آینه بردباری: سروده هایی از شاعران گذشته و معاصر در مناقب و مصایب امام حسن مجتبی، علیه السلام صفحه 182

رخسار حسن

در نیمه ی ماه رمضان گلشن زهرا

از تابش رخسار حسن گشت دلارا

آن خانه که از شمس و قمر بود منور

هر چند صفا داشت فزون گشت مصفا

زهرا و علی را پسری داد خداوند

کز مقدم او مفتخر آمد همه دنیا

آراسته امروز سرایی ست که در آن

اسرار خدایی ست ز هر سوی هویدا

حسن حسن از مهر جهانتاب سبق برد

با خلق حسن ختم بود معنی زیبا

صبری که مقدم به نماز است به قرآن

در راه خداوند از او آمده پیدا

ای جان به فدای تو که با خلق خدایی

دادی به همه خلق جهان درس مدارا

پرورده ی زهرا دو گل از باغ ولایت

با حلم خداوندی و با همت والا

آری حسنین آن دو جوانان بهشتند

در هر دو سرا مایه ی امید دل ما

ای گلشن اسلام ز خون دل تو سبز

فرداست کزین خون بدمه لاله ی حمرا

از خون دو فرزند پیمبر شده گلرنگ

گلزار حقیقت بر هر دیده ی بینا

چونان که ز خون تن سالار شهیدان

بیماری دین راست دگر باره مداوا

تو کشته ی صبری و شهیدان جهان راست

در دامن صبر تو همه دست تولا

اسلام سرافراز شد از هر دو برادر

سالار شهید او و تو سردار شکیبا

یک روز جهاد است به شمشیر و دگر روز

از صبر بقا دین خدا راست همانا

یاران تو بودند فرومایه و غدار

زین روی شدی دستخوش کینه ی اعدا

گر عهد شکن خصم تو گردید عجب نیست

پرهیز ندارد ز خطا دشمن رسوا

جانها به فدای تو و صبری که نمودی

تا سبز بماند به جهان گلشن زهرا