- حدیث مقام نورانیّت اهل البیت علیهم السلام 2
- مقدمه 19
- مقدمه ی مؤلف 21
- اشاره 28
- جلسه ی اول: اهل البیت علیهم السلام؛ اساس دین و عماد یقین 28
- ائمه علیهم السلام و شرافت حقیقی 29
- چگونگی کشف مقام حقیقت انسانیت 34
- مقام امام و فعل خیر 37
- تجسم عینی دینداری 41
- جلسه ی دوم: چگونگی رؤیت نور 44
- اشاره 44
- کمال ایمان 47
- چگونگی رؤیت نور 48
- ذات بینی 53
- اشاره 56
- جلسه ی سوم: چگونگی رؤیت حقیقت نورانی علی علیه السلام 56
- تفاوت نگاه عقلی با نگاه قلبی 59
- جمال امام علیه السلام؛ مظهر وحدانیت حق 62
- ولایت امام یا اقامه ی صلاه 67
- شرایط حمل ولایت امام 68
- جلسه ی چهارم: خصوصیات قلب ممتحن 72
- اشاره 72
- نمایش توحید 74
- خصوصیات مؤمن مُمْتَحَن 79
- مقام خلیفه اللهی ائمه علیهم السلام 82
- جلسه ی پنجم: اقامه ی صلاه؛ اقامه ی ولایت علی علیه السلام 87
- اشاره 87
- نسبت جان انسان ها با حقیقت 88
- علی علیه السلام مصداق ولایت الهی 92
- شرط پذیرش ولایت الهی 95
- جلسه ی ششم: عدم جدایی ولایت از نبوت 99
- اشاره 99
- خشوع، عامل پذیرش ولایت 101
- تناقضات 103
- جلسه ی هفتم: تقسیم نور خدا به نبوت و ولایت 112
- اشاره 112
- مقام باطنی امامت امت 114
- مقام حقیقی اهل البیت علیهم السلام 116
- جایگاه خاص اهل البیت علیهم السلام در هستی 119
- تفاوت مقام نبوت با حقیقت نوری اهل البیت علیهم السلام 121
- جایگاه تکوینی امامت مسلمین 124
- اشاره 126
- جلسه ی هشتم: ربط اعتبارات دین با حقایق 126
- یک حقیقت با دو ظهور 128
- حقیقت اعتبارات دینی 133
- جایگاه امامت مسلمین 136
- جلسه ی نهم: مقام نطق محمدی صلی الله علیه وآله و سلم و صمت علوی علیه السلام 142
- جلسه ی دهم: علی علیه السلام؛ مقام تفصیل شریعت محمّدی صلی الله علیه وآله و سلم 158
- اشاره 158
- صاحب معجزات و آیات 169
- جلسه ی یازدهم: معنی حمل نوح در کشتی توسط علی علیه السلام 179
- جلسه ی دوازدهم: علی علیه السلام مظهر ولایت حق و حضرت محمد صلی الله علیه وآله و سلم مظهر ربوبیت حق 196
- جلسه ی سیزدهم: حضور امامان در همه ی عوالم هستی 211
- اشاره 211
- اولین مخلوق 213
- جلسه ی چهاردهم: مقام علی علیه السلام از آدم تا حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف 225
- اشاره 225
- علی علیه السلام؛ مقام فعلیت ایمان 230
- جایگاه روح عظمت 232
- راه ارتباط با خدا 236
- جلسه ی پانزدهم: رابطه ی نفس امام با نور عظمت 240
- اشاره 240
- امامان و وسیع ترین حضور 241
- مقام فوق مرگ 242
- امام؛ آیتِ الله 245
- اشاره 254
- جلسه ی شانزدهم: تفاوت خدای شیعه با خدای وهابیت 254
- راه های رؤیت حق 255
- نظر به ائمه علیهم السلام از دو بُعد 263
- جلسه ی هفدهم: جایگاه امام معصوم در عقاب و ثواب بندگان 265
- اشاره 273
- جلسه ی هیجدهم: مقام قلب ممتحن 273
- راه تصدیق حقایق 276
- چگونگی امام شناسی 279
- آفات سطحی نگری در ولایت 282
- جلسه ی نوزدهم: تفاوت مقام عبودیت و مقام نوری اهل البیت علیهم السلام 286
- اشاره 286
- علم امام به عالم هستی 287
- اشاره 298
- جلسه ی بیستم: ائمه و مقام تبعیت خدا از اراده ی آن ها 298
- نهایت عبودیت 300
- ملاک های رضا و خشم خداوند 301
- اشاره 311
- جلسه ی بیست و یکم: نحوه ی وجود اسم اعظم 311
- نحوه ی حضور اسماء الهی در عالم 318
- نسبت اسم اعظم به سایر اسماء الهی 321
- اشاره 325
- جلسه ی بیست و دوم: اسم اعظم و مقام اهل البیت علیهم السلام 325
- راز تصرف ائمه علیهم السلام در عالم 333
- جلسه ی بیست و سوم: جایگاه توسل به اهل البیت علیهم السلام در هستی 336
- اشاره 336
- امام و جنبه ی کمالی اعمال 339
- جلسه ی بیست و چهارم: برکات معرفت به حقیقت نورانی ائمه علیهم السلام 346
- اشاره 346
- کمال ائمه علیهم السلام و حفظ عصمت 347
- بصیرت حقیقی 351
- منابع 358
مولای اویم علی مولای او است، اینک آمده ام از تو بپرسم داستان سروری پسر عمت از ناحیه ی خودِ تو است یا از ناحیه ی خداست؟ رسول الله صلی الله علیه وآله و سلم فرمود: سوگند به آن خدایی که جز او معبودی نیست آن نیز مانند همه ی دستوراتم از ناحیه ی خداست، حارث به سوی مرکب خود برگشت و در حالی که می گفت: بار الها اگر این مطلب حق است و از ناحیه تو است سنگی از آسمان بر ما بباران، و یا عذابی دردناک بر ما نازل کن، هنوز به شتر خود نرسیده بود که خدای تعالی او را هدف سنگ ریزه ای قرار داده به طوری که از فرق سرش فرو رفت و از پائین تنش بیرون آمده و هلاکش ساخت» (1) این نشان می دهد که چه اندازه عده ای نسبت به ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام مخالفت می کردند. اگر دل در مقابل حق خاشع نباشد نمی تواند ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام را بپذیرد و تحت تأثیر جوّسازی های امثال امویان قرار می گیرد.
امروزه هم همین طور است، گاهی برای انسان های کاملاً متدین و متعهد جوّسازی می شود، ما باید در مقابلِ حق خاشع باشیم تا تحت تأثیر این جوّسازی ها قرار نگیریم. اگر کسی باشد که حرکات و سکناتش الهی است وظیفه ی شرعی این است که از او دفاع کنیم و نگذاریم آن هایی که به او حسادت می ورزند برایش جوّسازی کنند.در این جا بعضی ها توصیه می کنند احتیاط کنید. در حالی که احتیاط جایی است که هنوز مسئله برایمان مبهم است. فرض می کنیم چند درصد احتمال اشتباه هم در میان باشد، آیا حق داریم برای چنین احتمالی از او دفاع نکنیم؟ دین به ما
1- غایه المرام، ص 335 ح 8 . کافی، ج 8 ، ص 57 ح 18.