت علیهم السلام می فرمایند: «هُمْ أَسَاسُ الدِّینِ»؛ آن ها اساس دین اند، یعنی عین بندگی و عین دین داری اند.

مقام امام و فعل خیر

قرآن در مورد «امام» تعبیری دارد که نشان می دهد جایگاه انسان کامل کجاست. می فرماید: «وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَیْنَا إِلَیْهِمْ فِعْلَ الْخَیْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاهِ وَإِیتَاء الزَّکَاهِ وَکَانُوا لَنَا عَابِدِینَ» (1) و آن ها را - فرزندان ابراهیم را- امامانی قرار دادیم که به امر ما هدایت می کنند و فعل خیرات و اقامه ی صلوه و دادن زکات را به آن ها وَحی نمودیم و آن ها برای ما عبادت گر بودند. می فرماید: به آن ها «فعل خیر» را وحی کردیم، نگفتیم نماز بخوانند، فعلِ نمازخواندن را به آن ها دادیم. به این جمله که می فرماید: «به آن ها اقامه ی نماز را وحی کردیم» دقت بفرمایید؛ یک وقت است خداوند به شما می گوید: «أَقِمِ الصَّلاَهَ» نماز بخوان، این را نمی گویند «فعلِ نمازخواندن را به شما دادند» بلکه دستور می دهند نماز بخوانید. در قرآن می گوید به امامان فعل نماز خواندن را وحی کردیم. مثل زنبورِ عسل که به آن وَحی کرد برو در کوهستان ها عسل بساز (2) وَحی کردن به زنبور عسل، یعنی عین وجودش را تحت تأثیر آن فرمان قرار